Foto: privécollectie Ava Mees List Een chronologische weergave van Mees' uitgaansontwikkeling." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Een chronologische weergave van Mees' uitgaansontwikkeling." />
Asset 14

Kroegtijger


Foto: privécollectie Ava Mees List

Ik begin oud te worden. Niet dat de kraaienpootjes zich rond mijn ogen beginnen te vormen, dat niet. Ik merk het aan mijn groeiende liefde voor de bruine kroeg. Anders dan vroeger zit ik tegenwoordig het liefst de hele avond met vrienden hangend aan de toog te ouwehoeren. Ik verkies dit honderd keer boven iets als de Minibar. Serieus, wie dat concept heeft verzonnen... Leuk, een bar zonder bar en in plaats daarvan een zooi koelkasten waar je zelf voor exorbitante prijzen minuscule drankjes uit kunt pakken. Terwijl je ‘vrienden’ zich op jouw kosten vergrijpen moet jij buiten staan met je sigaret, omdat er ondanks het ontbreken van personeel niet binnen mag worden gerookt. Nee hoor. In de bruine kroeg heb je de asbak rustig en onbesproken op tafel. Alsof er nooit een rookverbod is geweest, staat de bardame met een Kent in de mond en gin-seven-up klaar om je een kopstoot in te schenken. Ze is bereid tot een praatje, mits ze niet van het bloedchagrijnige soort is (die kom je ook nog wel eens tegen in de bruine kroeg).

Je kunt rustig u zeggen tegen de de inrichting van de gemiddelde bruine kroeg. Vergeelde krantenknipsels, hoogpolig Perzisch tapijt op tafel, glas in lood in de bovenste ramen. Met lekkere biertjes van de tap, die in verschillende maten kunnen worden geschonken - van kleintje cola via fluit en vaas naar halveliter – en een keur aan jenevers, jong en oud. In sommige kroegen heersen de smartlappen, anderen draaien snoeihard popkrakers uit de jaren negentig, en weer anderen prefereren de stilte en het geroezemoes van de klanten. Die laatste is mijn favoriet. Daar kun je doen alsof je de krant leest terwijl je het gesprek van de barman en de stamgast afluistert. ‘Hoor eens, pik, nou heb je wel genoeg duikbootjes gehad. Het wordt tijd dat je dat wijf van je op gaat zoeken, want ze heb al drie keer gebeld waar je blijft.’

Mijn zusje van 17 verzuchtte laatst dat ze het wel een beetje had gezien met het uitgaansleven. Ze heeft het hele Rembrandtplein gewoon overgeslagen en hopt nu al gezellig rond op dezelfde feesten als ik. Superleuk natuurlijk, maar wel compleet het tegenovergestelde van mijn eigen uitgaansdebuut. Het lijkt wel alsof het gaat volgens vast stramien, en de evolutie van het feesten verloopt zich in mijn geval volgens een vrij standaard schema:

1999: Eerste stapjes in de Lange Leidsedwarsstraat en het Rembrantplein. Coco’s, The Palace, Amsterdamned. Ik krijg mijn eerste zoen en heb een dagtaak aan het weren van allerhande illegale goorlappen die hun handen op mijn heupen leggen.

2000: In verband met nieuwe alto vrienden een overstap naar de Korsakoff. Ik weiger afstand te doen van de hakken en lippenstift, maar geef het gewoon toe: ook ik heb ingevlochten nep dreads gehad.

2001: Korsakoff dicht op last van brandweer. Vrankrijk en the Minds worden vaste hangout. Lekker tussen de krakers, bier voor een euro en tequila voor één zestig.

2002: Paradiso’s Noodlanding en de Dance Arena in de Melkweg worden standaard. Inmiddels zijn we achttien en kunnen we zo langs de portier lopen.

2003: De liefde voor hip hop wordt geuit in het bezoeken van feesten als Appelsap en Chocolate. Een periode van wijde broeken, petjes, en heel veel bling.

2004: Het studentenleven is in full effect. Als voorzitter van de feestcommissie (studie-, níet studentenvereniging) moet er veel op het clubhuis worden gehangen. Veel huisfeestjes in gore studentenflats met lauw pils.

2005: Geboortejaar van de Happy Hardcore, een cocktail met tequila en bitter lemon op een vrij-mi-bo in het Rotterdamse Dudok.

2006: Steeds meer te vinden op electrofeestjes, tot persoonlijke tegenzin. Bovendien moet er kleurrijk worden gedaan op New Rave. De fluor verblindt mijn ogen bijna, maar ik overleef het.

2007: Het gouden jaar van de Huiskamerhits in de Bitterzoet. Elke donderdag ondersteboven hangen in de pit en een ernstige Smiths overdosis.

2008: Vlucht naar het buitenland in verband met hevige verveling met het Amsterdamse uitgaansleven.

2009: Bij terugkeer blijkt niets veranderd. Het heft wordt in eigen handen genomen, evenals de wheels of steel. Het is tijd om zelf feesten te organiseren en te draaien. Nu nog de plannen waarmaken.

2010: Met een ijskoude winter komt de behoefte om terug te trekken in de bruine kroeg. De liefde voor Amsterdam bloeit op en waar beter het hart te vervullen met geluk dan in een stoffig café.

Begrijp me niet verkeerd, ik hou volop van dansen. De club is nog zeker niet uitgerangeerd, evenals het huisfeestje en het festival. Maar toch zie ik mezelf in lijn met mijn evolutie afstevenen op de dinner parties met stelletjes, dure wijnen en jazz op de achtergrond. Uiteraard gevolgd door de kinderfeestjes. De ‘spontane’ uitjes naar het theater waar eerst met man en macht een oppas voor moest worden gevonden. Maar er is één ding wat ik met zekerheid kan zeggen. Op mijn zestigste zal ik nog steeds een gezonde liefde hebben voor de klassieke bruine kroeg. In al zijn pracht, met de betegelde vloer, de houten bar, en de ongewassen ramen, zal ik er een bakkie gore koffie drinken en het NRC lezen. Hopelijk immer gekleed in een lekker luipaardprintje.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer