Foto: privécollectie Ava Mees List Een chronologische weergave van Mees' uitgaansontwikkeling." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Een chronologische weergave van Mees' uitgaansontwikkeling." />
Asset 14

Kroegtijger


Foto: privécollectie Ava Mees List

Ik begin oud te worden. Niet dat de kraaienpootjes zich rond mijn ogen beginnen te vormen, dat niet. Ik merk het aan mijn groeiende liefde voor de bruine kroeg. Anders dan vroeger zit ik tegenwoordig het liefst de hele avond met vrienden hangend aan de toog te ouwehoeren. Ik verkies dit honderd keer boven iets als de Minibar. Serieus, wie dat concept heeft verzonnen... Leuk, een bar zonder bar en in plaats daarvan een zooi koelkasten waar je zelf voor exorbitante prijzen minuscule drankjes uit kunt pakken. Terwijl je ‘vrienden’ zich op jouw kosten vergrijpen moet jij buiten staan met je sigaret, omdat er ondanks het ontbreken van personeel niet binnen mag worden gerookt. Nee hoor. In de bruine kroeg heb je de asbak rustig en onbesproken op tafel. Alsof er nooit een rookverbod is geweest, staat de bardame met een Kent in de mond en gin-seven-up klaar om je een kopstoot in te schenken. Ze is bereid tot een praatje, mits ze niet van het bloedchagrijnige soort is (die kom je ook nog wel eens tegen in de bruine kroeg).

Je kunt rustig u zeggen tegen de de inrichting van de gemiddelde bruine kroeg. Vergeelde krantenknipsels, hoogpolig Perzisch tapijt op tafel, glas in lood in de bovenste ramen. Met lekkere biertjes van de tap, die in verschillende maten kunnen worden geschonken - van kleintje cola via fluit en vaas naar halveliter – en een keur aan jenevers, jong en oud. In sommige kroegen heersen de smartlappen, anderen draaien snoeihard popkrakers uit de jaren negentig, en weer anderen prefereren de stilte en het geroezemoes van de klanten. Die laatste is mijn favoriet. Daar kun je doen alsof je de krant leest terwijl je het gesprek van de barman en de stamgast afluistert. ‘Hoor eens, pik, nou heb je wel genoeg duikbootjes gehad. Het wordt tijd dat je dat wijf van je op gaat zoeken, want ze heb al drie keer gebeld waar je blijft.’

Mijn zusje van 17 verzuchtte laatst dat ze het wel een beetje had gezien met het uitgaansleven. Ze heeft het hele Rembrandtplein gewoon overgeslagen en hopt nu al gezellig rond op dezelfde feesten als ik. Superleuk natuurlijk, maar wel compleet het tegenovergestelde van mijn eigen uitgaansdebuut. Het lijkt wel alsof het gaat volgens vast stramien, en de evolutie van het feesten verloopt zich in mijn geval volgens een vrij standaard schema:

1999: Eerste stapjes in de Lange Leidsedwarsstraat en het Rembrantplein. Coco’s, The Palace, Amsterdamned. Ik krijg mijn eerste zoen en heb een dagtaak aan het weren van allerhande illegale goorlappen die hun handen op mijn heupen leggen.

2000: In verband met nieuwe alto vrienden een overstap naar de Korsakoff. Ik weiger afstand te doen van de hakken en lippenstift, maar geef het gewoon toe: ook ik heb ingevlochten nep dreads gehad.

2001: Korsakoff dicht op last van brandweer. Vrankrijk en the Minds worden vaste hangout. Lekker tussen de krakers, bier voor een euro en tequila voor één zestig.

2002: Paradiso’s Noodlanding en de Dance Arena in de Melkweg worden standaard. Inmiddels zijn we achttien en kunnen we zo langs de portier lopen.

2003: De liefde voor hip hop wordt geuit in het bezoeken van feesten als Appelsap en Chocolate. Een periode van wijde broeken, petjes, en heel veel bling.

2004: Het studentenleven is in full effect. Als voorzitter van de feestcommissie (studie-, níet studentenvereniging) moet er veel op het clubhuis worden gehangen. Veel huisfeestjes in gore studentenflats met lauw pils.

2005: Geboortejaar van de Happy Hardcore, een cocktail met tequila en bitter lemon op een vrij-mi-bo in het Rotterdamse Dudok.

2006: Steeds meer te vinden op electrofeestjes, tot persoonlijke tegenzin. Bovendien moet er kleurrijk worden gedaan op New Rave. De fluor verblindt mijn ogen bijna, maar ik overleef het.

2007: Het gouden jaar van de Huiskamerhits in de Bitterzoet. Elke donderdag ondersteboven hangen in de pit en een ernstige Smiths overdosis.

2008: Vlucht naar het buitenland in verband met hevige verveling met het Amsterdamse uitgaansleven.

2009: Bij terugkeer blijkt niets veranderd. Het heft wordt in eigen handen genomen, evenals de wheels of steel. Het is tijd om zelf feesten te organiseren en te draaien. Nu nog de plannen waarmaken.

2010: Met een ijskoude winter komt de behoefte om terug te trekken in de bruine kroeg. De liefde voor Amsterdam bloeit op en waar beter het hart te vervullen met geluk dan in een stoffig café.

Begrijp me niet verkeerd, ik hou volop van dansen. De club is nog zeker niet uitgerangeerd, evenals het huisfeestje en het festival. Maar toch zie ik mezelf in lijn met mijn evolutie afstevenen op de dinner parties met stelletjes, dure wijnen en jazz op de achtergrond. Uiteraard gevolgd door de kinderfeestjes. De ‘spontane’ uitjes naar het theater waar eerst met man en macht een oppas voor moest worden gevonden. Maar er is één ding wat ik met zekerheid kan zeggen. Op mijn zestigste zal ik nog steeds een gezonde liefde hebben voor de klassieke bruine kroeg. In al zijn pracht, met de betegelde vloer, de houten bar, en de ongewassen ramen, zal ik er een bakkie gore koffie drinken en het NRC lezen. Hopelijk immer gekleed in een lekker luipaardprintje.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan