Wikileaks, Wijnberg, Twitter en Luyendijk leggen steeds meer misstanden bloot. Rutger kan het niet meer aan." /> Wikileaks, Wijnberg, Twitter en Luyendijk leggen steeds meer misstanden bloot. Rutger kan het niet meer aan." />
Asset 14

Ik wil het niet weten

Nadat ik een tijdje filosofie had gestudeerd, besefte ik dat dit de meest verderfelijke wetenschappelijke discipline ter wereld is. In het begin is het fantastisch om de mechanismes achter ons denken en de belangrijkste maatschappelijke systemen te begrijpen, maar al snel gaat het je duizelen en uiteindelijk zit je depressief op de bank met een vuistdikke baard vol etensresten Friends te kijken - zonder te lachen. Wat heeft scheren nog voor zin na het lezen van Nietzsche? Waarom zou je nog kleren aantrekken als je het werk van Hobbes hebt bestudeerd? Hoe kun je na Foucault nog van je moeder houden?



Het journalistiek/filosofische NRC-supertrio Bas Heijne, Rob Wijnberg en Joris Luyendijk trekt nu al deze kennis voortdurend naar het hedendaagse. Daarnaast heeft het internet in het algemeen en WikiLeaks en Twitter in het bijzonder voor een verregaande transparantie gezorgd. Bij al deze onthullingen en duidingen word ik telkens overvallen door een dubbel gevoel: aan de ene kant is er fascinatie, aan de andere kant desillusie over zoveel verneuktheid. Na het lezen van Luyendijks Je hebt het niet van mij, maar… was ik bijvoorbeeld goed in de war. Wauw, ons politieke systeem bestaat uit een belangenverstrengeling van politici, journalisten, lobbyisten en voorlichters. Luyendijk eindigt het boekje echter zonder enige oplossing. Maar Joris! Hoe kunnen we een systeem dat zo ingewikkeld en bovendien volledig ingeburgerd is, in godsnaam veranderen? En als we het niet kunnen veranderen, wat heb ik er dan aan dat ik het weet?

De missie naar Kunduz is toch om Afghanistan te helpen? Nee joh, daar is mee ingestemd omdat we vriendjes met Amerika willen zijn, wat onze economische belangen dient. De rellen in Tunesië en Egypte, die zijn toch goed voor de globale democratisering? Niet helemaal: eerstgenoemde is oké omdat het een seculiere en dus ongevaarlijke achterban heeft, laatstgenoemde wordt deels aangevoerd door de Moslimbroeders en is dus niet oké. Boer Zoekt Vrouw dan, dat is toch gewoon leuk? Nee, dat is een vooropgezet programma met acteurs die zich voordoen als boer. En Yvon Jaspers is een robot.

Het wordt me allemaal wat teveel. Elke ochtend kijk ik in de spiegel en sla mezelf zo’n vier keer ferm op de wangen terwijl ik als een mantra herhaal: “Niet-cynisch-worden! Niet-cynisch-worden!”. Maar het helpt niets. Ik zit voortdurend als een verzuurde oude lul op de krant te schelden en mijn zinnen beginnen steeds vaker met “Het is toch een schande!” of “De mensen hebben geen idee!”. Mijn omgeving begint eronder te lijden. Vrienden zeggen afspraken op het laatste moment af en mijn moeder drukt me weg als ik haar op ons vast belmomentje probeer te bereiken. Zelfs de eenzame alcoholisten in mijn stamcafé schuiven angstig naar een hoekje van de bar, zodra ik het etablissement betreed.



Ik heb lang gezegd dat het negeren van problemen laf is. Mijn moeder wilde niet naar India omdat ze dan ‘al die ellende' zou zien, mijn broertje wilde geen argumenten tegen het eten van vlees horen omdat hij het ‘fokking irritant’ vond. Ik zag dit altijd als het equivalent van iemand die tijdens een discussie zijn handen tegen zijn oren drukt en heel hard 'la la la la' gaat zingen: kinderachtige realiteitsontkenning. Maar nu begrijp ik ze wel. Sommige dingen wil je gewoon niet weten; het leven is al moeilijk genoeg. Dat je vriendin haar orgasme faket. Dat je favoriete voetbalteam al jaren doping gebruikt. Dat de explosies in Die Hard 4.0 door een of andere computernerd zijn gemaakt, en niet door John McClane.

Transparantie en kritische denkers zijn heel belangrijk, maar er begint een overkill aan openbaringen te ontstaan. Doe het rustig aan! Mensen houden van hun illusies. Zoals Theo Maassen ooit zei: “Sta je een blikje coca cola te drinken, komt er iemand bij staan die zegt: wist je dat daar tweeëntwintig suikerklontjes in zitten? Flikker toch op man! Laat me even genieten. Ik heb dan altijd de neiging om als diegene met een lekker wijf ligt te neuken, erbij te gaan staan en te zeggen: wist je dat zij voor zeventig procent uit water bestaat?”

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan