Wikileaks, Wijnberg, Twitter en Luyendijk leggen steeds meer misstanden bloot. Rutger kan het niet meer aan." /> Wikileaks, Wijnberg, Twitter en Luyendijk leggen steeds meer misstanden bloot. Rutger kan het niet meer aan." />
Asset 14

Ik wil het niet weten

Nadat ik een tijdje filosofie had gestudeerd, besefte ik dat dit de meest verderfelijke wetenschappelijke discipline ter wereld is. In het begin is het fantastisch om de mechanismes achter ons denken en de belangrijkste maatschappelijke systemen te begrijpen, maar al snel gaat het je duizelen en uiteindelijk zit je depressief op de bank met een vuistdikke baard vol etensresten Friends te kijken - zonder te lachen. Wat heeft scheren nog voor zin na het lezen van Nietzsche? Waarom zou je nog kleren aantrekken als je het werk van Hobbes hebt bestudeerd? Hoe kun je na Foucault nog van je moeder houden?



Het journalistiek/filosofische NRC-supertrio Bas Heijne, Rob Wijnberg en Joris Luyendijk trekt nu al deze kennis voortdurend naar het hedendaagse. Daarnaast heeft het internet in het algemeen en WikiLeaks en Twitter in het bijzonder voor een verregaande transparantie gezorgd. Bij al deze onthullingen en duidingen word ik telkens overvallen door een dubbel gevoel: aan de ene kant is er fascinatie, aan de andere kant desillusie over zoveel verneuktheid. Na het lezen van Luyendijks Je hebt het niet van mij, maar… was ik bijvoorbeeld goed in de war. Wauw, ons politieke systeem bestaat uit een belangenverstrengeling van politici, journalisten, lobbyisten en voorlichters. Luyendijk eindigt het boekje echter zonder enige oplossing. Maar Joris! Hoe kunnen we een systeem dat zo ingewikkeld en bovendien volledig ingeburgerd is, in godsnaam veranderen? En als we het niet kunnen veranderen, wat heb ik er dan aan dat ik het weet?

De missie naar Kunduz is toch om Afghanistan te helpen? Nee joh, daar is mee ingestemd omdat we vriendjes met Amerika willen zijn, wat onze economische belangen dient. De rellen in Tunesië en Egypte, die zijn toch goed voor de globale democratisering? Niet helemaal: eerstgenoemde is oké omdat het een seculiere en dus ongevaarlijke achterban heeft, laatstgenoemde wordt deels aangevoerd door de Moslimbroeders en is dus niet oké. Boer Zoekt Vrouw dan, dat is toch gewoon leuk? Nee, dat is een vooropgezet programma met acteurs die zich voordoen als boer. En Yvon Jaspers is een robot.

Het wordt me allemaal wat teveel. Elke ochtend kijk ik in de spiegel en sla mezelf zo’n vier keer ferm op de wangen terwijl ik als een mantra herhaal: “Niet-cynisch-worden! Niet-cynisch-worden!”. Maar het helpt niets. Ik zit voortdurend als een verzuurde oude lul op de krant te schelden en mijn zinnen beginnen steeds vaker met “Het is toch een schande!” of “De mensen hebben geen idee!”. Mijn omgeving begint eronder te lijden. Vrienden zeggen afspraken op het laatste moment af en mijn moeder drukt me weg als ik haar op ons vast belmomentje probeer te bereiken. Zelfs de eenzame alcoholisten in mijn stamcafé schuiven angstig naar een hoekje van de bar, zodra ik het etablissement betreed.



Ik heb lang gezegd dat het negeren van problemen laf is. Mijn moeder wilde niet naar India omdat ze dan ‘al die ellende' zou zien, mijn broertje wilde geen argumenten tegen het eten van vlees horen omdat hij het ‘fokking irritant’ vond. Ik zag dit altijd als het equivalent van iemand die tijdens een discussie zijn handen tegen zijn oren drukt en heel hard 'la la la la' gaat zingen: kinderachtige realiteitsontkenning. Maar nu begrijp ik ze wel. Sommige dingen wil je gewoon niet weten; het leven is al moeilijk genoeg. Dat je vriendin haar orgasme faket. Dat je favoriete voetbalteam al jaren doping gebruikt. Dat de explosies in Die Hard 4.0 door een of andere computernerd zijn gemaakt, en niet door John McClane.

Transparantie en kritische denkers zijn heel belangrijk, maar er begint een overkill aan openbaringen te ontstaan. Doe het rustig aan! Mensen houden van hun illusies. Zoals Theo Maassen ooit zei: “Sta je een blikje coca cola te drinken, komt er iemand bij staan die zegt: wist je dat daar tweeëntwintig suikerklontjes in zitten? Flikker toch op man! Laat me even genieten. Ik heb dan altijd de neiging om als diegene met een lekker wijf ligt te neuken, erbij te gaan staan en te zeggen: wist je dat zij voor zeventig procent uit water bestaat?”

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer