Illustratie: Irene Wiersma

Kasper leert van Kluun dat je als aankomend vader maar beter je mond kan houden." />

Illustratie: Irene Wiersma

Kasper leert van Kluun dat je als aankomend vader maar beter je mond kan houden." />
Asset 14

Het geplande wonder

Langzaam maar zeker zakt mijn dochter naar beneden. Wanneer het grote geboren worden gaat gebeuren is geheel aan haar, wij onwetenden hebben slechts een datum om ons aan vast te klampen. Wanneer zij morgen besluit dat het zo wel genoeg is geweest, dan is het dat ook. Wanneer zij besluit nog een week of twee te blijven zitten waar ze zit, is ook dat helemaal goed. Zodoende laat ze me in grote onzekerheid leven.

Mijn leerlingen begrijpen dat de schoolregels nu even niet opgaan voor mij en mijn mobiele telefoon binnen handbereik op mijn bureau moet liggen. Ook begrijpen ze dat ik kortaf tegen mijn moeder doe wanneer zij tijdens een uitleg over ’t kofschip belt om te vragen of de snoetenpoetsers al zijn ingeslagen. Als het de eerste weeën zouden zijn die zich telefonisch aandienen, weet ik precies wat er moet gebeuren. Het scenario herhaalt zich constant als een loop door mijn hoofd. Eerst de leerlingen naar de kantine begeleiden, waar ze moeten wachten tot de volgende les begint. Onderweg ronsel ik er meteen een paar die mij straks kunnen helpen met beschuitjes smeren wanneer ik over anderhalve week mijn rentree maak. Vervolgens mij afmelden bij de conciërges en dan als een gek naar de bushalte rennen, het grote avontuur tegemoet. Thuisgekomen nog even bellen om te laten weten of het geen vals alarm was, want dat kan natuurlijk ook nog altijd.

Kun je ooit daadwerkelijk voorbereid zijn op de grote zaken des levens? Of is het nu juist eigen aan die zaken dat ze je onaangekondigd overkomen? Wanneer je bekend maakt dat je vader wordt, krijg je steevast de vraag of ‘het gepland was’. Maar de natuur is niet te plannen, je kunt hoogstens de voorwaarden scheppen die dat wat jij op het oog hebt mogelijk maken. Je zou het kunnen vergelijken met het openbaar vervoer. Het feit dat de tram vaak vroeger of later vertrekt dan op de site van het GVB staat vermeld en soms zelfs helemaal niet komt, is nog geen reden om dan maar helemaal niet meer naar de halte te gaan. Mijn geliefde en ik stonden bij de halte, we vergaten soms te kijken of die tram er nou aan kwam, maar we bleven er wel gewoon staan. Juist op een moment dat wij er niet meer aan dachten, kwam de tram.

Wanneer je in ‘blijde verwachting’ bent krijg je een heleboel cadeautjes. Op een moment dat er van enige buik nog niet eens iets valt te zien, staan er al kilo’s kleertjes en knuffels door het huis gestapeld. Ook word je bedolven onder de boekjes, die je moeten voorbereiden op al het denkbare. Die boekjes leggen stap voor stap het gehele proces uit, van bevruchting tot de eerste woordjes. Er zijn ook speciale boekjes voor mannen. Omdat mannen nu eenmaal een eigen taal zouden spreken die ver van de moederlijke natuur afstaat, hebben zij een aparte uitleg nodig.

Illustratie: Irene Wiersma

Het eerste boekje dat ik kreeg nadat ik het blije nieuws had verspreid was ‘Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!’ van de heer Kluun. Hij probeert het proces van de zwangerschap inzichtelijk voor het manwezen te maken en doet dat aan de hand van voetbalmetaforen. Om te begrijpen wat er allemaal in mijn vriendin haar lichaam en hoofd afspeelde moest ik mij dus eerst verdiepen in de voetbalsport. Eindelijk werd het tijd om er achter te komen wat ‘rechtsbuiten’ en ‘buitenspel’ nou eigenlijk betekenden, anders wist ik niet wat er bedoeld werd met ‘colostrum’ en ‘lysteria’. De meeste zaken die deze schrijver beweerde maakten mij furieus. Zo stelde hij dat mannen die zeggen dat het geslacht van hun kind ze niet uitmaakt, hypocriete leugenaars zijn, omdat ze diep van binnen altijd een zoon willen. Zodat ze daar een lekker potje mee kunnen voetballen. Om precies die reden hoopte ik nou juist zo erg op een dochter.

Mijn vriendin, een echte voetbalhooligan, kon Kluun daarentegen prima volgen en zei dat ze zijn pocket meer verhelderend vond dan alle dikke handboeken die zij van vriendinnen had gekregen. In principe een reden voor mij om kwaad te worden, aangezien dit boek voor mij was bedoeld en zij het helemaal niet had mogen lezen. Maar ik kon me inhouden, want een van de weinige adviezen van Kluun waar ik wat mee kon, was dat je vooral nooit tegen een zwangere vrouw in moet gaan, maar altijd met haar moet ‘meeveren’.

Vorige week ging ik mee naar zwangerschapsyoga. Het was een speciale avond waarop de zwangere vrouwen hun partners mee moesten nemen. We deden oefeningen om weeën op te vangen en gingen samen ademen. Volgens de yogajuf zouden wij zo beter onze geliefden kunnen bijstaan. Maar de enige echt belangrijke taak voor de mannen was dat wij niet teveel moesten praten, want alle informatie die de bevallende moet verwerken zou het bevallingsproces tegengaan. Als man moet je dus nergens over in discussie gaan en gewoon alles doen wat de vrouw zegt, tot de meest absurde dingen aan toe. Ik weet niet of de yogajuf van voetbal hield, maar haar belangrijkste boodschap was dezelfde als die van Kluun: mannen zijn weerloos.

De onzekerheid waarin ik leef is van een zeldzame schoonheid, want alle voorbereidingen die ik tref zijn van een betrekkelijke noodzaak. Soms kijk ik op mijn horloge en soms kijk ik naar de vertrektijden, maar ik blijf op de halte staan. Ook deze tram zal weer komen als een gepland wonder. Ik zal me perfect weerloos laten meevoeren.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer