Foto: privécollectie Ava Mees List Mees wil alle brandweermannen bespringen." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees wil alle brandweermannen bespringen." />
Asset 14

Held


Foto: privécollectie Ava Mees List

Oudjaarsavond 2009. Ik kijk naar buiten. Amsterdam Oost verandert elk jaar rond deze tijd in een oorlogsgebied. Je kunt geen twee meter naar de supermarkt lopen of je hebt al een rotje in je capuchon en nog drie dagen na de jaarwisseling ruikt de hele buurt naar kruit. Aan de overkant staan de vuilniscontainers in lichterlaaie. Ik twijfel. Brandweer bellen? Twee weken geleden klapte een auto midden in de nacht op zijn kop. Toen ik mijn hoofd naar buiten stak stonden drie mannetjes beteuterd naar een rokende auto te kijken. Niemand maakte aanstalten om hulptroepen te bellen, ook ik niet. Dit keer neem ik toch de spreekwoordelijke hoorn van de haak voordat de hele buurt in de hens vliegt.

"Brandweer Amsterdam"

"Ja hoi, zeg, er is bij mij op het plein..."

TATUUTATUUUTATUUTATUUUUUUUU

"Beukenplein?"

"Eh. Ja."

"We zijn er al.”

“Fijn. Dankje!”

“Dag moppie, fijne avond!"

De mannenstem lacht vriendelijk en hangt op. Ik ben verliefd. Ik ben namelijk verliefd op alle brandweermannen, en vooral als ze me moppie noemen.

Brandweermannen zijn de echte sekssymbolen. Niet loodgieters, niet pizzabezorgers, niet tuinmannen. Oké tuinmannen ook, maar brandweermannen, rrrrrrr. Ze hebben een uniform aan, maar luisteren naar geen enkele autoriteit, ze redden mensenlevens en soms ook mauwende katjes uit de boom, ze hebben stoere stoppelbaarden en grote glimmende rode trucks. Je kunt wel honderden flauwe seksueel getinte grappen over ze maken (vuurtjes die moeten worden geblust met grote slangen) maar eigenlijk hebben ze allemaal een klein hartje.

In het Flevoparkbad waar ik ’s zomers altijd met een vriendin baantjes ging trekken in de buitenlucht, kwamen elke vrijdag de brandweertroepen met zijn allen zwemmen. Met zijn tienen kwamen ze dan aangelopen met hun spierballen fier glinsterend in de zon, allemaal in dezelfde blauwe zwembroek waar ‘Brandweer’ op staat. Giechelend zagen we ze dan tegemoet. Een grote donkere brandweerman ging een keer op de duikplank zitten. Elke keer als ik de rand aantikte, zo ongeveer tussen zijn benen, keek hij me uitdagend aan en zwom ik verlegen weer weg. Na drie baantjes kwam ik weer aangezwommen. Hij viste net een kever uit het water. Lichtelijk beschaamd om de afbreuk aan zijn stoere-mannen-imago zei hij: “Ja, ik wou het niet doen maar ik vond het toch zielig, dat beessie...” Ik wilde uit het zwembad klimmen en hem omhelzen. En bespringen. Dat ook.

De brandweerwagen is inmiddels op het plein gearriveerd. Ik kijk als een vieze gluurder toe hoe ze met zijn drieën naar buiten springen. Binnen drie minuten is het vuur geblust. Na vijf minuten zijn ze weer verder, de brandweermannen, om de hele stad vannacht te redden van verdoemenis. Ik voel me een beetje teleurgesteld. Hopelijk zijn ze niet altijd zo vliegensvlug met dat blussen.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer