Foto: privécollectie Ava Mees List Mees wil alle brandweermannen bespringen." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees wil alle brandweermannen bespringen." />
Asset 14

Held


Foto: privécollectie Ava Mees List

Oudjaarsavond 2009. Ik kijk naar buiten. Amsterdam Oost verandert elk jaar rond deze tijd in een oorlogsgebied. Je kunt geen twee meter naar de supermarkt lopen of je hebt al een rotje in je capuchon en nog drie dagen na de jaarwisseling ruikt de hele buurt naar kruit. Aan de overkant staan de vuilniscontainers in lichterlaaie. Ik twijfel. Brandweer bellen? Twee weken geleden klapte een auto midden in de nacht op zijn kop. Toen ik mijn hoofd naar buiten stak stonden drie mannetjes beteuterd naar een rokende auto te kijken. Niemand maakte aanstalten om hulptroepen te bellen, ook ik niet. Dit keer neem ik toch de spreekwoordelijke hoorn van de haak voordat de hele buurt in de hens vliegt.

"Brandweer Amsterdam"

"Ja hoi, zeg, er is bij mij op het plein..."

TATUUTATUUUTATUUTATUUUUUUUU

"Beukenplein?"

"Eh. Ja."

"We zijn er al.”

“Fijn. Dankje!”

“Dag moppie, fijne avond!"

De mannenstem lacht vriendelijk en hangt op. Ik ben verliefd. Ik ben namelijk verliefd op alle brandweermannen, en vooral als ze me moppie noemen.

Brandweermannen zijn de echte sekssymbolen. Niet loodgieters, niet pizzabezorgers, niet tuinmannen. Oké tuinmannen ook, maar brandweermannen, rrrrrrr. Ze hebben een uniform aan, maar luisteren naar geen enkele autoriteit, ze redden mensenlevens en soms ook mauwende katjes uit de boom, ze hebben stoere stoppelbaarden en grote glimmende rode trucks. Je kunt wel honderden flauwe seksueel getinte grappen over ze maken (vuurtjes die moeten worden geblust met grote slangen) maar eigenlijk hebben ze allemaal een klein hartje.

In het Flevoparkbad waar ik ’s zomers altijd met een vriendin baantjes ging trekken in de buitenlucht, kwamen elke vrijdag de brandweertroepen met zijn allen zwemmen. Met zijn tienen kwamen ze dan aangelopen met hun spierballen fier glinsterend in de zon, allemaal in dezelfde blauwe zwembroek waar ‘Brandweer’ op staat. Giechelend zagen we ze dan tegemoet. Een grote donkere brandweerman ging een keer op de duikplank zitten. Elke keer als ik de rand aantikte, zo ongeveer tussen zijn benen, keek hij me uitdagend aan en zwom ik verlegen weer weg. Na drie baantjes kwam ik weer aangezwommen. Hij viste net een kever uit het water. Lichtelijk beschaamd om de afbreuk aan zijn stoere-mannen-imago zei hij: “Ja, ik wou het niet doen maar ik vond het toch zielig, dat beessie...” Ik wilde uit het zwembad klimmen en hem omhelzen. En bespringen. Dat ook.

De brandweerwagen is inmiddels op het plein gearriveerd. Ik kijk als een vieze gluurder toe hoe ze met zijn drieën naar buiten springen. Binnen drie minuten is het vuur geblust. Na vijf minuten zijn ze weer verder, de brandweermannen, om de hele stad vannacht te redden van verdoemenis. Ik voel me een beetje teleurgesteld. Hopelijk zijn ze niet altijd zo vliegensvlug met dat blussen.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer