Mees wil aan haar kleinkinderen net zoveel grandioze verhalen kunnen vertellen als haar oma aan haar. Die werd 94 en overleed afgelopen week." /> Mees wil aan haar kleinkinderen net zoveel grandioze verhalen kunnen vertellen als haar oma aan haar. Die werd 94 en overleed afgelopen week." />
Asset 14

Grandma

Afgelopen week stierf mijn grootmoeder. Op 7 december 1916 werd Martha Stapp geboren in Madison, Indiana. Precies vijfentwintig jaar later vielen de bommen op Pearl Harbor. Binnen dertien dagen trouwde ze met George List, voor hij naar het Europese front zou vertrekken. “Ik kon het niet geloven,” vertelde ze eens, “maar toen hij terugkwam van de oorlog was hij dikker dan voorheen!” In afwachting van de invasie op Normandië had hij zich maandenlang schuil gehouden op IJsland, ongetwijfeld met een pak kaarten en zijn medesoldaten. Ik kan mijn opa niet meer vragen wat ‘ie daar nou precies deed, hij overleed vijftien jaar geleden al. De dames aan beide kanten van mijn familie hebben echter de neiging ontzettend oud te worden. Tante Wen werd 86, tante Ans werd 96, aunt Betty en aunt Boone zaten goed in hun tachtiger jaren, en Grandma werd dus 94 jaar oud. Lang heb ik kunnen genieten van alle verhalen, want behalve oud waren ze ook allen nog goed bij geest. Zo vertelde Ans over haar dagen als stewardess in de jaren ’50, was Wen in de oorlog crècheleidster (en redde daarbij nog wat kids), bracht mijn Nederlandse oma stiekem het Parool rond binnen het verzet en kon mijn andere oma prachtig verhalen over onze voorvaderen die het Amerikaanse binnenland verkenden in de achttiende eeuw, nadat ze met de boot uit Engeland waren gekomen.

Privécollectie Ava Mees List

Soms is het vermoeiend om bij oude mensen op bezoek te gaan. Je moet rechtop zitten, geen afgetrapte gympen dragen en zo hard praten dat het lijkt alsof de overburen ook moeten horen wat je zegt. Ze willen het liefst alleen maar zoetigheid omdat de overige smaakpapillen het al hebben begeven. Maar op het moment dat de laatste van een generatie overlijdt, kom je tot het besef dat het zo immens bijzonder is iemand te hebben gekend die zó oud was. Mocht ik zelf de leeftijd willen bereiken van de dames in mijn familie, dan zal ik het nog meer dan zestig jaar uit moeten houden. ZESTIG JAAR. Het is bijna onmogelijk voor te stellen wat je allemaal meemaakt in die tijd, ik kan niet wachten om te weten hoe het voelt om 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90 (!) te worden. Zou de uitspraak ‘life begins at forty’ echt waar zijn?

Mensen zijn bang om oud te worden. Ze schieten volledig in de paniek op hun 26e verjaardag, want 26 is bijna 30 is bijna dood. Het zal liggen aan mijn eigen jeugdigheid, maar vooralsnog is ouder worden enkel leuk. Tuurlijk, mensen om me heen beginnen kinderen te krijgen en het is al jaren zo dat de helft van mijn vrienden er niet meer van kan worden overtuigd ook op dinsdag de kroeg in te duiken, want tja, ze moeten morgen weer om negen uur op kantoor zijn. Maar stel je even voor, dat je tien jaar zou winnen, en terug zou mogen in de tijd. Zou je dat echt willen? Terug naar de lagere school, de middelbare school, de universiteit? Alles opnieuw moeten doen, wederom die verschrikkelijke gevoelens van onzekerheid moeten overwinnen, de hele dag in de weer moeten met Clearasil, niet tegen je beste vriendin durven zeggen dat ze zich gedraagt als een vals sekreet, elke donderdag gym van die seksistische leraar, elke pauze met een scheef oog kijken naar de populaire kliek, met alles wat je eet dat tussen je beugel blijft hangen. Ik zou er niet aan moeten denken. Tuurlijk, mijn tieten waren pronter en mijn haar was langer en ik had nog nooit in mijn leven een belastingaanslag gehad, maar een reis terug in de tijd zou ik voor geen goud willen maken.

In de woonkamer staat een oude foto van mijn oma. Hij werd gemaakt tegen het eind van de jaren ’30, toen ze deel was van het Vagabond Theatre Company in Baltimore. F. Scott Fitzgerald werkte hier een korte tijd terwijl Zelda in een nabij gesticht was opgenomen. “Hij heeft me ooit een aanzoek gedaan,” vertelde ze me op een dag. Ik keek haar met grote ogen aan. Was ze echt ten huwelijk gevraagd door deze beroemde schrijver? “Nee”, zei ze, schudde haar hoofd, en knipoogde bijna onmerkbaar. “Het was een ander soort aanzoek. Ik heb natuurlijk nee gezegd.” Deze week heb ik nog vaak naar de foto gekeken en aan dat verhaal gedacht. Dan zag ik haar voor me, backstage, in kostuum, de grote F. Scott Fitzgerald afwijzend. Good job Grandma! Ik zal proberen net zo veel goede verhalen paraat te hebben voor mijn eigen kleinkinderen, wanneer ze op mijn negentigste verjaardag zoete meuk moeten eten en naar mijn krakerige stem zitten te luisteren. Maar dat komt denk ik wel goed.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer