Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het thanksgiving. Mees over feestdagen." /> Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het thanksgiving. Mees over feestdagen." />
Asset 14

Feestbeest

IMG_6973

Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het Thanksgiving. Lieve Indianen, zeggen we dan in Amerika. Superbedankt voor jullie hulp, we hadden mad honger na die kutwinter. Hier is wat eten. Als jullie nou op deze vijf vierkante meter in de woestijn gaan wonen krijgen jullie van ons een paar gokkasten en jatten wij jullie concept voor gepofte maïs. Wij noemen het: popcorn.

Oké zo ging het niet helemaal. Thanksgiving vieren is een eeuwenoude traditie die door Abe Lincoln nieuw leven in werd geblazen tijdens de burgeroorlog, om een beetje saamhorigheid voor elkaar te krijgen. Sinds 1863 komt elk Amerikaans gezin de vierde donderdag van november bijeen om even stil te staan bij alle zegeningen, waarbij voedsel en familie centraal staan. In principe niet verkeerd natuurlijk. Vorig jaar vierde ik het met vrienden voor het eerst officieel in mijn vaderland, met een overdaad aan eten, taarten, en in het midden natuurlijk een enorme kalkoen uit de oven. Dit jaar gaat het anders. Ik lig op de grond voor de kachel met koppijn en deadlines, tussen de rotzooi die mijn huis heet te werken aan een vertaling. Geen feestmaal voor mij. Het is acht uur en ik heb nog niet gegeten (of gedoucht) maar ook geen honger. Ik breek nog een stukje van de chocolade sinterklaaspop af, die ik van de week van toiletjuffrouw Wilma in de Savoy kreeg. Toiletjuffen onder mekaar.

Nog zoiets, Sinterklaas. Smerige surprises, afzeikgedichten, negerslaven met rode lippen en gouden oorbellen. Gezellig, ouderwets gezellig. Zodra je aan een buitenlander (maakt niet uit waar vandaan) probeert uit te leggen wat het feest inhoudt word je met grote ogen aangegaapt. Dus, je wordt door blanken verkleed als negers afgemat of beloond? Wat vindt jullie zwarte bevolking daar in godsnaam van? Eh, tja. Ik snap eigenlijk zelf ook niet waarom het nog steeds op deze manier wordt gevierd. Het is tenslotte, als je er even –een minuut- bij stilstaat een vrij grof racistisch gebruik. Je maakt mij echt no way wijs dat die pieten hun kleur in de schoorsteen hebben verworven. Sinds wanneer word je daar bruin met dikke lippen van? En dat kroeshaar? Wie dat beweert zit zelf met zijn kop in de schoorsteen.

Luister, ik wil niet overkomen als een brombeer die niet aan feestdagen doet (ook al weiger ik pertinent en tot grote jaarlijks terugkerende ontsteltenis van mijn moeder aan onzin als Moederdag of Valentijnsdag mee te doen). Ik houd van feestdagen. Ik heb niet zo’n last van dat verplicht gezellig doen waar iedereen over zanikt. Kerst bijvoorbeeld. Het liefst had ik het hele jaar kerstverlichting, kransen, een enorme blauwspar –geen prikkelig goedkoop boompje voor Mees - en mijn bandje met Elvis Christmas songs in huis. Ik kan me geen gelukkiger momenten in mijn jeugd (vorig jaar) herinneren dan me verstoppen in de hoek van de kamer, onder de boom, omringd door de weerspiegeling van al die kleuren, ballen en de geur van dennennaalden. Ook Pasen vind ik prima. Niet dat ik daar aan doe of dat daar een lekker verhaal achter schuilt, overigens. Lekker, met lijf en leden aan een houten balk worden genageld met wat roestige spijkers nadat je urenlang bent gegeseld. Ik neem nog een eitje hoor, jongens!

Wisten jullie trouwens dat de pelgrims in Nederland kennis maakten met een concept als Thanksgiving? Nadat ze uit Engeland waren gevlucht zaten ze eerst hier een tijdje in Leiden, waar ze al sinds 1574 vieren dat ze de Spanjaarden de stad uit hadden gekieperd. Elke derde oktober is het daarom feest in Leiden, ‘Leidens Ontzet’. Daar wist ik dan weer niets van, want ik waag me hoogstens zo nu en dan in Rotterdam. Na tien jaar werden de pelgrims weer Holland uit gepest, want er was een verbond met Engeland gemaakt en tja, money over bitches luidt het gezegde tenslotte. Dus gingen de pelgrims naar het beloofde land met een stapel dekens voor de plaatselijke bevolking, om daar in alle rust hun geloof te belijden.

Als je het feest nog verder terug traceert is het waarschijnlijk een oogstfeest, zoals al wordt beschreven in het Oude Testament. Zo zie je maar weer, tradities en mythes zijn een veranderlijk concept. Kunnen we dan alsjeblieft iets doen aan die Zwarte Piet?

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer