Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het thanksgiving. Mees over feestdagen." /> Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het thanksgiving. Mees over feestdagen." />
Asset 14

Feestbeest

IMG_6973

Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het Thanksgiving. Lieve Indianen, zeggen we dan in Amerika. Superbedankt voor jullie hulp, we hadden mad honger na die kutwinter. Hier is wat eten. Als jullie nou op deze vijf vierkante meter in de woestijn gaan wonen krijgen jullie van ons een paar gokkasten en jatten wij jullie concept voor gepofte maïs. Wij noemen het: popcorn.

Oké zo ging het niet helemaal. Thanksgiving vieren is een eeuwenoude traditie die door Abe Lincoln nieuw leven in werd geblazen tijdens de burgeroorlog, om een beetje saamhorigheid voor elkaar te krijgen. Sinds 1863 komt elk Amerikaans gezin de vierde donderdag van november bijeen om even stil te staan bij alle zegeningen, waarbij voedsel en familie centraal staan. In principe niet verkeerd natuurlijk. Vorig jaar vierde ik het met vrienden voor het eerst officieel in mijn vaderland, met een overdaad aan eten, taarten, en in het midden natuurlijk een enorme kalkoen uit de oven. Dit jaar gaat het anders. Ik lig op de grond voor de kachel met koppijn en deadlines, tussen de rotzooi die mijn huis heet te werken aan een vertaling. Geen feestmaal voor mij. Het is acht uur en ik heb nog niet gegeten (of gedoucht) maar ook geen honger. Ik breek nog een stukje van de chocolade sinterklaaspop af, die ik van de week van toiletjuffrouw Wilma in de Savoy kreeg. Toiletjuffen onder mekaar.

Nog zoiets, Sinterklaas. Smerige surprises, afzeikgedichten, negerslaven met rode lippen en gouden oorbellen. Gezellig, ouderwets gezellig. Zodra je aan een buitenlander (maakt niet uit waar vandaan) probeert uit te leggen wat het feest inhoudt word je met grote ogen aangegaapt. Dus, je wordt door blanken verkleed als negers afgemat of beloond? Wat vindt jullie zwarte bevolking daar in godsnaam van? Eh, tja. Ik snap eigenlijk zelf ook niet waarom het nog steeds op deze manier wordt gevierd. Het is tenslotte, als je er even –een minuut- bij stilstaat een vrij grof racistisch gebruik. Je maakt mij echt no way wijs dat die pieten hun kleur in de schoorsteen hebben verworven. Sinds wanneer word je daar bruin met dikke lippen van? En dat kroeshaar? Wie dat beweert zit zelf met zijn kop in de schoorsteen.

Luister, ik wil niet overkomen als een brombeer die niet aan feestdagen doet (ook al weiger ik pertinent en tot grote jaarlijks terugkerende ontsteltenis van mijn moeder aan onzin als Moederdag of Valentijnsdag mee te doen). Ik houd van feestdagen. Ik heb niet zo’n last van dat verplicht gezellig doen waar iedereen over zanikt. Kerst bijvoorbeeld. Het liefst had ik het hele jaar kerstverlichting, kransen, een enorme blauwspar –geen prikkelig goedkoop boompje voor Mees - en mijn bandje met Elvis Christmas songs in huis. Ik kan me geen gelukkiger momenten in mijn jeugd (vorig jaar) herinneren dan me verstoppen in de hoek van de kamer, onder de boom, omringd door de weerspiegeling van al die kleuren, ballen en de geur van dennennaalden. Ook Pasen vind ik prima. Niet dat ik daar aan doe of dat daar een lekker verhaal achter schuilt, overigens. Lekker, met lijf en leden aan een houten balk worden genageld met wat roestige spijkers nadat je urenlang bent gegeseld. Ik neem nog een eitje hoor, jongens!

Wisten jullie trouwens dat de pelgrims in Nederland kennis maakten met een concept als Thanksgiving? Nadat ze uit Engeland waren gevlucht zaten ze eerst hier een tijdje in Leiden, waar ze al sinds 1574 vieren dat ze de Spanjaarden de stad uit hadden gekieperd. Elke derde oktober is het daarom feest in Leiden, ‘Leidens Ontzet’. Daar wist ik dan weer niets van, want ik waag me hoogstens zo nu en dan in Rotterdam. Na tien jaar werden de pelgrims weer Holland uit gepest, want er was een verbond met Engeland gemaakt en tja, money over bitches luidt het gezegde tenslotte. Dus gingen de pelgrims naar het beloofde land met een stapel dekens voor de plaatselijke bevolking, om daar in alle rust hun geloof te belijden.

Als je het feest nog verder terug traceert is het waarschijnlijk een oogstfeest, zoals al wordt beschreven in het Oude Testament. Zo zie je maar weer, tradities en mythes zijn een veranderlijk concept. Kunnen we dan alsjeblieft iets doen aan die Zwarte Piet?

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer