Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het thanksgiving. Mees over feestdagen." /> Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het thanksgiving. Mees over feestdagen." />
Asset 14

Feestbeest

IMG_6973

Foto: Privécollectie Ava Mees List

Gisteren was het Thanksgiving. Lieve Indianen, zeggen we dan in Amerika. Superbedankt voor jullie hulp, we hadden mad honger na die kutwinter. Hier is wat eten. Als jullie nou op deze vijf vierkante meter in de woestijn gaan wonen krijgen jullie van ons een paar gokkasten en jatten wij jullie concept voor gepofte maïs. Wij noemen het: popcorn.

Oké zo ging het niet helemaal. Thanksgiving vieren is een eeuwenoude traditie die door Abe Lincoln nieuw leven in werd geblazen tijdens de burgeroorlog, om een beetje saamhorigheid voor elkaar te krijgen. Sinds 1863 komt elk Amerikaans gezin de vierde donderdag van november bijeen om even stil te staan bij alle zegeningen, waarbij voedsel en familie centraal staan. In principe niet verkeerd natuurlijk. Vorig jaar vierde ik het met vrienden voor het eerst officieel in mijn vaderland, met een overdaad aan eten, taarten, en in het midden natuurlijk een enorme kalkoen uit de oven. Dit jaar gaat het anders. Ik lig op de grond voor de kachel met koppijn en deadlines, tussen de rotzooi die mijn huis heet te werken aan een vertaling. Geen feestmaal voor mij. Het is acht uur en ik heb nog niet gegeten (of gedoucht) maar ook geen honger. Ik breek nog een stukje van de chocolade sinterklaaspop af, die ik van de week van toiletjuffrouw Wilma in de Savoy kreeg. Toiletjuffen onder mekaar.

Nog zoiets, Sinterklaas. Smerige surprises, afzeikgedichten, negerslaven met rode lippen en gouden oorbellen. Gezellig, ouderwets gezellig. Zodra je aan een buitenlander (maakt niet uit waar vandaan) probeert uit te leggen wat het feest inhoudt word je met grote ogen aangegaapt. Dus, je wordt door blanken verkleed als negers afgemat of beloond? Wat vindt jullie zwarte bevolking daar in godsnaam van? Eh, tja. Ik snap eigenlijk zelf ook niet waarom het nog steeds op deze manier wordt gevierd. Het is tenslotte, als je er even –een minuut- bij stilstaat een vrij grof racistisch gebruik. Je maakt mij echt no way wijs dat die pieten hun kleur in de schoorsteen hebben verworven. Sinds wanneer word je daar bruin met dikke lippen van? En dat kroeshaar? Wie dat beweert zit zelf met zijn kop in de schoorsteen.

Luister, ik wil niet overkomen als een brombeer die niet aan feestdagen doet (ook al weiger ik pertinent en tot grote jaarlijks terugkerende ontsteltenis van mijn moeder aan onzin als Moederdag of Valentijnsdag mee te doen). Ik houd van feestdagen. Ik heb niet zo’n last van dat verplicht gezellig doen waar iedereen over zanikt. Kerst bijvoorbeeld. Het liefst had ik het hele jaar kerstverlichting, kransen, een enorme blauwspar –geen prikkelig goedkoop boompje voor Mees - en mijn bandje met Elvis Christmas songs in huis. Ik kan me geen gelukkiger momenten in mijn jeugd (vorig jaar) herinneren dan me verstoppen in de hoek van de kamer, onder de boom, omringd door de weerspiegeling van al die kleuren, ballen en de geur van dennennaalden. Ook Pasen vind ik prima. Niet dat ik daar aan doe of dat daar een lekker verhaal achter schuilt, overigens. Lekker, met lijf en leden aan een houten balk worden genageld met wat roestige spijkers nadat je urenlang bent gegeseld. Ik neem nog een eitje hoor, jongens!

Wisten jullie trouwens dat de pelgrims in Nederland kennis maakten met een concept als Thanksgiving? Nadat ze uit Engeland waren gevlucht zaten ze eerst hier een tijdje in Leiden, waar ze al sinds 1574 vieren dat ze de Spanjaarden de stad uit hadden gekieperd. Elke derde oktober is het daarom feest in Leiden, ‘Leidens Ontzet’. Daar wist ik dan weer niets van, want ik waag me hoogstens zo nu en dan in Rotterdam. Na tien jaar werden de pelgrims weer Holland uit gepest, want er was een verbond met Engeland gemaakt en tja, money over bitches luidt het gezegde tenslotte. Dus gingen de pelgrims naar het beloofde land met een stapel dekens voor de plaatselijke bevolking, om daar in alle rust hun geloof te belijden.

Als je het feest nog verder terug traceert is het waarschijnlijk een oogstfeest, zoals al wordt beschreven in het Oude Testament. Zo zie je maar weer, tradities en mythes zijn een veranderlijk concept. Kunnen we dan alsjeblieft iets doen aan die Zwarte Piet?

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan