Kasper ging aan de slag met het thema 'Verwachting'." /> Kasper ging aan de slag met het thema 'Verwachting'." />
Asset 14

Een leuke avond

◊ entrée

Entrée

Gedurende het hele jaar zal hard//hoofd in het kader van zogenoemde Late Night Café's wederom samenwerken met Entrée. De zes edities van het Late Night Café zijn elk gekoppeld aan een eigen thema. Elke editie wordt aan twee van onze redactieleden de opdracht gegeven een bijdrage te leveren, geïnspireerd op het thema van de betreffende avond. Het resultaat hiervan verschijnt op onze website en zal op de Late Nights eveneens onderdeel uitmaken van het programma. Deze keer (vrijdag 27 januari) is het thema 'Verwachting'. Kasper van Royen schreef een column binnen dit thema, dat op de avond zelf ook te vinden zal zijn.

Soms zie ik hem van verre aankomen, maar meestal overvalt hij me vanuit het niets: de kriebel. Er was een periode dat hij me meerdere keren per week begroette, tegenwoordig steekt hij goddank twee, hooguit drie maal per maand de kop op. Tja, ik word ook een dagje ouder. Het liefst breng ik mijn avonden lezend, schrijvend, of filmkijkend door. Mijn ochtenden en middagen overigens ook, maar daar gaat het nu even niet over. Als de kriebel komt kan ik daar even intens van genieten, de mogelijkheden die voor mij liggen lijken onbeperkt, maar al gauw moet er actie ondernomen worden. Met wie wil ik dansen, dronken worden, slap ouwehoeren? Moet dat met één persoon, of met meerdere, en wie vormen dan goede combinaties?

Ik scroll door de contactenlijst van mijn telefoon en streep in mijn hoofd namen door en zet andere namen in een mapje van mogelijke opties. Dan verstuur ik een paar smsjes, de eerste selectie. Het liefst zou ik willen dat men gewoon met ‘ja’ of ‘nee’ reageert, dat zou een hoop gedoe schelen, maar de meesten doen enthousiast een voorstel voor een andere dag. Zo werkt het echter niet voor mij, de kriebel moet vandaag bevredigd worden en vanaf morgen ben ik weer iemand die zijn avonden lezend, schrijvend en filmkijkend doorbrengt. Tot de volgende kriebel zich aandient, maar dan zien we wel weer verder.

De voorstellen tot andere afspraken probeer ik vriendelijk af te wimpelen, maar er zijn er die voet bij stuk houden en steeds weer andere data uit hun mouw weten te schudden. Op zeker moment geef ik mij maar gewonnen en moet opeens allerlei afspraken in mijn agenda zetten, sommige voor in de verre toekomst. Ik weet dan al meteen dat die afspraken in de loop der tijd steeds over en weer verzet zullen gaan worden, totdat op de uiteindelijke avond geen van de partijen er meer echt zin in heeft en het bier drinken een taakstraf is geworden. Met de aanvankelijke kriebel heeft het dan natuurlijk niks meer van doen.

Aan een tweede selectie vrienden wordt sms’en verstuurd en aan een derde. Niemand kan op zulk een korte termijn. Er zijn andere plannen, er moet morgen weer gewerkt worden, men moet bijkomen van de vorige avond, de persoon in kwestie blijkt in het buitenland of overleden. De kriebel is inmiddels getransformeerd tot een zeurende jeuk. Ik moet en zal vanavond de deur uitgaan, maar een zogenaamde topavond kan het toch onmogelijk nog worden. Ik beland bij de laatste selectie, daarna heb ik van de nummers in mijn telefoon alleen de tandarts, de pizzeria, de belastingdienst en het consultatiebureau nog niet gecontacteerd. Hoe vager de kennis des te uitgebreider dient het begeleidend schrijven te zijn, want tegenover iemand die je twee jaar niet hebt gezien kan je je er onmogelijk vanaf maken met ‘zuipen vanavond?’. Dat zou pathetisch zijn.

Goed, zo gaat het niet altijd. Soms heb ik meteen beet en zit ik een paar uur later met mijn favoriete vrienden in mijn favoriete kroeg. Aan alle voorwaarden voor een fantastische nacht zijn voldaan, maar het zal nooit meer dan een schaduw kunnen worden van het spektakel dat de kriebel in zich droeg. Dat was de belofte van een hels bacchanaal waar nog eeuwen later vol bewondering schande van gesproken zou worden, maar in de praktijk staat voor je het weet de ene helft van de groep in de regen te roken, terwijl de andere helft een kettingreactie van gegaap in gang zet, waarna iemand zegt dat het tijd wordt voor een laatste rondje. Dan zegt de barman dat je net te laat bent en overhandigt je de rekening, want het is een doordeweekse dag in de grote stad. Vervolgens zit je met z’n allen in een snackbar naar Al Jazeera te staren. Als je geluk hebt heeft er ondertussen iemand overgegeven in je fietstas, zodat je de volgende ochtend toch nog kan zeggen dat het een dolle boel was.

Het leukst blijken de avonden waar ik in het geheel niet naar heb uitgekeken. Avonden waarvan ik dacht dat ik ze liever aan lezen, schrijven, of filmkijken had besteed. Mijn vriendin heeft vrienden uitgenodigd om aan onze eettafel koehandel te spelen, of ik word verwacht op een verjaardag waar iedereen als zijn favoriete wiskundige verkleed moet gaan. Chagrijnig olijven prikkend begin ik dan maar met iemand een gesprek en voor ik het weet ben ik bevangen door een geluk waarin ik met de avond samen val. Waardevoller dan een bedrieglijke kriebel ooit had kunnen voorzien.

Vorige week was het weer eens zover. Terwijl ik in alle onschuld een vis aan het panneren was kroop de kriebel in mijn kop. Mijn handen veegden zich af aan mijn broek en maakten zich startklaar om de eerste selectie te berichten, maar net op tijd wist ik ze tot de orde te roepen. Ik legde de telefoon op het aanrecht en richtte mij tot de kriebel. "Ho ho," riep ik met een gestoorde grimas, "jij beheerst mijn leven al sinds het eerste onderbouwfeest, maar vanaf nu gaan we het eens helemaal anders aanpakken. Je kan me niet voor de gek blijven houden, ik ben sterker dan jij." In een oude telefoonklapper zocht ik de stomste mensen die ik maar kon bedenken, zo stom dat ik hun nummers nooit in mijn mobiel had overgenomen, en sprak met ze af in een disco waar ik nog niet dood aangetroffen zou willen worden. Dát zou de kriebel leren, ditmaal zou ik hem dan toch echt te slim af zijn. Deze avond moest wel de beste avond ooit worden. Het werd de grootste kutavond die ik ooit heb meegemaakt.

Sindsdien hou ik mezelf elke nacht wakker met de vraag waar het is misgegaan. Mijn plan had waterdicht geleken, maar van een avond waar je niks van mocht verwachten had ik toch wel wat meer verwacht. Voorlopig kom ik de deur niet meer uit.

Illustratie: Tejo Verstappen

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel