Asset 14

Om de hoek

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Kasper van Royen.

Een vrijdagavond aan de bar in mijn broers café. Het gaat over voetbal. Uiteindelijk komen alle kroeggesprekken uit op voetbal. Oranje, Blind, Memphis. Ik word aangestoten. P. houdt zijn telefoon voor m’n gezicht. Parijs. De volle omvang dringt niet tot me door. Ik ben bezopen. De Affligem stroomt al sinds zeven uur. Ik kijk op mijn eigen telefoon. Het begint te dagen. Naast me zegt iemand: 'Laat gaan. We kunnen er hier vandaan toch niks aan doen.' Er wordt een plaatje aangevraagd.

Zaterdagochtend. Ontwaken. Een scheurende hoofdpijn. Het duurt een paar seconden voordat het binnen komt zeilen: Parijs. Ik begin te lezen. Ik kan niet stoppen. Mijn vriendin tikt op mijn voorhoofd. Waar zijn de eieren? Het gezin moet ontbijten. Ik ben de eieren vergeten. Een zaterdagochtend zonder eieren is geen zaterdagochtend. Ik ga de straat op.

parijs_xf&m

Illustratie: XF&M

In mijn buurt wonen moslims. Ik zie ze lopen. Ik ben niet bang voor ze. Ik hoef mezelf dat niet te vertellen. Ik Ben Niet Bang. We zien elkaar al jaren. We delen deze straten. We leven langs elkaar heen. Maar dat doet de hele stad. Tot zover niets veranderd.

Maar ik ben onrustig. Schrikkerig. De kater helpt niet. Waarom toch zoveel bier? Omdat het vrijdagavond was. Vrienden rond een bar, geouwehoer, ik vind het een groot goed. Elkaars gezelschap. Zorgeloosheid. Ik stel me voor dat de mensen in het 10e arrondissement daar ook zo over dachten. Ik stel me mijn broers café voor, stampvol. Een mooi 'zacht doel.' Ik ril. Ik wil terug naar huis, maar weet dat mijn zoon al klaarstaat in de keuken. Hij is geobsedeerd door roereieren. Ik loop verder. Pappa komt zo, dan gaan we koken.

In het woud der meningen ben ik de zoveelste boom. Ik heb mijn profielfoto niet in de driekleur veranderd. Ik vind het een leeg gebaar. Maar dat geldt voor dit stuk ook. Liever wil ik stil zijn, niets toevoegen, want wat valt er toe te voegen? De verontwaardiging is vanzelfsprekend. Net als het medeleven en de angst en de onmacht. De aanslagen en hun betekenis moeten een plek krijgen in mijn hoofd. Dat doe ik liever alleen. Maar toen ik op deze plek begon te schrijven nam ik me voor nooit een woensdag te missen. Nooit. Maar mijn oorspronkelijke plan, schrijven over opvoedkundige lectuur en het bijhorende tenenkrommende gedachtegoed? Na de gebeurtenissen in Parijs leek dat banaal. Maar toen ik schreef over een wortelkanaalbehandeling en een weekend met Tom Cruise, lagen er ook doden op straat. Alleen niet in Parijs, maar ver weg. In Damascus, in Beirut. Ze noemen Beirut 'het Parijs van het Oosten.' Daar zijn ook terrassen en Cambodjaanse restaurants. Drinkende mensen op een vrijdagavond. Maar ik ben er nooit geweest. Ik zie het niet voor me.

Ooit was ik een eerstejaars journalistiekstudent en leerde nieuwsberichten schrijven. Nieuwsberichten moeten worden verkocht. De docent zei: 'Een ramp om de hoek is beter dan een ramp ver weg.' Hij noemde dat een journalistieke wet. Maar de wet kan met pensioen. Om de hoek is deze wereld. De steden, de straten en de mensen die er wonen. Op uitbarstingen van geweld kunnen we ons niet voorbereiden. Het is een loterij. Waar we ons wel op kunnen voorbereiden, is op elkaar. We zijn hier en we gaan verder. We delen deze straten. Niet zorgeloos. Dat nog niet.

Maar wat is niet is, kan komen.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer