Asset 14

Om de hoek

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Kasper van Royen.

Een vrijdagavond aan de bar in mijn broers café. Het gaat over voetbal. Uiteindelijk komen alle kroeggesprekken uit op voetbal. Oranje, Blind, Memphis. Ik word aangestoten. P. houdt zijn telefoon voor m’n gezicht. Parijs. De volle omvang dringt niet tot me door. Ik ben bezopen. De Affligem stroomt al sinds zeven uur. Ik kijk op mijn eigen telefoon. Het begint te dagen. Naast me zegt iemand: 'Laat gaan. We kunnen er hier vandaan toch niks aan doen.' Er wordt een plaatje aangevraagd.

Zaterdagochtend. Ontwaken. Een scheurende hoofdpijn. Het duurt een paar seconden voordat het binnen komt zeilen: Parijs. Ik begin te lezen. Ik kan niet stoppen. Mijn vriendin tikt op mijn voorhoofd. Waar zijn de eieren? Het gezin moet ontbijten. Ik ben de eieren vergeten. Een zaterdagochtend zonder eieren is geen zaterdagochtend. Ik ga de straat op.

parijs_xf&m

Illustratie: XF&M

In mijn buurt wonen moslims. Ik zie ze lopen. Ik ben niet bang voor ze. Ik hoef mezelf dat niet te vertellen. Ik Ben Niet Bang. We zien elkaar al jaren. We delen deze straten. We leven langs elkaar heen. Maar dat doet de hele stad. Tot zover niets veranderd.

Maar ik ben onrustig. Schrikkerig. De kater helpt niet. Waarom toch zoveel bier? Omdat het vrijdagavond was. Vrienden rond een bar, geouwehoer, ik vind het een groot goed. Elkaars gezelschap. Zorgeloosheid. Ik stel me voor dat de mensen in het 10e arrondissement daar ook zo over dachten. Ik stel me mijn broers café voor, stampvol. Een mooi 'zacht doel.' Ik ril. Ik wil terug naar huis, maar weet dat mijn zoon al klaarstaat in de keuken. Hij is geobsedeerd door roereieren. Ik loop verder. Pappa komt zo, dan gaan we koken.

In het woud der meningen ben ik de zoveelste boom. Ik heb mijn profielfoto niet in de driekleur veranderd. Ik vind het een leeg gebaar. Maar dat geldt voor dit stuk ook. Liever wil ik stil zijn, niets toevoegen, want wat valt er toe te voegen? De verontwaardiging is vanzelfsprekend. Net als het medeleven en de angst en de onmacht. De aanslagen en hun betekenis moeten een plek krijgen in mijn hoofd. Dat doe ik liever alleen. Maar toen ik op deze plek begon te schrijven nam ik me voor nooit een woensdag te missen. Nooit. Maar mijn oorspronkelijke plan, schrijven over opvoedkundige lectuur en het bijhorende tenenkrommende gedachtegoed? Na de gebeurtenissen in Parijs leek dat banaal. Maar toen ik schreef over een wortelkanaalbehandeling en een weekend met Tom Cruise, lagen er ook doden op straat. Alleen niet in Parijs, maar ver weg. In Damascus, in Beirut. Ze noemen Beirut 'het Parijs van het Oosten.' Daar zijn ook terrassen en Cambodjaanse restaurants. Drinkende mensen op een vrijdagavond. Maar ik ben er nooit geweest. Ik zie het niet voor me.

Ooit was ik een eerstejaars journalistiekstudent en leerde nieuwsberichten schrijven. Nieuwsberichten moeten worden verkocht. De docent zei: 'Een ramp om de hoek is beter dan een ramp ver weg.' Hij noemde dat een journalistieke wet. Maar de wet kan met pensioen. Om de hoek is deze wereld. De steden, de straten en de mensen die er wonen. Op uitbarstingen van geweld kunnen we ons niet voorbereiden. Het is een loterij. Waar we ons wel op kunnen voorbereiden, is op elkaar. We zijn hier en we gaan verder. We delen deze straten. Niet zorgeloos. Dat nog niet.

Maar wat is niet is, kan komen.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!