Asset 14

Om de hoek

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Kasper van Royen.

Een vrijdagavond aan de bar in mijn broers café. Het gaat over voetbal. Uiteindelijk komen alle kroeggesprekken uit op voetbal. Oranje, Blind, Memphis. Ik word aangestoten. P. houdt zijn telefoon voor m’n gezicht. Parijs. De volle omvang dringt niet tot me door. Ik ben bezopen. De Affligem stroomt al sinds zeven uur. Ik kijk op mijn eigen telefoon. Het begint te dagen. Naast me zegt iemand: 'Laat gaan. We kunnen er hier vandaan toch niks aan doen.' Er wordt een plaatje aangevraagd.

Zaterdagochtend. Ontwaken. Een scheurende hoofdpijn. Het duurt een paar seconden voordat het binnen komt zeilen: Parijs. Ik begin te lezen. Ik kan niet stoppen. Mijn vriendin tikt op mijn voorhoofd. Waar zijn de eieren? Het gezin moet ontbijten. Ik ben de eieren vergeten. Een zaterdagochtend zonder eieren is geen zaterdagochtend. Ik ga de straat op.

parijs_xf&m

Illustratie: XF&M

In mijn buurt wonen moslims. Ik zie ze lopen. Ik ben niet bang voor ze. Ik hoef mezelf dat niet te vertellen. Ik Ben Niet Bang. We zien elkaar al jaren. We delen deze straten. We leven langs elkaar heen. Maar dat doet de hele stad. Tot zover niets veranderd.

Maar ik ben onrustig. Schrikkerig. De kater helpt niet. Waarom toch zoveel bier? Omdat het vrijdagavond was. Vrienden rond een bar, geouwehoer, ik vind het een groot goed. Elkaars gezelschap. Zorgeloosheid. Ik stel me voor dat de mensen in het 10e arrondissement daar ook zo over dachten. Ik stel me mijn broers café voor, stampvol. Een mooi 'zacht doel.' Ik ril. Ik wil terug naar huis, maar weet dat mijn zoon al klaarstaat in de keuken. Hij is geobsedeerd door roereieren. Ik loop verder. Pappa komt zo, dan gaan we koken.

In het woud der meningen ben ik de zoveelste boom. Ik heb mijn profielfoto niet in de driekleur veranderd. Ik vind het een leeg gebaar. Maar dat geldt voor dit stuk ook. Liever wil ik stil zijn, niets toevoegen, want wat valt er toe te voegen? De verontwaardiging is vanzelfsprekend. Net als het medeleven en de angst en de onmacht. De aanslagen en hun betekenis moeten een plek krijgen in mijn hoofd. Dat doe ik liever alleen. Maar toen ik op deze plek begon te schrijven nam ik me voor nooit een woensdag te missen. Nooit. Maar mijn oorspronkelijke plan, schrijven over opvoedkundige lectuur en het bijhorende tenenkrommende gedachtegoed? Na de gebeurtenissen in Parijs leek dat banaal. Maar toen ik schreef over een wortelkanaalbehandeling en een weekend met Tom Cruise, lagen er ook doden op straat. Alleen niet in Parijs, maar ver weg. In Damascus, in Beirut. Ze noemen Beirut 'het Parijs van het Oosten.' Daar zijn ook terrassen en Cambodjaanse restaurants. Drinkende mensen op een vrijdagavond. Maar ik ben er nooit geweest. Ik zie het niet voor me.

Ooit was ik een eerstejaars journalistiekstudent en leerde nieuwsberichten schrijven. Nieuwsberichten moeten worden verkocht. De docent zei: 'Een ramp om de hoek is beter dan een ramp ver weg.' Hij noemde dat een journalistieke wet. Maar de wet kan met pensioen. Om de hoek is deze wereld. De steden, de straten en de mensen die er wonen. Op uitbarstingen van geweld kunnen we ons niet voorbereiden. Het is een loterij. Waar we ons wel op kunnen voorbereiden, is op elkaar. We zijn hier en we gaan verder. We delen deze straten. Niet zorgeloos. Dat nog niet.

Maar wat is niet is, kan komen.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer