Asset 14

Mevrouw Morales

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Kasper van Royen.

Op maandagochtend wachtte een wortelkanaalbehandeling, maar ik had toch goed geslapen. Toen ik de praktijk binnenstapte, wees het meisje achter de balie op een bank. Ik ging zitten. Er was keuze in lectuur. Een tijdschrift over windenergie en een tijdschrift over waterbouwprojecten in Afrika. Belangrijke onderwerpen, maar mijn hoofd stond er niet naar. De wortelkanaalbehandeling wierp zijn schaduw vooruit.

Ik werd geroepen. Mijn vaste tandarts is een blonde lieverd met een tongpiercing, maar voor de wortelkanaalbehandeling was een specialist langsgekomen. Ze stelde zich voor als Mevrouw Morales en zei: 'I come from Colombia.' Ik dacht: dat belooft wat voor de verdoving.

Ze dirigeerde me naar de behandelkamer en wees naar de stoel. Toen liep ze naar een lichtbak, vanwaar mijn eigen gebit me aangrijnsde. Ik wierp een blik over haar schouder, wat eenvoudig was, aangezien mevrouw Morales bij de verkiezing Kleinste Tandarts Ter Wereld een gedoodverfde favoriet zou zijn.

Wat opvalt aan röntgenfoto’s van een gebit, is de daadwerkelijke lengte van de tanden. In de badkamerspiegel zie je maar de helft. De andere, onzichtbare helft klampt zich vast aan het tandvlees en de kaken. Als je ze zo in zwart-wit ziet, lijkt het een wonder dat ze daar een heel leven kunnen blijven zitten.

Mevrouw Morales wreef over haar kin en peinsde. 'Ja, ja, ja,' zei ze. 'Ja, ja, ja.'

De verlammende angst voor de tandarts uit mijn kinderjaren, heb ik al een tijdje overwonnen. Maar dit bracht me aan het twijfelen. Zag ze de foto voor het eerst? Waren mijn tanden van een vreemde, moeilijk te benaderen soort? Had ze een strijdplan, of werd het vaya con dios?

'Die ontsteking woont inside the jaw. Hij is boven die kies. Wij moeten een hele grote gat maken.'

Ze trok een paar steriele handschoenen aan en riep haar assistente, een Hindoestaans fotomodel dat luisterde naar de naam Pia. Ik glimlachte. Wanneer de boel uit de hand zou lopen kon ik me op haar concentreren. Een bonusverdoving.

Maar Pia was nieuw. En Pia maakte fouten.

tandarts_xf&m

Illustratie: XF&M

'Twentyfour-nine-seventeen,' zei mevrouw Morales. 'En double A over fifty.'

Pia trok een laatje open. 'Deze?'

De tandarts schudde haar hoofd. 'Pia, Pia, Pia,' zuchtte ze. 'Everytime the same mistakes.'

Pia haalde haar schouders op en trok nog een laatje open. Mijn twijfel veranderde in onrust. Ik dacht: Wie zijn deze vrouwen? Waar is mijn blonde lieverd?

Morales stak een spiegeltje in mijn mond. 'Jij roken, hè?'

Ik knikte en schaamde me niet. Ik had mijn tanden goed gepoetst, althans vandaag.

'Very bad voor tandvlees, no?

Als jij het zegt, dacht ik, maar deed er het zwijgen toe, wat met een opengesperde muil ook het verstandigst is.

Pia zei: 'Deze?'

Morales knikte en zette een gele spatbril op haar neus. Nu zagen mijn tanden er gegarandeerd uit als die van een roker. 'Eerst verdoven, ja?' zei ze en ze toverde een spuitje tevoorschijn. Dat spuitje ging op drie verschillende plekken in mijn bovenkaak. Het deed geen pijn. Het feest kon beginnen.

Mijn vader was een lieve vader, maar hij geloofde ook in tough love. Verdoving bij de tandarts was uitgesloten. Hij hoopte dat mijn broertje en ik daardoor beter zouden gaan poetsen. Dat deden we niet. Ieder half jaar lagen we op de pijnbank. Een gaatje, twee gaatjes. De boor. De zingende pijn tot bovenin je kruin. Dan de verlossende woorden: 'Zo jongeman,' en de stoel die weer omhoog kwam. De opluchting. Die tsunami van opluchting.

Mevrouw Morales liet de stoel zakken en ik concentreerde me op het systeemplafond. Ik vroeg me af waarom ik die tandenstokers niet had gebruikt. Ze staan op het plankje in mijn badkamer. Ik kan er met mijn handen bij. Waarom ze dan niet gebruiken?

Ik dacht aan mijn dagen als medewerker in een supermarkt in de Bijlmer. Daar werkte ook een Hindoestaans fotomodel. Ik was haar naam vergeten, maar herinnerde me haar ogen, gitzwart, en hoe ik daar een tijd niet van kon slapen. In die supermarkt werkte ook een jongen die sigarenbandjes verzamelde. Ik denk dat hij de laatste der Mohikanen was. Wat betreft sigarenbandjes dan.

Mevrouw Morales pakte haar boor en liet hem een paar keer zoemen. Er bewoog iets in mijn maag en dat was niet mijn ontbijt. Ik had niet ontbeten. Ik was bang voor verdwaalde Cruesli tussen mijn kiezen en hoe de tandarts die dan met dat haakje tevoorschijn tovert. Gênant en erger dan honger.

'Als pijn doet, you tell me yes?' Ze schoof een kapje voor haar mond. Ik keek in Pia’s ogen maar ze leek me niet te zien. Ze hield een klein stofzuigertje vast. Het stofzuigertje maakte een gorgelend geluid. Mevrouw Morales zei: 'Vamos.'

Als in het kwartier dat volgde de wereld zou zijn vergaan, had ik dat niet gemerkt. Morales drilde een oude vulling uit mijn kies. Die vulling gaf zich moeizaam gewonnen. Het was gewelddadig. Mijn onderkaak begon te klapperen. Er vielen brokstukken op mijn tong, daarna verdwenen ze in het stofzuigertje. Als er rook uit mijn mond was opgestegen, had me dat niet verbaasd.

Toen de boor eindelijk zweeg, opende ik mijn ogen. Mevrouw Morales sprak meer geheimtaal.

'Dual tube blue coating, Pia. Give me five units.'

Pia trok haar wenkbrauwen op. 'Five? Zoveel?'

Er dreef zweet onder mijn armen en tussen mijn schouderbladen. Wat gebeurde hier? Welke godvergeten plaag had zich in mijn bovenkaak genesteld? Waarom praat het mens niet tegen me? En hoe groot is de krater? Ik bewoog mijn tong in de richting van het slagveld maar Morales betrapte me en tikte op mijn kin.

'No, no. Niet raken.' Ze keek naar Pia maar Pia staarde in mijn mond, gefixeerd.

Ze zei: 'Yoooooo…'

Morales haalde diep adem. 'Pia! Pay attention! This man is not sleeping! He’s alive!!'

Pia kwam bij zinnen en mompelde een excuus. Ik zag hoe ze een aantal witte staafjes doorgaf. Die staafjes gingen in de krater. Dual tube blue coating, five units.

'Dit is medicijn,' zei mevrouw Morales. 'Die ontsteking is nog alive and kicking. Wij moeten tijdje wachten. I put medicijn inside. I make emergency vulling. Jij komt terug. Twee weken.'

Een half uur later stond ik buiten. De rechterkant van mijn gezicht bevond zich aan de overkant van de straat. Ik probeerde er een sigaret in te steken.

Ik roken, ja. Verdomme.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

Tip: zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

Sinds de boekenmaand vraagt Ruby Sanders zich af of echte rebellie nog wel bestaat, want als iedereen een rebel is, is niemand het. Een tip om je ijdele tegendraadsheid te laten varen nu in thuisisolatie niemand nog ziet waar je tegenaan schopt. Lees meer

Tip: Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Emma Stomp heeft in quarantaine iets nieuws ontdekt: ze houdt van vlogs. Niet alle vloggers komen door haar selectie heen, maar de New Yorkse Ashley heeft haar hart veroverd. Een tip om te gaan kijken naar Ashleys bestdressed: een vlog vol oneliners, hysterie en het hoognodige stijladvies. Lees meer

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

Leer van de zombie-apocalyps

Marthe van Bronkhorst liet zich verleiden tot het kijken van zombie-apocalyps films. Met het oog op de grimmige coronatoestand stak ze er wat van op. Een tip om te leren van rampen uit het (fictieve) verleden. Lees meer

Tip: Vind je eigen pantser

Vind je eigen pantser

Iris Blaak denkt terug aan de tijd dat ze nog vrij was de wereld over te reizen en kennismaakte met haar privéchauffeur Elliot in Oeganda. Om heel andere redenen schermde hij zich af van de buitenwereld, op zoek naar een pantser dat hem bescherming bood. Een tip om vrijheid en geborgenheid in één te vinden. Lees meer

Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Tip: Herlees een stoffige plankvrucht 1

Herlees een stoffige plankvrucht

Ook voor Rijk Kistemaker ligt quarantaine op de loer. Waar we je vorige week nog enthousiast naar de boekenwinkel stuurden, blijven we nu thuis om een stoffig boek van de plank te plukken. Want voor Rijk opent herlezen evengoed nieuwe werelden. Lees meer

Alles vijf sterren: Zullen we een hut bouwen?

Zullen we een hut bouwen?

Deze boekenweek worden we blij van lievelingsboeken: ze zijn melancholisch, sprookjesachtig en prachtig imperfect. Lees meer

Tip: Rebelleer in je lokale boekhandel

Rebelleer in je lokale boekhandel

Kiki Bolwijn werkt als boekverkoper en pleit deze boekenweek voor rebellie en verzet in je lokale boekwinkel. Koop er een boek, want een plek waar een veelheid aan verhalen mag bestaan, is in onze tijd nog veel waardevoller dan ooit. Lees meer

Alles vijf sterren: Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Deze week worden we blij van met liefde in elkaar getimmerde minibiebs, een film die onze ogen opent en de perfectie van oefenende ijsdansers. Lees meer

Tip: Maak slecht werk

Maak slecht werk

Imre van Son liep als kind over van vreugde en energie om dingen te maken. Nu hij 31 is, lijkt de onbevangen geest van zijn jongere ik ingeruild te zijn door een meedogenloos oordeel over alles wat hij maakt. Een tip om gewoon weer eens een keer iets slechts te maken. Lees meer

 Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Zindzi Zwietering werd gegrepen door solastalgia, of heimwee naar een plek die je nooit hebt verlaten, maar die door klimaatverandering voor altijd is veranderd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan