Asset 14

Kerstmarkt

Illustratie: Gino Bud Hoiting

"Welkom bij de Albert Heijn kerstmarkt", zegt een stem in mijn rechteroor. Ik kijk om me heen, maar zie niemand. "Die", zegt Annika en wijst naar een luidsprekertje naast de toegangspoortjes. Mijn hoofd is nog zwaar van gisteravond. In mijn mond dansen dode vogeltjes hun veren droog. Wat heb ik toch allemaal gedronken? Het ene moment zat ik nog met Benno aan het bier in een rustig café te praten over zijn promotie, het volgende moment stond ik ingeklemd tussen onbekenden wodka’s weg te tikken. Het voelt raar om welkom te worden geheten in de supermarkt waar ik elke dag kom. Alles lijkt er hetzelfde uit te zien als altijd. Pas na een tijd vallen de kartonnen dakjes mij op die boven de schappen hangen, dakjes waar sneeuw op geschilderd is. Een vrij gespierde man heeft nogal lang tegen mij aangepraat, hij was emotioneel, maar ik kan mij maar niet herinneren waarom. Waar was Benno toen eigenlijk? Was hij Lieke al tegen het lijf gelopen, of was dat pas later, in die foute danstent? Of waren we daar toen al geweest? Moet ik vlugkokende aardappelen kopen, of kruimige? Er is ook zoveel keuze en ik weet niet meer wat mijn verloofde ermee wilde maken. Kerstkransjes en kerstballen staan uitgestald, maar wekken een weinig feestelijke indruk. Alsof ze met tegenzin van zolder zijn gehaald. Ergens in de verte hoor ik Bing Crosby. Hebben de mensen om mij heen de welkomstgroet wel gehoord, de dakjes gezien? Ze zien er niet uit alsof ze over een kerstmarkt lopen, maar alsof ze doodnormaal boodschappen aan het doen zijn. Een man met een tulband vult zijn mand met energiedrankjes. Terwijl mijn frontale cortex getroffen wordt door een helse pijnscheut bedenk ik dat ik nog een sinterklaasgedicht moet schrijven vanmiddag, voor mijn schoonmoeder. Het is het zesde achtereenvolgende jaar dat ik haar getrokken heb, wat kan ik nog zeggen dat ik niet eerder heb gezegd? Nee, het was de danstent waar we het laatst waren en dat was maar een kwartier, want toen ging de tent dicht. Waarom ga ik toch steeds weer wodka drinken terwijl ik er zo slecht tegen kan? Gratis is het ook niet. Stom dat Benno weer met Lieke geëindigd is, zo komt hij natuurlijk nooit over haar heen. Bing is niet meer te horen, want Annika zingt nu keihard ‘Zie de maan schijnt door de bomen’. Dat wil zeggen, ze zingt de melodie en enkele van de woorden. Van een ochtendhumeur heeft zij nooit last. Zijn er kleine kinderen die dat wel hebben, of begint het pas vanaf een bepaalde leeftijd? Pindakaas, rijstwafels, afbakcroissantjes, poezenvoer, melk, koriander. Ach, als ik eenmaal aan het dichten ben weet ik er toch wel weer een leuke draai aan te geven, zo gaat het toch altijd. Laat ik in vredesnaam de koffie niet vergeten, de reden voor dit verschrikkelijke begin van de dag. "Sorry meneer", zegt een gezette meid met een witblauwe polo en haar haar in een knot. Ik heb haar hier wel eerder rond zien lopen, zij is de locatiemanager of iets dergelijks. "Zou ik u mogen verzoeken om uw kind een ander lied te laten zingen?" Annika neuriet nog steeds "maantje maantje Klaas". "Pardon? Waarom?", vraag ik. Eieren, dat is een goed idee. Na zwarte koffie en gebakken eieren zal mijn hoofd weer min of meer functioneren, zo mag ik toch aannemen. "Kijk, u moet begrijpen, wij proberen hier een bepaalde sfeer neer te zetten", zegt de locatiemanager. Ze is niet bepaald mooi te noemen, maar voorovergebogen tegen het koelvak zal ze vast een zekere charme hebben. "Ken jij geen kerstliedjes dan?" zegt ze tegen de kinderwagen en begint ‘Oh dennenboom’ te articuleren. Annika kijkt haar onbegrijpend aan. "Wij moeten pakjesavond nog vieren", zeg ik verontschuldigend. De locatiemanager kijkt geschrokken. "Maar het is zes december," zegt ze met overslaande stem. Als we buiten komen blijkt het verdomme ook nog eens te hebben gesneeuwd.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer