Kasper is het totaal oneens met alles wat collega-columnist Philip beweert." /> Kasper is het totaal oneens met alles wat collega-columnist Philip beweert." />
nieuwsbrief
Asset 14

Brief aan een collega

Beste Philip,

Mail

Je bent weliswaar enkele maanden jonger dan ik, maar daar kan het toch zeker niet aan liggen. We hebben een aantal schijnbare overeenkomsten – studeerden beide filosofie, houden van Bob Dylan en Spinvis en schrijven graag – maar toch staan we volgens mij totaal anders in het leven. Ik lees jouw stukken met plezier, want er spreekt een vurige betrokkenheid uit en daar houd ik van. Maar ik ben het eigenlijk met alles wat jij stelt (en dat is nogal wat) pertinent oneens. Het belangrijkste speerpunt van jouw persoonlijke partijprogramma is de emancipatie van ‘de jongere’. Op tv, in de politiek, overal moet die jongere maar vertegenwoordigd zijn. Maar wie is die jongere nou eigenlijk?

Ik heb mij nooit met een leeftijdsgroep kunnen identificeren. Als kind vond ik het verschrikkelijk om met de andere kinderen aan een aparte tafel te worden gezet en wilde niets liever dan met de ‘grote mensen’ eten. Maar goed, ik begreep toen ook wel dat er nou eenmaal een onoverbrugbaar verschil was tussen beide tafels. De volwassenen spraken onderling een andere taal, een geheime taal, waar ik nog niet aan deel kon nemen. En natuurlijk zou het slechts een kwestie van tijd zijn voordat die taal ontsluierd zou worden. Zo vanaf je zestiende mag je toch wel een vorkje mee komen prikken. Maar Philip, ik heb het idee dat jij nog steeds aan dat kindertafeltje zit, met je bestek demonstratief op je bord bonkend. Je maakt zoveel kabaal, dat het maar niet tot je door kan dringen dat je al lang bent uitgenodigd om bij ons aan te schuiven.

Het is haast aandoenlijk hoe jij je sterk maakt voor de twintiger. In je eerste bijdrage aan deze site stel je de vraag ‘Wordt er ook televisie gemaakt waardoor wij ons vertegenwoordigd voelen op het veld van de publieke omroepen?’ Op verontwaardigde toon doe je uit de doeken dat ons nationale kijkcijferkanon Matthijs van Nieuwkerk maar liefst bijna vijftig jaar oud is. Gelukkig maar, zou ik zeggen. Hij is goed in wat hij doet dóórdat hij niet de jongste is. Hetzelfde geldt voor zijn gasten (je hebt van iedereen de leeftijd bijgehouden, want je neemt je veldwerk serieus), die mensen hebben nou eenmaal vaak iets bereikt in het leven en mogen daarom op de beeldbuis verschijnen. Er is geen principieel verschil tussen de twintiger en de veertiger en de zestiger; we zitten met z’n allen aan de grote mensentafel. Maar daar geldt wel dat de oudste aan het hoofd zit, die heeft immers de meeste verhalen te vertellen. Als iemand naar voren wil worden geschoven ómdat hij jong is, verdient die het niet volwaardig disgenoot te zijn. Aan hem verspillen we liever niet onze goede wijn en oesters, want hij neemt blijkbaar toch wel genoegen met het kindermenu. De verstandige jongere doet niet moeilijk en geniet gewoon van de maaltijd, want weet dat zijn tijd wel komen zal. Hij kijkt niet met verontwaardiging naar Pauw, Witteman en al die andere heren van stand, maar heeft respect voor ze. Wat natuurlijk niet betekent dat hij geen kritiek kan uiten, maar die kritiek moet dan wel verder strekken dan gejammer om vermeende leeftijdsdiscriminatie.

In een ander vurig betoog laat je weten erover te denken je abonnement op de Volkskrant op te zeggen. Dit omdat alle Volkskrant-columnisten boven de 35 zijn en je jezelf dus ‘nergens terug ziet op de pagina’s van die krant’. Ik vind dit echt heel vervelend voor je Philip, maar zoals gezegd heb ik mijzelf nooit met een leeftijdscategorie geïdentificeerd en kan ik mij dus ook niet in jouw probleem herkennen. Nu kan het best zijn dat ik nogal eigenaardig hierin ben en jij een gevoel verwoordt dat breed onder onze generatie leeft, maar ik hoop het toch eigenlijk niet. Want het zou betekenen dat mensen alleen maar de krant openslaan om zichzelf terug te zien en niet om zichzelf nou eens los te laten. Het zou betekenen dat mensen zich niet willen verbreden en ontwikkelen. Een column van een leeftijdsgenoot kan interessant zijn om te lezen, maar ik neem toch eerder iets aan van een oude rot als een Jan Blokker of een Henk Hofland. Je kan natuurlijk ook alleen echt goed zijn als je daar lang en hard voor gewerkt hebt. Een columnist aantrekken puur en alleen om de stem van een generatie te vertegenwoordigen staat per definitie garant voor een verlies aan kwaliteit.

En laten we toch vooral niet uit het oog verliezen dat het juist stikt van de jongeren in de media, hoe dan ook veel meer dan mij lief is. Soms kunnen ze iets, (bijvoorbeeld zingen, of hun ballen aan elkaar nieten) maar in de meeste gevallen worden ze uitsluitend aan de grotemensentafel uitgenodigd omdat ze zo heerlijk brutaal uit de hoek kunnen komen (zie BNN, al lijk je daar dan weer weinig mee op te hebben) en het fijn is eens een ‘nieuw gezicht’ te zien. Allemaal mooi en aardig, maar ik ervaar eerder plaatsvervangende schaamte als ik die groene blaadjes zie dan dat ik mij door ze gerepresenteerd voel.

Een jong volwassene is precies dat, een volwassene die nog jong is. Een twintiger is niet meer, maar ook zeker niet minder, dan pure potentie. Zet hem of haar niet aan het hoofd, maar in een hoek waar hij goed zicht heeft op die plek. Houd daar bij je tafelschikking rekening mee!

Hartelijke groeten,

Kasper

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5