Kasper is het totaal oneens met alles wat collega-columnist Philip beweert." /> Kasper is het totaal oneens met alles wat collega-columnist Philip beweert." />
Asset 14

Brief aan een collega

Beste Philip,

Je bent weliswaar enkele maanden jonger dan ik, maar daar kan het toch zeker niet aan liggen. We hebben een aantal schijnbare overeenkomsten – studeerden beide filosofie, houden van Bob Dylan en Spinvis en schrijven graag – maar toch staan we volgens mij totaal anders in het leven. Ik lees jouw stukken met plezier, want er spreekt een vurige betrokkenheid uit en daar houd ik van. Maar ik ben het eigenlijk met alles wat jij stelt (en dat is nogal wat) pertinent oneens. Het belangrijkste speerpunt van jouw persoonlijke partijprogramma is de emancipatie van ‘de jongere’. Op tv, in de politiek, overal moet die jongere maar vertegenwoordigd zijn. Maar wie is die jongere nou eigenlijk?

Ik heb mij nooit met een leeftijdsgroep kunnen identificeren. Als kind vond ik het verschrikkelijk om met de andere kinderen aan een aparte tafel te worden gezet en wilde niets liever dan met de ‘grote mensen’ eten. Maar goed, ik begreep toen ook wel dat er nou eenmaal een onoverbrugbaar verschil was tussen beide tafels. De volwassenen spraken onderling een andere taal, een geheime taal, waar ik nog niet aan deel kon nemen. En natuurlijk zou het slechts een kwestie van tijd zijn voordat die taal ontsluierd zou worden. Zo vanaf je zestiende mag je toch wel een vorkje mee komen prikken. Maar Philip, ik heb het idee dat jij nog steeds aan dat kindertafeltje zit, met je bestek demonstratief op je bord bonkend. Je maakt zoveel kabaal, dat het maar niet tot je door kan dringen dat je al lang bent uitgenodigd om bij ons aan te schuiven.

Het is haast aandoenlijk hoe jij je sterk maakt voor de twintiger. In je eerste bijdrage aan deze site stel je de vraag ‘Wordt er ook televisie gemaakt waardoor wij ons vertegenwoordigd voelen op het veld van de publieke omroepen?’ Op verontwaardigde toon doe je uit de doeken dat ons nationale kijkcijferkanon Matthijs van Nieuwkerk maar liefst bijna vijftig jaar oud is. Gelukkig maar, zou ik zeggen. Hij is goed in wat hij doet dóórdat hij niet de jongste is. Hetzelfde geldt voor zijn gasten (je hebt van iedereen de leeftijd bijgehouden, want je neemt je veldwerk serieus), die mensen hebben nou eenmaal vaak iets bereikt in het leven en mogen daarom op de beeldbuis verschijnen. Er is geen principieel verschil tussen de twintiger en de veertiger en de zestiger; we zitten met z’n allen aan de grote mensentafel. Maar daar geldt wel dat de oudste aan het hoofd zit, die heeft immers de meeste verhalen te vertellen. Als iemand naar voren wil worden geschoven ómdat hij jong is, verdient die het niet volwaardig disgenoot te zijn. Aan hem verspillen we liever niet onze goede wijn en oesters, want hij neemt blijkbaar toch wel genoegen met het kindermenu. De verstandige jongere doet niet moeilijk en geniet gewoon van de maaltijd, want weet dat zijn tijd wel komen zal. Hij kijkt niet met verontwaardiging naar Pauw, Witteman en al die andere heren van stand, maar heeft respect voor ze. Wat natuurlijk niet betekent dat hij geen kritiek kan uiten, maar die kritiek moet dan wel verder strekken dan gejammer om vermeende leeftijdsdiscriminatie.

In een ander vurig betoog laat je weten erover te denken je abonnement op de Volkskrant op te zeggen. Dit omdat alle Volkskrant-columnisten boven de 35 zijn en je jezelf dus ‘nergens terug ziet op de pagina’s van die krant’. Ik vind dit echt heel vervelend voor je Philip, maar zoals gezegd heb ik mijzelf nooit met een leeftijdscategorie geïdentificeerd en kan ik mij dus ook niet in jouw probleem herkennen. Nu kan het best zijn dat ik nogal eigenaardig hierin ben en jij een gevoel verwoordt dat breed onder onze generatie leeft, maar ik hoop het toch eigenlijk niet. Want het zou betekenen dat mensen alleen maar de krant openslaan om zichzelf terug te zien en niet om zichzelf nou eens los te laten. Het zou betekenen dat mensen zich niet willen verbreden en ontwikkelen. Een column van een leeftijdsgenoot kan interessant zijn om te lezen, maar ik neem toch eerder iets aan van een oude rot als een Jan Blokker of een Henk Hofland. Je kan natuurlijk ook alleen echt goed zijn als je daar lang en hard voor gewerkt hebt. Een columnist aantrekken puur en alleen om de stem van een generatie te vertegenwoordigen staat per definitie garant voor een verlies aan kwaliteit.

En laten we toch vooral niet uit het oog verliezen dat het juist stikt van de jongeren in de media, hoe dan ook veel meer dan mij lief is. Soms kunnen ze iets, (bijvoorbeeld zingen, of hun ballen aan elkaar nieten) maar in de meeste gevallen worden ze uitsluitend aan de grotemensentafel uitgenodigd omdat ze zo heerlijk brutaal uit de hoek kunnen komen (zie BNN, al lijk je daar dan weer weinig mee op te hebben) en het fijn is eens een ‘nieuw gezicht’ te zien. Allemaal mooi en aardig, maar ik ervaar eerder plaatsvervangende schaamte als ik die groene blaadjes zie dan dat ik mij door ze gerepresenteerd voel.

Een jong volwassene is precies dat, een volwassene die nog jong is. Een twintiger is niet meer, maar ook zeker niet minder, dan pure potentie. Zet hem of haar niet aan het hoofd, maar in een hoek waar hij goed zicht heeft op die plek. Houd daar bij je tafelschikking rekening mee!

Hartelijke groeten,

Kasper

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

Tip: zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

Sinds de boekenmaand vraagt Ruby Sanders zich af of echte rebellie nog wel bestaat, want als iedereen een rebel is, is niemand het. Een tip om je ijdele tegendraadsheid te laten varen nu in thuisisolatie niemand nog ziet waar je tegenaan schopt. Lees meer

Tip: Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Emma Stomp heeft in quarantaine iets nieuws ontdekt: ze houdt van vlogs. Niet alle vloggers komen door haar selectie heen, maar de New Yorkse Ashley heeft haar hart veroverd. Een tip om te gaan kijken naar Ashleys bestdressed: een vlog vol oneliners, hysterie en het hoognodige stijladvies. Lees meer

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

Leer van de zombie-apocalyps

Marthe van Bronkhorst liet zich verleiden tot het kijken van zombie-apocalyps films. Met het oog op de grimmige coronatoestand stak ze er wat van op. Een tip om te leren van rampen uit het (fictieve) verleden. Lees meer

Tip: Vind je eigen pantser

Vind je eigen pantser

Iris Blaak denkt terug aan de tijd dat ze nog vrij was de wereld over te reizen en kennismaakte met haar privéchauffeur Elliot in Oeganda. Om heel andere redenen schermde hij zich af van de buitenwereld, op zoek naar een pantser dat hem bescherming bood. Een tip om vrijheid en geborgenheid in één te vinden. Lees meer

Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Tip: Herlees een stoffige plankvrucht 1

Herlees een stoffige plankvrucht

Ook voor Rijk Kistemaker ligt quarantaine op de loer. Waar we je vorige week nog enthousiast naar de boekenwinkel stuurden, blijven we nu thuis om een stoffig boek van de plank te plukken. Want voor Rijk opent herlezen evengoed nieuwe werelden. Lees meer

Alles vijf sterren: Zullen we een hut bouwen?

Zullen we een hut bouwen?

Deze boekenweek worden we blij van lievelingsboeken: ze zijn melancholisch, sprookjesachtig en prachtig imperfect. Lees meer

Tip: Rebelleer in je lokale boekhandel

Rebelleer in je lokale boekhandel

Kiki Bolwijn werkt als boekverkoper en pleit deze boekenweek voor rebellie en verzet in je lokale boekwinkel. Koop er een boek, want een plek waar een veelheid aan verhalen mag bestaan, is in onze tijd nog veel waardevoller dan ooit. Lees meer

Alles vijf sterren: Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Deze week worden we blij van met liefde in elkaar getimmerde minibiebs, een film die onze ogen opent en de perfectie van oefenende ijsdansers. Lees meer

Tip: Maak slecht werk

Maak slecht werk

Imre van Son liep als kind over van vreugde en energie om dingen te maken. Nu hij 31 is, lijkt de onbevangen geest van zijn jongere ik ingeruild te zijn door een meedogenloos oordeel over alles wat hij maakt. Een tip om gewoon weer eens een keer iets slechts te maken. Lees meer

 Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Zindzi Zwietering werd gegrepen door solastalgia, of heimwee naar een plek die je nooit hebt verlaten, maar die door klimaatverandering voor altijd is veranderd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan