Mees leidt een bouwproject." /> Mees leidt een bouwproject." />
Asset 14

Bouwvakker

7:15 Wekker.

7:25 Snooze.

7:35 Snooze.

7:45 (Snooze.)

7:52 Nokia tune. Onbekend nummer. Ik schraap mijn keel, en neem zo wakker mogelijk op. “Goeiemorgen, met Heineken!” Goeiemorgen. Ik wrijf in mijn ogen, de Limburger ratelt vrolijk aan de telefoon. Hij is wat vertraagd, maar over een halfuur in het park. Ik kom er aan, zeg ik, een monter toontje veinzend. Ik hou van bier, maar je hoeft me er niet voor wakker te maken.

7:55 Douchen. Het lijkt wat zinloos om onder een douche te springen als je over een uur staat te zweten met kratten in je hand, maar ten behoeve van een fris begin van de dag draai ik de kraan open.

8:01 Vieze joggingbroek aan.

8:06 De fluitketel ontploft. Ik zet het gas uit, en kijk naar de klok. Geen tijd om koffie te drinken. Het water blijft op het fornuis staan. Morgen misschien.

8:15 Het is druk op straat. Ik begeef me in een massale stroom mensen op weg naar werk. Bij het stoplicht staan tientallen fietsers te dringen, wachtend op groen licht. Met natte haren en gladgestreken kleren staan ze naast me, en ik ruik de verschillende soorten deodorant, vers opgespoten voordat ze de deur uit gingen. Ook mijn haar druppelt nog wat na in mijn nek. Volgens mij ben ik deo vergeten.

8:25 Ik fiets het Vondelpark in. Dit jaar ben ik bedrijfsleidster bij de bar van het Openluchttheater. Maar voordat er veertien man personeel bier staat te tappen voor de dringende menigte, moet er nog heel wat gebeuren. De bar heeft de hele winter onder een laag sneeuw staan verpieteren, en is in september inderhaast afgesloten. De zomer was voorbij, de grendel ging er op. En langzamerhand, de afgelopen weken, is er weer leven aan het ontstaan. Van het weghalen van de grendel (vastgeroest, uiteraard) tot het verven van de gehele unit (lekker met teerverf in de regen) en het doorspoelen van de bierleidingen (drank smaakt lekkerder zonder vlokken schimmel), overal moet aan gedacht worden. Vandaag, een eerste levering bier. Drieduizend liter, alsjeblieft.

Ik zet mijn fiets op slot, en ik hoor de vrachtwagen al brommen. Een klein potig mannetje stapt uit. Hij heeft een grote oorbel, en een groen pak aan. Ik schud hem de hand, bied hem koffie aan. Melk en suiker, wilt ‘ie. Alle leveranciers en klusjesmannen willen melk en suiker. Zou het zijn omdat ze zo veel bakken slootwater aangeboden krijgen? Voordat we aan het werk gaan, staan we nog even te praten. Ik dacht dat Limburgers Nederlands spraken, maar twijfel tijdens het verplichte gesprek over het weer aan dit feit. Ik knik en lach beleefd. De arme man is tenslotte om drie uur vannacht uit zijn bed gekomen om dat klere eind te rijden vanuit de brouwerij en op een christelijk tijdstip te kunnen bezorgen. Gelukkig schijnt de zon, en ik maak uit intonaties op dat hij even verheugd is over dit gegeven als ik.

11:36 Xenos. Wat een verschrikking van een winkel. Eerst langs zes stellingkasten geurkaarsen en potpourri voor je toe komt aan het servies. Ik zoek citroenbakjes. Iemand? Citroenbakjes? De missie blijft ongeslaagd, het is onmogelijk om in deze bende normaal te kunnen winkelen, en lichte paniek slaat me op de keel. Ik loop de winkel weer uit met een pak sesamkoekjes en een afzichtelijke gouden dobbelsteen die eveneens fungeert als asbak en sleutelhanger.

14:12 Ik haal mijn handen uit de emmer bleekwater. Gore nagels, overal wondjes. Twee weken geleden zette een vriendin een tatoeage van een hartje op mijn hand, met naald en oostindische inkt. Het hart is gedeeltelijk vervaagd. Misschien was de combinatie bleek, terpentine, zon, verf, wasbenzine, aarde, en stof niet heel erg goed. Ik kom op het lumineuze idee er een pleister op te plakken.

16:01 Nokia tune. ‘Hey moppie! Kan je het park openmaken, ik kom de leidingen doortappen!’ Ik heb deze man nog nooit ontmoet, maar dat lijkt hem niets te kunnen schelen. Dirk de Tapwacht, een boom van een kerel, stapt uit zijn auto en knuffelt me. ‘Ben jij ook zo’n gek wijf als je voorgangers? Wanneer gaan we naar Walibi? Of naar een seksclub? We kunnen naar Candy, maar beter niet op zondag, das gangbang, beetje heftig voor zo’n meissie als jij. Mag ik nog een kop koffie? Wil je een biertje proeven? Zal ik je even helpen met sjouwen, kleine?’ In het uur dat hij er is ratelt hij maar door en helpt ondertussen de hele boel op orde te brengen terwijl het water zijn werk doet in de tap. Ik zwaai hem weer uit, maar niet voordat ik nog een flinke omhelzing heb gekregen.

17:50 Twee dronkelappen staan voor het luik. ‘Mevrouw, mevrouw, kunt u deze fles wijn openmaken?’ Ik herken ze van vorige zomer, toen ze me herhaaldelijk het leven zuur maakten met hun trucjes om aan gratis bier te komen. Ze herkennen mij niet. Ik pak maar een kurketrekker.

20:25 Thuis. Mijn lijf wilt niet meer, maar ik had beloofd even langs te gaan bij een verjaardag. Snel een discodutje.

02:10 In mijn dij prikt een vork en ik schrik wakker. Ik lig op de bank met alle lichten aan. De televisie vertoont reclames voor hitsige jonge vrouwen, en mijn rechter lens prikt in mijn oog. Tijd om me naar bed te verplaatsen, niks geen verjaardag voor tante Mees. Morgen weer een dag noeste arbeid.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer