Mees leidt een bouwproject." /> Mees leidt een bouwproject." />
Asset 14

Bouwvakker

7:15 Wekker.

7:25 Snooze.

7:35 Snooze.

7:45 (Snooze.)

7:52 Nokia tune. Onbekend nummer. Ik schraap mijn keel, en neem zo wakker mogelijk op. “Goeiemorgen, met Heineken!” Goeiemorgen. Ik wrijf in mijn ogen, de Limburger ratelt vrolijk aan de telefoon. Hij is wat vertraagd, maar over een halfuur in het park. Ik kom er aan, zeg ik, een monter toontje veinzend. Ik hou van bier, maar je hoeft me er niet voor wakker te maken.

7:55 Douchen. Het lijkt wat zinloos om onder een douche te springen als je over een uur staat te zweten met kratten in je hand, maar ten behoeve van een fris begin van de dag draai ik de kraan open.

8:01 Vieze joggingbroek aan.

8:06 De fluitketel ontploft. Ik zet het gas uit, en kijk naar de klok. Geen tijd om koffie te drinken. Het water blijft op het fornuis staan. Morgen misschien.

8:15 Het is druk op straat. Ik begeef me in een massale stroom mensen op weg naar werk. Bij het stoplicht staan tientallen fietsers te dringen, wachtend op groen licht. Met natte haren en gladgestreken kleren staan ze naast me, en ik ruik de verschillende soorten deodorant, vers opgespoten voordat ze de deur uit gingen. Ook mijn haar druppelt nog wat na in mijn nek. Volgens mij ben ik deo vergeten.

8:25 Ik fiets het Vondelpark in. Dit jaar ben ik bedrijfsleidster bij de bar van het Openluchttheater. Maar voordat er veertien man personeel bier staat te tappen voor de dringende menigte, moet er nog heel wat gebeuren. De bar heeft de hele winter onder een laag sneeuw staan verpieteren, en is in september inderhaast afgesloten. De zomer was voorbij, de grendel ging er op. En langzamerhand, de afgelopen weken, is er weer leven aan het ontstaan. Van het weghalen van de grendel (vastgeroest, uiteraard) tot het verven van de gehele unit (lekker met teerverf in de regen) en het doorspoelen van de bierleidingen (drank smaakt lekkerder zonder vlokken schimmel), overal moet aan gedacht worden. Vandaag, een eerste levering bier. Drieduizend liter, alsjeblieft.

Ik zet mijn fiets op slot, en ik hoor de vrachtwagen al brommen. Een klein potig mannetje stapt uit. Hij heeft een grote oorbel, en een groen pak aan. Ik schud hem de hand, bied hem koffie aan. Melk en suiker, wilt ‘ie. Alle leveranciers en klusjesmannen willen melk en suiker. Zou het zijn omdat ze zo veel bakken slootwater aangeboden krijgen? Voordat we aan het werk gaan, staan we nog even te praten. Ik dacht dat Limburgers Nederlands spraken, maar twijfel tijdens het verplichte gesprek over het weer aan dit feit. Ik knik en lach beleefd. De arme man is tenslotte om drie uur vannacht uit zijn bed gekomen om dat klere eind te rijden vanuit de brouwerij en op een christelijk tijdstip te kunnen bezorgen. Gelukkig schijnt de zon, en ik maak uit intonaties op dat hij even verheugd is over dit gegeven als ik.

11:36 Xenos. Wat een verschrikking van een winkel. Eerst langs zes stellingkasten geurkaarsen en potpourri voor je toe komt aan het servies. Ik zoek citroenbakjes. Iemand? Citroenbakjes? De missie blijft ongeslaagd, het is onmogelijk om in deze bende normaal te kunnen winkelen, en lichte paniek slaat me op de keel. Ik loop de winkel weer uit met een pak sesamkoekjes en een afzichtelijke gouden dobbelsteen die eveneens fungeert als asbak en sleutelhanger.

14:12 Ik haal mijn handen uit de emmer bleekwater. Gore nagels, overal wondjes. Twee weken geleden zette een vriendin een tatoeage van een hartje op mijn hand, met naald en oostindische inkt. Het hart is gedeeltelijk vervaagd. Misschien was de combinatie bleek, terpentine, zon, verf, wasbenzine, aarde, en stof niet heel erg goed. Ik kom op het lumineuze idee er een pleister op te plakken.

16:01 Nokia tune. ‘Hey moppie! Kan je het park openmaken, ik kom de leidingen doortappen!’ Ik heb deze man nog nooit ontmoet, maar dat lijkt hem niets te kunnen schelen. Dirk de Tapwacht, een boom van een kerel, stapt uit zijn auto en knuffelt me. ‘Ben jij ook zo’n gek wijf als je voorgangers? Wanneer gaan we naar Walibi? Of naar een seksclub? We kunnen naar Candy, maar beter niet op zondag, das gangbang, beetje heftig voor zo’n meissie als jij. Mag ik nog een kop koffie? Wil je een biertje proeven? Zal ik je even helpen met sjouwen, kleine?’ In het uur dat hij er is ratelt hij maar door en helpt ondertussen de hele boel op orde te brengen terwijl het water zijn werk doet in de tap. Ik zwaai hem weer uit, maar niet voordat ik nog een flinke omhelzing heb gekregen.

17:50 Twee dronkelappen staan voor het luik. ‘Mevrouw, mevrouw, kunt u deze fles wijn openmaken?’ Ik herken ze van vorige zomer, toen ze me herhaaldelijk het leven zuur maakten met hun trucjes om aan gratis bier te komen. Ze herkennen mij niet. Ik pak maar een kurketrekker.

20:25 Thuis. Mijn lijf wilt niet meer, maar ik had beloofd even langs te gaan bij een verjaardag. Snel een discodutje.

02:10 In mijn dij prikt een vork en ik schrik wakker. Ik lig op de bank met alle lichten aan. De televisie vertoont reclames voor hitsige jonge vrouwen, en mijn rechter lens prikt in mijn oog. Tijd om me naar bed te verplaatsen, niks geen verjaardag voor tante Mees. Morgen weer een dag noeste arbeid.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer