Kasper ziet met lede ogen aan hoe Twan Huys lijdt bij Nova College Tour." /> Kasper ziet met lede ogen aan hoe Twan Huys lijdt bij Nova College Tour." />
Asset 14

Arme Twan

Ik heb medelijden met Twan Huys. De beste man moet ooit torenhoge verwachtingen hebben gehad van de hedendaagse Nederlandse student. Neem het hem niet kwalijk, hij zat lange tijd in Amerika. Teruggekomen in zijn vaderland startte Twan een televisieprogramma waarin hij de groten der aarde (zoals de Dalai Lama en Doutzen Kroes) zou ontvangen in een zaal gevuld met ontluikende intellectuelen. In de eerste afleveringen van College Tour stelde Twan zich aanvankelijk nog bescheiden op. Zijn vriendelijke vragen waren slechts als opwarmertje bedoeld voor de academische ondervraging die daarna zou moeten volgen.

In de loop der jaren lijkt de opzet van het programma enigszins gewijzigd te zijn. Inmiddels zie je Twan gewoon zijn werk doen, waarbij hij een paar keer, zichtbaar tegen zijn zin in, de microfoon afstaat aan een student. Het lijkt echter wel dat hoe spaarzamer deze onderbrekingen worden, hoe gênanter ze worden ingevuld. Bij elke vraag uit de zaal zie ik Twan dieper teleurgesteld in de mensheid raken.

Illustratie: Tejo Verstappen

Het soort vragen waar de studenten mee op de beeldbuis vereeuwigd willen worden, kan grofweg worden onderverdeeld in twee categorieën. De eerste categorie bestaat uit vragen die zo nietszeggend clichématig zijn dat de hoofdredacteur van een basisschoolkrant ze zelfs gebracht in de vorm van satire nog zou weigeren. ‘Wilde u altijd al premier worden?’, dat werk. Maar dat is niets vergeleken met de tweede categorie, die uit schaamteloos opportunistische verzoekjes bestaat. ‘Of hij naar hun briljante programmavoorstel kon kijken’, was zo’n beetje het enige wat men een paar weken terug van John de Mol wilde weten. In de aflevering daarvoor stelde een meisje aan Matthijs van Nieuwkerk voor drie dagen in de week voor hem te gaan invallen, zodat hij een beetje aan zichzelf zou kunnen werken. Deze vragenstellers verschuilen hun haaiengedrag achter de ondeugende lach waarmee ze denken het nog ver te zullen gaan schoppen. En ze hebben waarschijnlijk nog gelijk ook, zij zijn de toekomst.

Het allersmerigst in deze tweede categorie werd toch wel gedaan door Jantien Kurpershoek en haar vriend. Sting was te gast en hij had net verteld te gruwen van talentenjachten op tv, want een talent ontwikkel je juist door veel op te treden in de anonimiteit van achterafzaaltjes. Toen was het de beurt aan Jantien. Of ze met Sting een nummer mocht zingen, vroeg ze al van haar stoel glijdend. Sting zei dat hij het best vond en dat ze een liedje mee mocht zingen tijdens de soundcheck. Over deze reactie zou na afloop gezegd worden wat uitzonderlijk het toch is dat een ster van zijn formaat zoiets bereid is te doen, maar hoe had de zachtaardige zanger anders kunnen reageren? Weigeren was geen optie geweest, dan had men hem een arrogante eikel gevonden. Sting kon niet meer heen om brutale Jantien, al zal hij bepaald geen zin hebben gehad in zo’n eng hysterisch meisje van het soort dat hem vast al zijn hele leven lastigvalt. Jantien zal ook niet van een weigering zijn uitgegaan en heeft Sting dus ordinair in een hoek gedrukt. Dat ze op deze manier vervolgens ook nog als een heldin mocht aanschuiven bij De Wereld Draait Door, en haar ‘moment’ als lokkertje voor het programma de hele avond op de zender voorbij kwam, zal een stimulans zijn voor vele onuitstaanbare types om in toekomstige afleveringen van het programma een slaatje uit de gast te komen slaan. ‘Je vergeeft het jezelf nooit als je het niet probeert,’ zullen ze als een mantra in hun hoofd herhalen wanneer ze hun vinger zo hoog mogelijk de lucht in steken. Uiteindelijk draait de avond om hen, de geïnterviewde doet er alleen toe als instrument.

Nog een stuk beschamender dan het optreden van Jantien, was dat van haar vriend. Na haar was hij de volgende persoon die aan Sting een vraag mocht stellen. ‘Wij houden heel erg van muziek, maar zijn nogal armoedzaaiers,’ zei de jongen met flonkerende oogjes, ‘dus kan jij ervoor zorgen dat we naar je concert kunnen?’ Ik zag Twan naar zijn schoenen staren en met weemoed denken aan de intellectuele integriteit van George W. Bush.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!