"Voor je het weet word je in een taxi geperst en sta je om vijf voor twee in de supermarkt 24-packs goedkoop bier aan te schaffen met alle andere idioten die hebben besloten hun huis open te stellen voor hordes bezopen adolescenten."" /> "Voor je het weet word je in een taxi geperst en sta je om vijf voor twee in de supermarkt 24-packs goedkoop bier aan te schaffen met alle andere idioten die hebben besloten hun huis open te stellen voor hordes bezopen adolescenten."" />
Asset 14

Alcoholist

Amerika staat bekend om zijn 24-uurs-economie. Zo ook de supermarkt achter mijn huis: 24 uur per dag open. Ik kan te allen tijde mijn honger naar olijven stillen, mocht ik zin hebben om die enge steeg door te lopen en de onverklaarbaar lange middernachtelijke rijen voor de kassa te trotseren, allemaal voor een paar te duur geprijsde kalamata's (geloof me, dit is al enkele keren voorgevallen.) Maar er is één ding waar je niet altijd aan kan komen: alcohol. Tussen twee en zes uur 's nachts mag je in de supermarkt enkel staren naar de rijen wodka voor je neus -sterke drank wordt zelfs in sommige drogisterijen verkocht- zolang je er maar met je tengels vanaf blijft. Het is voornamelijk om deze reden dat vrijwel elke kroeg en club om half twee laatste ronde roept, en om twee uur de deuren sluit. Mocht de club openblijven (soms gaan ze nog een uurtje door met muziek), dan kun je enkel nog een glaasje water krijgen. Dit resulteert er natuurlijk in dat de overblijvende groep bezoekers nog net niet midden op de dansvloer coke staat te snuiven. Bovendien wil het nog wel eens voorkomen dat ik met mijn imposante decolleté en beschonken blik een poging sta te wagen om nog een drankje los te peuteren, waarmee de barman niet alleen zijn baan maar ook de alcoholvergunning van de club riskeert. Het is me één keertje gelukt.

Om half twee bruut worden afgekapt tijdens een avond slempen kon ik vooral in het begin niet goed hebben. Opeens leek het Amsterdamse uitgaanscircuit een late night Walhalla en verlangde ik intens naar de warme boezem van Jael die me tot in de kleine uurtjes van de nacht Happy Hardcore's schonk in de Lux. Echter, mijn lievelingsbarvrouw woont 13000 kilometer verderop en ik ben in het land der puriteinen. Langzaamaan verzamel ik via vrienden meer idiote verhalen: in sommige staten wordt er op zondag geen alcohol verkocht (welke eeuw was dit ook alweer?), er bestaan vrij veel provincies waar je überhaupt geen alcohol mag kopen, maar in Nevada en dus Las Vegas mag elke kroeg weer 24/7 drank serveren.

Gelukkig ben ik niet de enige die twee uur een tikkeltje aan de vroege kant vindt, en word ik veel naar afterparty's gesleept. Voor je het weet word je in een taxi geperst en sta je om vijf voor twee in de supermarkt 24-packs goedkoop bier aan te schaffen met alle andere idioten die hebben besloten hun huis open te stellen voor hordes bezopen adolescenten. Vervolgens strompel je op die veel te hoge hakken naar het huis van bestemming om aldaar nog een biertje of twee, drie, te drinken die eigenlijk niet nodig waren geweest, waarna je:

1.)   Crasht op iemands bed onder een stapel jassen

2.)   Bij de buurjongen over het hek klimt voor een logeerpartij

3.)   Om zeven uur 's ochtends in de tram je alcoholwalm probeert te verbergen, jezelf afvragend waarom je geen zonnebril in je tas had gestopt.

Inmiddels begin ik wat beter te leren hoe het uitgaan hier moet worden ondernomen. Je moet het eigenlijk een beetje aanpakken zoals we het ooit allemaal deden toen we zestien en blut waren. Je begint thuis vroeg met indrinken, om half elf sta je al op de dansvloer van desbetreffende uitgaansgelegenheid en wanneer laatste ronde wordt geroepen ben je lang en breed klaar om naar huis te gaan. Sterker nog, toen ik van de week om half drie uur dronken achter mijn computer zat, concludeerde mijn moeder via Skype goedkeurend dat ik best netjes op tijd thuis was gekomen.

En totdat de Governator de verkooptijden van alcohol verruimt, profiteren enkel cokedealers en Griekse olijfboeren van onze 24-uurs-economie.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer