"Voor je het weet word je in een taxi geperst en sta je om vijf voor twee in de supermarkt 24-packs goedkoop bier aan te schaffen met alle andere idioten die hebben besloten hun huis open te stellen voor hordes bezopen adolescenten."" /> "Voor je het weet word je in een taxi geperst en sta je om vijf voor twee in de supermarkt 24-packs goedkoop bier aan te schaffen met alle andere idioten die hebben besloten hun huis open te stellen voor hordes bezopen adolescenten."" />
Asset 14

Alcoholist

Amerika staat bekend om zijn 24-uurs-economie. Zo ook de supermarkt achter mijn huis: 24 uur per dag open. Ik kan te allen tijde mijn honger naar olijven stillen, mocht ik zin hebben om die enge steeg door te lopen en de onverklaarbaar lange middernachtelijke rijen voor de kassa te trotseren, allemaal voor een paar te duur geprijsde kalamata's (geloof me, dit is al enkele keren voorgevallen.) Maar er is één ding waar je niet altijd aan kan komen: alcohol. Tussen twee en zes uur 's nachts mag je in de supermarkt enkel staren naar de rijen wodka voor je neus -sterke drank wordt zelfs in sommige drogisterijen verkocht- zolang je er maar met je tengels vanaf blijft. Het is voornamelijk om deze reden dat vrijwel elke kroeg en club om half twee laatste ronde roept, en om twee uur de deuren sluit. Mocht de club openblijven (soms gaan ze nog een uurtje door met muziek), dan kun je enkel nog een glaasje water krijgen. Dit resulteert er natuurlijk in dat de overblijvende groep bezoekers nog net niet midden op de dansvloer coke staat te snuiven. Bovendien wil het nog wel eens voorkomen dat ik met mijn imposante decolleté en beschonken blik een poging sta te wagen om nog een drankje los te peuteren, waarmee de barman niet alleen zijn baan maar ook de alcoholvergunning van de club riskeert. Het is me één keertje gelukt.

Om half twee bruut worden afgekapt tijdens een avond slempen kon ik vooral in het begin niet goed hebben. Opeens leek het Amsterdamse uitgaanscircuit een late night Walhalla en verlangde ik intens naar de warme boezem van Jael die me tot in de kleine uurtjes van de nacht Happy Hardcore's schonk in de Lux. Echter, mijn lievelingsbarvrouw woont 13000 kilometer verderop en ik ben in het land der puriteinen. Langzaamaan verzamel ik via vrienden meer idiote verhalen: in sommige staten wordt er op zondag geen alcohol verkocht (welke eeuw was dit ook alweer?), er bestaan vrij veel provincies waar je überhaupt geen alcohol mag kopen, maar in Nevada en dus Las Vegas mag elke kroeg weer 24/7 drank serveren.

Gelukkig ben ik niet de enige die twee uur een tikkeltje aan de vroege kant vindt, en word ik veel naar afterparty's gesleept. Voor je het weet word je in een taxi geperst en sta je om vijf voor twee in de supermarkt 24-packs goedkoop bier aan te schaffen met alle andere idioten die hebben besloten hun huis open te stellen voor hordes bezopen adolescenten. Vervolgens strompel je op die veel te hoge hakken naar het huis van bestemming om aldaar nog een biertje of twee, drie, te drinken die eigenlijk niet nodig waren geweest, waarna je:

1.)   Crasht op iemands bed onder een stapel jassen

2.)   Bij de buurjongen over het hek klimt voor een logeerpartij

3.)   Om zeven uur 's ochtends in de tram je alcoholwalm probeert te verbergen, jezelf afvragend waarom je geen zonnebril in je tas had gestopt.

Inmiddels begin ik wat beter te leren hoe het uitgaan hier moet worden ondernomen. Je moet het eigenlijk een beetje aanpakken zoals we het ooit allemaal deden toen we zestien en blut waren. Je begint thuis vroeg met indrinken, om half elf sta je al op de dansvloer van desbetreffende uitgaansgelegenheid en wanneer laatste ronde wordt geroepen ben je lang en breed klaar om naar huis te gaan. Sterker nog, toen ik van de week om half drie uur dronken achter mijn computer zat, concludeerde mijn moeder via Skype goedkeurend dat ik best netjes op tijd thuis was gekomen.

En totdat de Governator de verkooptijden van alcohol verruimt, profiteren enkel cokedealers en Griekse olijfboeren van onze 24-uurs-economie.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer