Foto: Ilja Keizer Cabaretier Emilio Guzman koos zijn negen favoriete filmpjes." /> Foto: Ilja Keizer Cabaretier Emilio Guzman koos zijn negen favoriete filmpjes." />
Asset 14

Emilio Guzman


Foto: Ilja Keizer

Emilio Rafael Guzman (1981) kan niet zoveel. Hij probeerde wel van alles: studeerde een tijd Nederlands, had alle denkbare bijbaantjes en schreef mee aan de cabaretprogramma's van zijn grote broer Javier. In 2003 kwam hij terecht bij Comedytrain, het stand-up comedy collectief van (toen nog) Raoul Heertje. Na een paar moeilijke jaren vond hij steeds meer zijn draai en werd hij een echte comedian. Dit jaar vond hij het tijd om mee te doen aan het Leids Cabaret Festival. In een spannende finale won hij de publieksprijs. Momenteel treedt hij met de finalistentournee door heel Nederland op en mag hij zich misschien wel cabaretier noemen.

E: "Louis CK is op dit moment de beste comedian in Amerika en dus misschien wel de wereld. Alles aan dit gesprek is geregisseerd, zoals alles in tonight shows: het publiek joelt sowieso, de vragen zijn al afgesproken en hij doet gewoon een comedy-stuk. Maar de manier van kijken is zo mooi en grappig, dat het toch fantastisch blijft."

E: "Kijk dit filmpje tot het einde. Ik was echt geschokt toen ik het voor het eerst zag. David Letterman tart alle wetten van de tonight show: zo geregisseerd als het gesprek tussen Conan O'Brian en Louis CK was, zo onbesuisd is dit. Hij maakt Paris Hilton af! En zij zit daar om haar parfum te verkopen! Hij heeft vast veel geld moeten dokken hiervoor, maar het is natuurlijk volkomen terecht en geweldig dat dit een keer gebeurde."

E: "Louis CK kreeg geld van Youtube om filmpjes te maken. Dit is het eerste filmpje, waarvoor hij in een keer zijn hele budget op maakte."

E: "Aardman is een animatiefilmproducent die ook Wallace & Gromit maakt. In deze serie hebben ze mensen op straat heel gewone vragen gesteld en die audio gebruikt voor hun geanimeerde dieren. Het resultaat is heel erg mooi: een hond of kanarie die een heel oprecht verhaal vertelt. De dieren acteren ook echt heel mooi."

E: "Hoe heeft een aardworm seks? Dit is een esthetische uitleg van voortplanting van bepaalde dieren, voor kinderen. Ik hou ervan als fantasie en kennis samenkomen. Dan gebeurt er iets met zo'n kind. Net als met Purno de Purno, je snapte niet helemaal wat die seksuele verwijzingen betekende, maar toch kreeg je een gek gevoel. Onschuldig, maar spannend."

E: "Dit vind ik zo gaaf aan Youtube: ik was een boek over Steve Martin te lezen waar dit fragment in genoemd wordt en dan staat dat gewoon op internet. Martin was de eerste absurdist van Amerika, heeft jarenlang in kleine zaaltjes gewerkt aan zijn stijl. Hij is echt een icoon. De uitdrukking "Well excuuuse me!" heeft hij gewoon bedacht!"

E: "Brett Dennen is een echte nerd. Je ziet hem zo zitten als begeleider van een kamp, aan het kampvuur. Maar het is (misschien wel juist daardoor) een mooie, integere liedjesschrijver met een fantastische stem. Ik zou graag iets van zijn eerlijkheid willen hebben. Het is helemaal niet knap wat hij doet, maar hij wordt niet voor niets met heel grote namen vergeleken."

E: "Vrouwen zijn echt wel grappig. Dit meisje is heel mooi en dat is al een nadeel in ons beroep, maar ze heeft mooie gedachten en een nonchalante houding en het werkt gewoon. Dat mis ik hier vaak bij vrouwen: houd op met grappig proberen te zijn, vertel gewoon wat je vindt!"

E: "Dit is ook de invloed van Youtube. Je zit opeens in een auto in Irak. Je hebt een stukje oorlog op je laptop. Bij dit filmpje raakt niemand gewond en op een bizarre manier is die bermbom heel erg mooi."

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer