Asset 14

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Het is bijna kerst en daarom publiceren we deze tip vandaag nog een keer. Voor iedereen bij wie de liefde niet zo super gaat. Dit stuk werd oorspronkelijk gepubliceerd in december 2018.

 

De sterren zijn me de laatste tijd niet goed gezind of misschien ligt Cupido wel op de bank met een burn-out, want het gaat niet zo super in de liefde. Terwijl veel mensen in mijn omgeving gaan samenwonen en fantaseren over toekomstige kinderen en/of puppy’s, kijk ik in mijn eentje in bed naar New Girl. Of eigenlijk valt dat laatste wel mee, want ik ben gezegend met een hoop fantastische vrienden. We voeren eindeloze conversaties over Patti Smith, maken tripjes naar Estland en Letland en dansen tot diep in de nacht op Ariana Grande.

Toch ben ik de laatste tijd een beetje verdrietig over mijn wederhelft-loze bestaan, vooral omdat kerst weer voor de deur staat. Eind december is altijd gevuld met diners waar ik waarschijnlijk tussen alleen maar stelletjes aan tafel zit.

Toen ik laatst aan een vriendin vertelde dat ik hier altijd een beetje treurig van word, zei ze: ‘Waarom neem je mij dan niet gewoon mee?’

Het was het beste idee dat ik sinds tijden had gehoord. Mijn vrienden zijn mijn nummer één. Ze maken me aan het lachen, steunen me als ik een slechte dag heb gehad, kopen boeken en truien voor me, verrijken mijn leven met hun slimme ideeën en knuffelen me als ik verdrietig ben. Ik kan dan wel niet met ze tussen de lakens kruipen, maar verder doen ze eigenlijk alles voor me wat een Grote Liefde ook zou doen. Toch heb ik geen van mijn goede vrienden ooit meegenomen naar een kerstdiner. Waarom eigenlijk niet?

Ik denk dat Disney mijn leven een klein beetje heeft verpest. Van jongs af aan ben ik blootgesteld aan het idee dat op een dag een prins me zou komen bevrijden uit een of ander drakenhol en dat we dan lang en gelukkig ergens zouden gaan leven, bijvoorbeeld in een kasteel. Sinds mijn negende heb ik die verwachtingen wel enigszins bijgesteld, maar toch: ik denk soms nog steeds dat ik niet gelukkig kan zijn zonder ‘de ware’ aan mijn zijde. Als ik tijdens die kerstdiners tussen alleen maar stelletjes aan tafel zit, voel ik me een loser. Ik denk dan altijd dat ik helemaal alleen op de wereld ben en zij niet.

Natuurlijk klopt er helemaal niets van deze gedachte. Juist mijn vrienden maken deze absurde wereld tot een fantastische plek om te verblijven.

Toen ik laatst weer een paar deukjes in mijn hart had opgelopen, opperde een vriendin dat we altijd nog met z’n allen in een commune kunnen gaan wonen om elkaar de liefde te geven die we verdienen. Of het ooit zover gaat komen weet ik niet, maar in de tussentijd kunnen we elkaar wel meenemen naar kerstdiners. Dat geldt overigens ook voor iedereen die wel geluk heeft in de liefde. Vriendschap is iets prachtigs en dat zou best wat vaker mogen worden gevierd.

Beeld: Otto van Veen, Een nachtelijk feestmaal via Rijksstudio.

Dit stuk werd oorspronkelijk gepubliceerd in december 2018.

Mail

Emma Stomp heeft net zo’n serieuze koffieverslaving als Lorelai Gilmore.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer