Asset 14

Ga saneren

Tip: Ga saneren

Sinds afgelopen zomer werk ik als programmeur en collectiebeheerder in een openbare bibliotheek. Als boekenliefhebber denk je dan: dat is de droom. En dat ís ook wel zo, maar in de praktijk komt het er vaak op neer dat mijn werkweek begint met een grote stapel boeken die ik op de een of andere manier weg moet doen. In het fijnste geval is dat omdat de boeken helemaal stukgelezen zijn en ze ondanks de heldhaftige pogingen van onze plakafdeling nieuw moeten worden besteld (fun fact: zo lang er nog hoop is voor boeken zijn deze in het catalogussysteem uitgeleend aan ‘PLAKMENEER’). Ik had nooit gedacht dat ik zo blij kon worden van kapotte boeken.

Helaas zijn er ook treuriger situaties. Zo kan het zijn dat je het volledige oeuvre van een auteur naar de provinciale achtergrondcollectie moet verplaatsen. De achtergrondcollectie is de plek waar boeken terecht komen waar je je als bibliotheek voor zou schamen als je ze niet had, maar waarbij je leners kennelijk niet direct de aandrang voelen ze mee te nemen. Ze komen namelijk de kast niet uit. Dit is een van de moeilijkste beslissingen die je als bibliothecaris moet nemen: wanneer is een boek een ‘klassieker’ en kun je niet zonder als bibliotheek? Dan mag het in de achtergrondcollectie beschikbaar blijven. Ik kan het boek ook blokkeren van afschrijven en eigenwijs weer in de kast zetten (maar dat gaat tegen het beleid in – al zal ik niet de enige collectioneur zijn die het doet).

In het allerallerverdrietigste geval is een boek (nog) geen klassieker te noemen en wordt het ook niet geleend. Dan wordt het definitief afgeschreven en verkocht voor €1,- of misschien zelfs voor €0,50, als het er na een week nog ligt.

Dat was wel even schrikken toen ik net begon. Sinds mijn eerste week in de bibliotheek besef ik dat een boek – het resultaat van keihard ploeteren en eenzaam werk door een schrijver die er van alles voor aan de kant heeft gezet – maar een heel beperkte levensduur heeft. En aangezien ook ik schrijver ben en mijn debuutbundel binnenkort verschijnt, is dat een dieptrieste gedachte.

Maar alles went. Inmiddels schrijf ik af als een echte prof. Het is herfst en mijn yogalerares heeft me ervan overtuigd dat dit het seizoen van loslaten is. Ik ben langzaamaan in gaan zien dat een goed opgeruimde kast er veel frisser uitziet. Dat het wegdoen van iets ouds betekent dat het nieuwe meer opvalt. Nu denk ik na over alles wat ik los kan laten zodat ik meer aandacht kan besteden aan wat ik wel belangrijk vind. Spullen, gedachten, mensen. Ik ben door mijn kledingkast gegaan en ineens ben ik weer blij met al mijn mooie kleren en heb ik vrienden en een tweedehandswinkel blij gemaakt met het geweldige spul dat ik nooit droeg. Dat iets niet meer gedragen wordt, betekent niet dat het niet mooi is. Dat een boek niet meer geleend wordt, zegt niets over het leesplezier dat iemand er misschien ergens anders nog aan beleeft.

Soms, als ik verdrietig ben, denk ik aan de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Daar bewaren ze alles, bijna de volledige Nederlandse Letterkunde, 115 kilometer plankruimte. Daar wachten parels op een herontdekking à la Stoner van John Williams, dat weet ik zeker. Terwijl ik dit schrijf, slaat de schrik me om het hart. Hoe oud is Stoner eigenlijk? Komt het de kast nog wel uit?
Maar goddank, we hebben het nog in de collectie.

Beeld: Barthélémy d'Eyck, Stilleven met boeken in een nis (1442-1445) via Rijksstudio.

Mail

Esmé van den Boom schrijft proza, gedichten en liedjes. Ze heeft altijd bijzondere gesprekken in de trein en wordt nogal snel verliefd. In december 2019 komt haar poëziedebuut uit: Eigen kamers

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer