Als men subsidieloze culturele vrijplaatsen wil gaan ontruimen, begrijpt Floris het niet meer." /> Als men subsidieloze culturele vrijplaatsen wil gaan ontruimen, begrijpt Floris het niet meer." />
Asset 14

Ik ben ook crimineel

Schijnheilig, het snelst groeiende culturele initiatief in Amsterdam, dreigt aanstaande dinsdag te worden ontruimd. Toch raar dat kunst en debat tegenwoordig strafbaar is.

Op 1 oktober werd ik lid van een criminele organisatie. Veel hoefde ik daar niet voor te doen: op dezelfde plek blijven was genoeg. Schijnheilig, het snelst groeiende culturele initiatief in Amsterdam, is namelijk gevestigd in een kraakpand. Onder de nieuwe wet tegen het kraken (die op 1 oktober is ingegaan) is niet alleen een kraak zetten of in een kraakpand wonen maar ook in een kraakpand zijn strafbaar, en wel met maximaal 1 jaar gevangenisstraf. Op het moment dat dat inging, waren er honderden en honderden mensen in het pand, waaronder ikzelf. Dat schiet lekker op zo met het terugdringen van de criminaliteit.

Nu doe ik wel vaker dingen die niet mogen. Ik rijd wel eens door rood, gebruik regelmatig schuttingtaal en val niet zelden mensen in de rede. Maar lidmaatschap van een criminele organisatie, en dan niet van een clubje pleinboefjes dat zakkenrolt maar van een wijdvertakt netwerk van harde misdadigers, dat was toch wel van een andere orde. Toch vreemd. Het collectief Schijnheilig heeft een verlaten school opgeknapt die de Rijksgebouwendienst leeg had laten staan nadat ze zich eerst voor miljoenen had laten oplichten door Willem Endstra en Erik de Vlieger. Schijnheilig gebruikte dit pand voor schimmige activiteiten als debatten, filmvertoningen, poëzie-avonden, optredens van bandjes, exposities, kunst in situ en andere dingen waar de rechtse politiek niet van houdt. Daar komen tegenwoordig duizenden mensen per maand op af. Het is natuurlijk prima als je niet graag poëzie-avonden bezoekt. Maar moeten we daarvoor twaalf maanden de bak in?

De linkse partijen hebben zich in Amsterdam consequent tegen het kraakverbod uitgesproken, dat ze “onuitvoerbaar” en “contraproductief” noemen. Eind september verklaarde PvdA-burgemeester Eberhard van der Laan opeens het kraakverbod “onverkort” te willen uitvoeren. Nu blijkt Schijnheilig op de lijst te staan van de tien panden die de gemeente aanstaande dinsdag als eerste wil ontruimen. Het is volstrekt onduidelijk waarom, behalve dan dat het een luis in de pels van het gezag is. De gekraakte school staat straks weer net zo leeg als voorheen. Schijnheilig heeft de afgelopen maanden iets unieks opgezet: een cultureel centrum zonder entreegelden, zonder subsidies, zonder logo’s, zonder beperkingen. Respectabele instanties als De Balie en de Rietveld Academie zijn er graag te gast. Je zou dat natuurlijk ook kunnen zien als een vorm van creatief ondernemerschap dat zelfvoorzienend is en zich niks aantrekt van Haagse regelzucht. Maar nee, in het Nederland van Koning Mark en Prins Geert heet dit “criminaliteit”.

Soms zou ik willen doen alsof ik het niet snap. Ik snap niet wat er ‘liberaal’ is aan dit kabinet, dat bereid is zijn ziel aan de duivel te verkopen om de hypotheekrenteaftrek in stand te houden. Ik snap niet wat er liberaal is aan het invoeren van nieuwe verboden, het uitbreiden van de politiemacht, het nog verder opdrijven van de strafmaten en het beschermen van de belangen van vastgoedspeculanten. Ik snap ook niet wat er ‘christendemocratisch’ aan is. En ik snap al helemaal niet, en dan zonder ironie, wat Eberhard van der Laan bezielt. Ik had zo graag een brave burger willen zijn, die voor bejaarden opstaat in de tram, omgevallen fietsen rechtzet, zo af en toe het gezag wat pest en zich door de politie beschermd weet. In het Nederland van Mark, Maxime, Geert en Eberhard blijkt dat niet mogelijk, en wordt een mooi initiatief als Schijnheilig gecriminaliseerd en de nek omgedraaid.

Ik kan er net zo goed voor uitkomen: ik ben een crimineel.

PS De petitie tegen de ontruiming van Schijnheilig is te vinden op http://petities.nl/petitie/geen-ontruiming-voor-schijnheilig.

Mail

Floris Solleveld is Hard//hoofd-redactielid en overdag historicus en filosoof. Tussendoor tekent hij met inkt en penseel en schrijft over interdisciplinaire podiumkunsten. Of over politiek. Soms ook poëzie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer

Shirin Abedi maakt een kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Shirin Abedi maakte het kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Als dank voor je investering in de toekomst van onafhankelijke kunst en cultuur ontvang je één of twee keer per jaar een kunstwerk van een veelbelovende maker. Binnenkort valt een kunstwerk van fotograaf Shirin Abedi op de mat bij onze kunstverzamelaars. Welke dat precies is, blijft nog even geheim, maar in gesprek met kunstcurator Sander Bortier vertelt Abedi over haar blik op solidariteit, diaspora en de kracht van beelden die ruimte maken voor nuance. Lees meer