Als men subsidieloze culturele vrijplaatsen wil gaan ontruimen, begrijpt Floris het niet meer." /> Als men subsidieloze culturele vrijplaatsen wil gaan ontruimen, begrijpt Floris het niet meer." />
Asset 14

Ik ben ook crimineel

Schijnheilig, het snelst groeiende culturele initiatief in Amsterdam, dreigt aanstaande dinsdag te worden ontruimd. Toch raar dat kunst en debat tegenwoordig strafbaar is.

Op 1 oktober werd ik lid van een criminele organisatie. Veel hoefde ik daar niet voor te doen: op dezelfde plek blijven was genoeg. Schijnheilig, het snelst groeiende culturele initiatief in Amsterdam, is namelijk gevestigd in een kraakpand. Onder de nieuwe wet tegen het kraken (die op 1 oktober is ingegaan) is niet alleen een kraak zetten of in een kraakpand wonen maar ook in een kraakpand zijn strafbaar, en wel met maximaal 1 jaar gevangenisstraf. Op het moment dat dat inging, waren er honderden en honderden mensen in het pand, waaronder ikzelf. Dat schiet lekker op zo met het terugdringen van de criminaliteit.

Nu doe ik wel vaker dingen die niet mogen. Ik rijd wel eens door rood, gebruik regelmatig schuttingtaal en val niet zelden mensen in de rede. Maar lidmaatschap van een criminele organisatie, en dan niet van een clubje pleinboefjes dat zakkenrolt maar van een wijdvertakt netwerk van harde misdadigers, dat was toch wel van een andere orde. Toch vreemd. Het collectief Schijnheilig heeft een verlaten school opgeknapt die de Rijksgebouwendienst leeg had laten staan nadat ze zich eerst voor miljoenen had laten oplichten door Willem Endstra en Erik de Vlieger. Schijnheilig gebruikte dit pand voor schimmige activiteiten als debatten, filmvertoningen, poëzie-avonden, optredens van bandjes, exposities, kunst in situ en andere dingen waar de rechtse politiek niet van houdt. Daar komen tegenwoordig duizenden mensen per maand op af. Het is natuurlijk prima als je niet graag poëzie-avonden bezoekt. Maar moeten we daarvoor twaalf maanden de bak in?

De linkse partijen hebben zich in Amsterdam consequent tegen het kraakverbod uitgesproken, dat ze “onuitvoerbaar” en “contraproductief” noemen. Eind september verklaarde PvdA-burgemeester Eberhard van der Laan opeens het kraakverbod “onverkort” te willen uitvoeren. Nu blijkt Schijnheilig op de lijst te staan van de tien panden die de gemeente aanstaande dinsdag als eerste wil ontruimen. Het is volstrekt onduidelijk waarom, behalve dan dat het een luis in de pels van het gezag is. De gekraakte school staat straks weer net zo leeg als voorheen. Schijnheilig heeft de afgelopen maanden iets unieks opgezet: een cultureel centrum zonder entreegelden, zonder subsidies, zonder logo’s, zonder beperkingen. Respectabele instanties als De Balie en de Rietveld Academie zijn er graag te gast. Je zou dat natuurlijk ook kunnen zien als een vorm van creatief ondernemerschap dat zelfvoorzienend is en zich niks aantrekt van Haagse regelzucht. Maar nee, in het Nederland van Koning Mark en Prins Geert heet dit “criminaliteit”.

Soms zou ik willen doen alsof ik het niet snap. Ik snap niet wat er ‘liberaal’ is aan dit kabinet, dat bereid is zijn ziel aan de duivel te verkopen om de hypotheekrenteaftrek in stand te houden. Ik snap niet wat er liberaal is aan het invoeren van nieuwe verboden, het uitbreiden van de politiemacht, het nog verder opdrijven van de strafmaten en het beschermen van de belangen van vastgoedspeculanten. Ik snap ook niet wat er ‘christendemocratisch’ aan is. En ik snap al helemaal niet, en dan zonder ironie, wat Eberhard van der Laan bezielt. Ik had zo graag een brave burger willen zijn, die voor bejaarden opstaat in de tram, omgevallen fietsen rechtzet, zo af en toe het gezag wat pest en zich door de politie beschermd weet. In het Nederland van Mark, Maxime, Geert en Eberhard blijkt dat niet mogelijk, en wordt een mooi initiatief als Schijnheilig gecriminaliseerd en de nek omgedraaid.

Ik kan er net zo goed voor uitkomen: ik ben een crimineel.

PS De petitie tegen de ontruiming van Schijnheilig is te vinden op http://petities.nl/petitie/geen-ontruiming-voor-schijnheilig.

Mail

Floris Solleveld is Hard//hoofd-redactielid en overdag historicus en filosoof. Tussendoor tekent hij met inkt en penseel en schrijft over interdisciplinaire podiumkunsten. Of over politiek. Soms ook poëzie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer