Asset 14

Pigeon feeders

Laatst had ik de dierenambulance laten komen voor een duif die urenlang ondersteboven in de populier voor mijn huis hing te klapperen. Toen ik de dienstdoende ambulancebroeder vertelde dat er net nog - superlief! - een ekster te hulp was geschoten, antwoordde hij doodleuk dat die ekster in dat geval haar ogen er vast al had uitgepikt.
"Maar haar duivenvrienden bleven ook - superlief! - de hele tijd dicht in de buurt. Dat was toch wel om haar bij te staan?" vroeg ik hoopvol.
"Nou nee hoor," bromde de dierenredder. "Die wachten gewoon tot ze dood is, zodat ze d’r allemaal even op kunnen." Met een brandweerladder liet hij zich vervolgens, heggenschaar in de hand, omhoogschuiven naar de duif. Blindgepikt, verkracht en dood werd het beestje een paar seconden later omlaaggetakeld. Of blindgepikt, dood en verkracht. En dus nog een paar keer verkracht. De broeder hield haar losjes vast bij één poot.

Beeld: Lieke Romeijn.

Rare vogels, vogels. Net als de kip bijvoorbeeld; die blijkt een directe afstammeling van de Tyrannosaurus Rex. Of zwaluwen, die stoppen nooit met vliegen, zelfs niet tijdens hun slaap. En een mantelmeeuw vliegt soms wel driehonderd kilometer voor wat frietjes en scholeksters kunnen veertig jaar oud worden! Maar mensen zijn uiteindelijk toch raardere vogels.
"Zullen we hier eerst de helft doen?"
In het Westerpark rommelt een man van eind veertig in een tas op wieltjes en haalt daar een enorme zak stokbrood uit. Een pigeon feeder! Sinds ik Ian McEwans ‘Saturday’ las, waarin pigeon feeder als scheldwoord voor de mentally deficient werd gebruikt, kan ik vogelvoederaars niet meer anders zien. Sindsdien zie ik ze ook overal, dus ben ik ze maar eens goed gaan bestuderen.
De man, in een trainingsbroek van dikke blauwe stof, peutert behoedzaam de knoop uit de broodzak. Er zit keurig gesneden lichtbruin en wit stokbrood in. Mevrouw houdt schichtig de tas op wieltjes vast terwijl daar HUP KWAK de helft van de zak pardoes op straat gaat. Ze kijkt een beetje beteuterd naar de broodhoop.
"Naar verderop dan maar?" Zonder antwoord af te wachten neemt de man de roltas over en beent naar de volgende stop. Door mijn vele observaties kan ik inmiddels uittekenen wat zich daar gaat afspelen: de zak wordt beheerst driftig tot de laatste kruimel leeggeschud, er wordt nog heel even gewacht om te checken of er daadwerkelijk VOGELS op afkomen en dan verlaat het stel achteloos de voederarena.

Pigeon feeders zijn er in vele gedaantes. Het begint al bij de verschijningsvorm van hun hobbymateriaal: het brood. Er zijn hompengooiers en kruimelstrooiers. Korstenscheurders, en van die lui die hun drooggeworden boterhammen net zo lang vast blijven houden tot een of andere (water)vogel hen in de vingers pikt.

Voor het bestuderen van vogels en hun vreemde voederaars hoef ik eigenlijk mijn huis niet eens uit. Recht tegenover mij, aan de andere kant van de voor het duifje ooit fatale populier, woont een vrouw met auberginekleurig stekeltjeshaar (wat typisch is voor een vrouwelijke pigeon feeder). Ze heeft hele dikke witte armen en zit altijd in de tuinstoel op haar balkon. Naast haar op de reling zit zoals gewoonlijk een blauwe reiger met zijn poten ongegeneerd ver uit elkaar, zodat zijn roffelige witte bipsje goed zichtbaar is.
Schraatsj!” en “Grrrénk!” zeggen ze volgens Wikipedia, en zo klinkt het inderdaad als zich op een goed moment wel zeven reigers rond de vrouw verzameld hebben. Met opgetrokken schouders wachten de oude punkers (zoals Maartje Wortel ze treffend omschrijft in Dit is jouw huis) tussen de eksters en de duiven op hun broodmaal, dat met geoefende hand en veel dwingend oogcontact wordt uitgedeeld.

Maar naast observerend was mijn ‘studie’ naar pigeon feeders bij vlagen ook participerend. Zo plofte ik naast een feeder op zijn parkbankje en knikte naar de zenuwachtig trippelende spreeuwtjes voor ons.
"Wat zijn ze enthousiast he?"
"Je moest eens weten," bromde meneer en krabde hard in zijn baard.
Samen keken we gezapig naar de spreeuwtjes. Er kwam af en toe een ekster bij, maar die kreeg niets.
"Wist je dat merries niet kunnen zwemmen?" onderbrak de man plots de stilte en wierp wat brood tussen de vogels.
"Vrouwtjespaarden bedoelt u?"
Hij knikte. "Die gaan openstaan van achter. Dan lopen ze vol. Kom maar jongen."
Speciaal voor de spreeuw die er steeds naast pikte draaide hij tussen duim en wijsvinger een bolletje brood en schoot het hem toe. De vieze pigeon feeder.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan