Asset 14

De Grote Meester mr. Abu

In mijn brievenbus woedde al tijden een strijd tussen Dr. Touba, professor Ahamed en de Grote Meester Mr. Abu. De eerste zou volledige bescherming bieden tegen slechteriken, de tweede kon mijn verdwenen man laten terugkomen (100% resultaat) en de Grote Meester Mr. Abu beloofde mij geluk in alles, binnen drie dagen. Daar ging mijn sterke voorkeur naar uit.

“Hmm?”
Ik heb in een opwelling gebeld en weet niet zo goed wat ik zeggen moet. Het is half tien ’s ochtends en hij klinkt boos. Misschien slaapt de Grote Meester graag uit. Eigenlijk heb ik niet eens bedacht wat ik van hem wil, dus ik noem zijn advertentie.
“U weet wel, dat al mijn problemen verdwijnen.”
“Mmmmmm hmmmmm.” Iets minder boos.
“Nou, dat wil ik eigenlijk wel.”
“Mmmmmm hmmmmm.”
“....”
“....”
“Zal ik een keer langskomen?”
Do you speak English?

Het haperende telefoongesprek resulteert in een routebeschrijving per sms nadat ik hem vergeefs twaalf keer zijn adres heb laten uitspreken, de Tweede Oosterparkstraat. Ik kon er niets anders van maken dan twee-tachtig. TWEE-TACHTIG! Tweeeeeeee-TÁCHtig. Wanneer ik een week later echter op de afgesproken tijd aanbel wordt er niet opengedaan. Ik doe een paar stappen achteruit voor een blik op drie hoog en bel nog een aantal keer, lang.
You’re not home, unfortunately”, bericht ik geïrriteerd en fiets weer terug naar de stad. Met de uitgespaarde vijfentwintig euro kan ik allicht een anti-wallencreme kopen of zoiets, een veel tastbaarder oplossing voor mijn slaapprobleem.

Beeld: Lieke Romeijn.

Op de cosmetica-afdeling van de Bijenkorf word ik direct naar een kruk gedirigeerd voor een huidtypetest.
“Wat zijn je klachten?” vraagt een volgeplamuurde juffrouw en voor ik antwoord kan geven begint ze alvast te vinken op haar lijstje.
“Droge huid, glimmend voorhoofd, roodheid.”
“Nou, als dat mijn klachten waren...”
Wanneer ze vervolgens twee contactpapiertjes tegen mijn jukbeenderen drukt, gaat mijn telefoon. Het is de Grote Meester. Direct nadat ik hem heb weggedrukt belt hij nog een keer, en nog eens en laat twee identieke, onverstaanbare voicemails achter, gevolgd door een tekstbericht met weer zijn adres.
“Ik ben er over twintig minuten,” tekst ik terug, laat me een veel te dure creme aansmeren en scheur weer richting Tweede Oosterparkstraat, naar de Grote Redder. Verdomme wat heb ik die nodig! Want anders dan gepland — ik had de oorspronkelijke afspraak slechts gemaakt uit een ironisch soort nieuwsgierigheid — heb ik sinds een dag serieuze problemen. Mijn relatie ligt plots aan gruzelementen, ik sta op straat. Ditmaal gaat de deur wel open.

De Grote Meester Mr. Abu is een klein mannetje in een gigantische rode jurk en stinkt uit zijn bek als een jonge god. De hal staat blauw van de wierook en is tot het plafond volgestapeld met sportschoenen. Het piepkleine kamertje boven staat nóg blauwer. Er liggen losse vloerkleden over houtrotplanken, tegen de muur staat een eenpersoonsbed met een paardendeken. De deur gaat op slot en ik word in kleermakerszit tegenover hem geplant, knie aan knie. Vriendelijk zwijgend kijkt hij mij aan.
Yessssssssss. Laura. Tell me.
Ik besluit dat mijn actuele sores iets te veel shit zal zijn voor de grote Abu, dus ik gooi het op wat minder prangends voor nu.
I can’t sleep.” Geen leugen overigens, al jaren niet.
I just don’t.
Yesssssss. Where do you live?
“West.”
Write down your name.
Ik schrijf mijn naam op.
Phone number.
Ik schrijf, overhandig hem zijn notitieblok weer.
Birthday. Your mothers name. And now you pay me $25.
Dat hadden we over de telefoon afgesproken, eerlijk is eerlijk, dus ik geef hem de cash. Hij vouwt de briefjes dubbel en kust ze. Prevelt in opperste concentratie een lang verhaal met het geld tegen zijn lippen en geeft mij vervolgens een hand schelpen.
You tell them.
Tell them what?
Anything.
Dus fluister ik in mijn gebalde vuist vol schelpen dat ik verdomme weleens rust wil.
Goooooooooooood.
De schelpen worden in een rieten mand vol andere schelpen en muntstukken driftig door elkaar geschoven.
You’ve got too much problems.” Zorgelijk bekijkt hij de schelpjes en de muntjes.
I know man.
Something at home is not clean.
Ik denk aan de kalkaanslag op de badkamertegels. De handgreep van de vaatwasser?
Do you live alone?
Nee, schud ik.
Maybe there’s trouble with your friend.
You can bet your ass, Abu.
Weer wordt alles driftig door elkaar geschud.
I will prepare a special medical cream and you will sleep all night.
Nee man, nee! denk ik, ik heb net voor een fortuin aan créme aangeschaft, ik ben nu juist toe aan iets minder tastbaars.
I will help you”, zegt hij dan, zijn hand op mijn schouder.
En wat een heerlijke woorden zijn dat wanneer je aan de grond zit, zelfs uit de mond van een kwakzalver. Soms is het resultaat van geen belang meer, slechts de belofte.

Buiten bel ik een vriend waarvan ik weet dat hij nooit thuis is.
“Mag ik een tijdje bij jou logeren?” vraag ik. “Ik zit in de shit.”
“Tuurlijk poepie.”
We spreken af, drinken koffie in de zon en ik krijg de sleutel. Diezelfde avond mag ik er al slapen, grappig genoeg slechts één straat verwijderd van de Grote Redder. Ik schrik een paar keer wakker in de vreemde ruimte. In het onbekende bed zonder het warme, lieve lijf waar ik al vijf jaar naast slaap. Ik ben gruwelijk verdrietig, maar ergens klopt het, allemaal.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan