Ik heb een lijstje met dingen die ik nog wil doen en een aantal dingen die ik al gedaan heb. Ik denk dat iedereen wel een vergelijkbaar lijstje heeft. De mijne gaat voornamelijk over seks en alle rare dingen die daarmee samenhangen.
Het is niet zomaar een banaal afwerken van standjes en handelingen. Het zijn situaties waar ik mij graag in zou bevinden nu ik nog jong en avontuurlijk ben. De dingen die ik nu kan doen, zonder dat ik me zorgen over de consequenties hoef te maken. De dingen waar ik later achter de geraniums over op kan scheppen. De uitzonderlijke dingen die ik in een bed, of daarbuiten, heb beleefd. Zoals die ene keer in die hotellobby (afgevinkt), of die keer met die twee tegelijk (afgevinkt) of die keer dat ik mijn professor verleidde (lopend project).
Er zijn een heleboel redenen om seks te hebben; liefde, agressie, verveling, om er maar een paar te noemen. Voor mij is iedere reden een goede reden. Natuurlijk zijn er de avonturen waarbij lichamen tijdens de seks versmelten met emotie. Dan kan zelfs de meest saaie missionarishouding de wereld op zijn kop zetten. Die avonturen hou ik alleen liever voor mezelf. De escapades die De Lijst halen zijn voor mij om een andere reden bijzonder. Niet omdat de persoon belangrijk was, maar omdat ze grenzen vervaagden. Ze zijn niet geboren uit liefde, maar uit een onverzadigbaar verlangen naar experiment.
Illustratie: Mirjam Dijkema
Er zijn namelijk oneindig veel variaties op deze experimenten. Iedereen is anders, voelt anders, kreunt anders, wil iets anders. Daarnaast ben ik ervan overtuigd geraakt dat iedereen, maar dan ook iedereen, diep van binnen niet zo netjes is. Er wordt vaak gezegd dat seks vloeibaar is, dat heb ik nog niet kunnen weerleggen. Het kan zoveel verschillende vormen aannemen en vloeit door ieder kiertje van mijn onbewuste. Seks lijkt af en toe grenzeloos, totdat ik zelf een grens trek.
Ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die 'standaardseks' heeft. Iedereen heeft wel een zwakke plek. De porno waar je wel op klikt als je alleen bent, maar niet als je vriendin erbij is. Dat ene ding dat net iets te raar of te smerig wordt gevonden om hardop toe te geven, maar af en toe wel opduikt in je fantasie. Het hoeft niet gelijk om heel extreme dingen te gaan, maar zou jij aan je vrienden vertellen dat je iets hebt met het kapotscheuren van panty’s? Erover opscheppen dat je het eigenlijk heel geil vindt om te zien dat meisjes naar de wc gaan? Of aan je vriendinnen vertellen dat je het liefst vernederd wordt, droomt over drie mannen tegelijk? Ondanks onze verworven vrijheden en het gemak waarmee de meeste mensen over seks praten, heb ik nog nooit een gesprek gevoerd met een man die zonder gêne toegaf dat hij het lekker vond om een vrouw te likken, laat staan dat ze toegeven dat ze je voeten eigenlijk interessanter vinden dan je handen. Vrouwen, idem dito.
Misschien is het niet erg dat we onze fantasieën liever verzwijgen, ze zijn er niet om over te praten, maar om ze uit te proberen. Om dezelfde reden hoef ik ook geen diepgaande gesprekken te voeren met de mannen die ik mee naar bed neem. Met de mensen waar ik al zoveel van mezelf laat zien, voel ik vaak niet de behoefte om verdere informatie te delen. Buiten dit bed ken ik jou niet en ken jij mij niet. Ik hoef geen telefoonnummers uit te wisselen, of af te spreken voor koffie. Juist de vrijblijvendheid geeft mij de moed om mijzelf en de ander uit te dagen tot dingen die we minder snel zouden doen als we elkaar ook in een ander licht zouden zien. Vaak is er weinig toegevoegde waarde in de nabespreking van een uitspatting; als we teveel over dingen praten, converseren we ze kapot.
Wat ik met dit lijstje wil bereiken, is het verkennen van mijn eigen vunzigheden zonder schaamte of vooroordeel. Daarnaast wil ik een bijrol spelen in andermans onderzoek, via ontmoetingen die versluierd blijven in de anonimiteit en het toeval. Je kunt denken dit het getuigt van weinig zelfrespect en opwerpen dat seks en liefde niet te scheiden zijn. Toch raad ik iedereen aan om eens een lijstje te maken, gewoon om te zien hoeveel er nog af te vinken valt.
(Kasper van Royen's columns verschijnen weer zodra zijn kind geboren is, binnen enkele weken.)
