Asset 14

Minijob in Berlijn

Er hangt een magnetisch veld rond Berlijn. Het is een onzichtbare kracht die jonge, licht rebelse types van overal ter wereld aantrekt. Mij ook, zo’n anderhalf jaar geleden. Je moet er een beetje van houden, want Berlijn is lang niet zo aangeharkt als andere steden, geheel tegen de Duitse cultuur van Gründlichkeit und Pünktlichkeit in. Er zijn weinig fietspaden, de straten zijn versierd met graffiti, activistische slogans en hondenpoep, en iedereen heeft piercings. Maar één van de grootste verschillen is tijd. En dan vooral de overvloed eraan.

Tijd is hier niet schaars en heeft dus weinig waarde. Eén van de symptomen hiervan is het beruchte concept ‘Minijob’. De zin van deze belastingvrije parttime baantjes, waarbij je niet meer dan €450 per maand mag verdienen, heeft nog niemand me kunnen uitleggen. Hoe moet je daar je huur van betalen? De doorgewinterde Berlijners halen hun schouders op en nemen nog een trekje van hun sjekkie. Want sigaretten zijn duur. Er is hier nou eenmaal te veel concurrentie voor te weinig geld, dus tappen ook afgestudeerden biertjes voor €5 per uur. Werkuren zijn weinig geld waard, maar je hebt tenminste wel tijd voor leuke dingen. Fulltime werken doet bijna niemand.

Illustratie: Audrius Juralevicius

In de clubs staat de tijd stil. De anderhalf uur die ik in de rij heb gestaan vergeet ik snel wanneer de getatoeëerde uitsmijter me toegang geeft tot de waanzinnige wereld van Berlijnse feesten. Of ik nou vrijdagnacht om één uur begin of zondagochtend om tien uur binnenkom, het feest is in full swing, en er staan nog altijd mensen in de rij als ik wegga.

Er is geen borreltijd. Drinken kan altijd en overal, we houden ons niet aan de zes-in-de-klok-regel. Grote flessen goedkoop bier halen we bij de kiosk (zonder sluitingstijd) op de hoek. Lege flesjes worden niet in de prullenbak gegooid, maar zetten we op de stoep voor één van de vele arme stakkers – zónder onderbetaald baantje – die van statiegeld moeten leven.

Op weg naar mijn Minijob in een rommelig café, waar ik aan het eind van de avond cash uit de kassa krijg, zie ik mensen kalm op het groene stoplicht wachten. Ze hebben geen haast. Er staan bijna geen bankjes op straat, ik denk omdat er anders te veel mensen op zouden blijven zitten. Berlijn lijkt soms net een Zuid-Europese stad, waar het sociale leven vooral op straat plaatsvindt.

Een Minijob past bij deze stad, waar geen waarde wordt gehecht aan ‘druk-druk-druk’. Plannen worden niet drie weken van tevoren vastgelegd. Ambitie wordt je in Berlijn snel afgeleerd, wanneer de harde realiteit ervoor zorgt dat je al snel vooral je best doet om je stijgende huur te betalen. Mijn Nederlandse vrienden met traineeships en startersbanen vragen me waarom ik hier voor een hongerloontje blijf werken. Maar even stilstaan bij het stoplicht, zwaaiend naar de buurman, op weg naar het café zonder sluitingstijd waar niemand op tijd naar huis moet, is best wel lekker.

--
Sophie Buchel (1988) woont sinds 2013 in Berlijn. Ze werkt daar aan een documentaire, schrijft korte verhalen en werkt in de boekwinkel Another Country. 

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan