Asset 14

Druiven

In de pubertijd is alles soms zó enorm saai. Wie opgroeit in een stad die eigenlijk een grotere versie van een dorp is, weet maar al te goed wat ik bedoel. Je zit op het plein dat bekend staat als 'de uitgaansplek'. Overal om je heen liggen cafés en als het mooi weer is, zitten er mensen met dikke zonnebrillen die zich voornamelijk bezighouden met oppervlakkige levensbehoeften als eten, drinken en roddelen. Kortom: er gebeurt hélemaal niets. Als je geluk hebt, zie je hoe een duif een milliseconde te lang wacht met fladderen wanneer er een taxi om de bocht komt en er op onverklaarbare wijze levend vanaf komt, maar dat is dan ook het enige onvoorspelbare aan de dag.

Voor wie zich maar vaak genoeg verveelt, krijgt alledaagsheid vanzelf een kracht. Een vriendin van me herinnert me regelmatig aan de loze bezigheden en melige dagen van onze gedeelde, Zuid-Limburgse puberteit. Soms gingen we naar een café, om daar altijd dezelfde mensen tegen te komen. En als we niet in de kroeg waren, zaten we wel op de treden van het glaspaleis of een straatbankje, om rokend voor ons uit te staren en de homo sapiens te bestuderen. 'Aapjes kijken', noemde ik dat.

Na een tijdje was alleen naar mensen kijken niet bevredigend meer. Ik voelde me schuldig over mijn oordelen naar anderen toe en besloot het over een andere boeg te gooien – of eigenlijk; ik begon ergens mee te gooien. Het begon met een trosje druiven. Terwijl ik een stevige druif probeerde te plukken, rolde een andere van de stengel op de stoep – waarop er twee seconden later iemand op ging staan. Nog voor ik het wist, had ik een nieuwe hobby.

Ik at er nog wel een paar, maar gooide de rest van de druiven giechelend op straat. Samen met een vriendin wachtte ik in spanning af hoe de onwetende winkelaars een mooie splatsch zouden maken. De druif was het perfecte fruit: nat, een beetje plakkerig, maar nog wel zo veilig dat mensen er niet over zouden uitglijden. Zo gefocust als tieners van nu op hun telefoonschermpje kijken, staarden wij naar de stoeptegels van de Heerlense promenade. Vele naaldhakken passeerden, maar in beginsel waren het toch met name de gympen en mocassins die er in trapten, met een hysterisch lachen van ons ten gevolg. Ondanks mijn pure concentratie op de druiven, voelden sommigen zich aangesproken. 'Auw, heb je een probleem, of wat?' Wat er natuurlijk alleen maar voor zorgde dat ik nóg harder moest lachen. 'Wat lach je nou?'

Met mijn achttiende levensjaar ben ik net als die vriendin het zuiden ontvlucht om me te ontwikkelen of in ieder geval los te breken van het katholieke, vastgeroeste wereldje. Sommige van de mensen die in die tijd in dat bruincafé zaten, zitten er nu nog. Zoveel gebeurt er daar. Ik denk dat ik de volgende keer dat ik in Heerlen ben weer een druifje laat vallen.

Mail

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers