Asset 14

Sinterklaas op Facebook III

Ook dit jaar heeft de goede Sint
Zich weer behoorlijk uitgesloofd
Hij heeft het beste voor met ieder kind
Maar toch vooral de lezer van hard//hoofd
Want wat je met een beetje speuren
Zoals uit onderstaande ‘dra zal blijken
Niet allemaal uit het web kan peuren
Daar stond de Sint wel van te kijken
Alles wat hij zocht was snel te vinden
In d'ene of de andere digitale hoek
Dus lees nu snel, lieve vrinden
Wat er stond in het grote Facebook

 

Beste Theo Schuurmans,

Jij bent een man die kijkt
Want wat je ziet verrijkt
Jouw geest, het feest
Van de verwonderblik
Behoeft geen slingers
Je snijdt jouw vingers
Liever aan een horizon
Je fotografeert en aquarelleert
Bakt een goudbruine pannenkoek
Gooit een groentevogel in de soep
En ziet vrouwelijk fraais
In gepofte mais
De groeven van de oudste vrouw
Kerven een diepe indruk in jou
Je luistert naar Patti Smith en Alabama Shakes
Want je zucht naar bezieling raakt nooit sleets
Jij bent een maker en een kijker
En wordt met de dag geestelijk rijker
Diep af voor jou neemt de Sint zijn mijter
En grabbelt gelukzalig door zijn baard
Want door jouw ogen wil hij blijven kijken
Op jouw muur raakt hij nooit uitgestaard

Alle goeds van Sint en Piet

Lieve Ron de Rooij,

Godallemachtig, het is toch wat!
Een jaar geleden gaf jij een like aan hard//hoofd
En daarom had Sint jou een gedichtje beloofd
Maar om uit te zoeken wie jij nou precies bent
Was een helse opgaaf voor deze baardige vent!
Want je houdt van acid, poezen, motoren en boeken
Van Escher, van fietsen én van bespoten doeken
Geen geld voor een iPad maar wel een huis vol muziek
En gespekt van een held’re mening over politiek
Je hebt een kamer vol knoppen, een heuse studio
En als je moeder komt eten, kook je altijd bio
De dag dat jij jouw indianennaam hebt ontdekt
Was 15 november, Sint heeft het gecheckt
Maar typuh doe je met een Haags accent
Zo krijgt Sint toch nooit een indruk van wie jij bent!
Er is ook iets belangrijks aan het Noordwaarderpad
Want dat is de plek waar jij dit jaar veel zat
Je hebt een hond en veel katten en een aquarium vol vissen
Dus naar jouw dierenliefde hoeft Sint niet te gissen
Maar over jouw liefdesleven, wellicht een relatie
Ben je nogal schimmig in je communicatie
Want je staat nu al twee jaar op wayn.com,
Een site om te daten, is het niet, Ron?
Hiervan heb je nog geen vrouwtje op je tijdlijn kunnen zetten
Alleen maar die ene, dat kopje koffie ‘met tetten’
Maargoed, ‘t is waarschijnlijk ook helemaal niet nodig
Een vrouw lijkt in jouw volle leven haast overbodig!
De Sint wenst jou in ieder geval heel erg veel geluk
Het wordt tijd dat ik mijn snor weer druk
Dus vet later, de mazzel, dikke doei van Sint en Piet
En je weet het hè? Zoals je zelf zegt: echt Ron-kruid ..... vergadert niet!

Illustratie voor Ron van Rooij, door Charlotte Peys.

Waarde Hendrik Wittock,

Het doet Sint veel deugd dat jij hard // hoofd liket
Hij hoopt dat jij net zo graag op die site kijkt
als hij op jouw literair platform voor jong talent,
waar hij heeft gezien dat jij een waar dichter bent.
(Dus 't is maar de vraag of dit gedicht jou verblijdt,
want al dat gerijm is natuurlijk hopeloos uit de tijd.)
Jouw project "Karkas Rust" heeft Sint met plezier bekeken,
evenals dat gedicht over 't beletselteken...!
Afkomstig uit Sint Niklaas - dat kan ik wel waarderen -
waar jij en je broer de koffiemiddag organiseren.
Kritisch lezer op Goodreads, zie je lijstje daar:
drie uit vijf voor Kafka, slechts twee voor De Vliegeraar.
Jouw foto's in futuristisch pak konden Sint ook bekoren,
en Mode-Piet was verder blij om te horen:
Hendrik houdt er een brede smaak in kleding op na
Sexy Sweaters, de Kringloopwinkel, maar ook Filippa K.
Ja, al jouw likes en events volgde Sint dit jaar,
student in Gent, muzikant met band, volstaat de term "kunstenaar"?
Ten slotte, Hendrik, geeft Sint je ongevraagd nog één raad:
het kan volgens hem helemaal geen kwaad
om naar die top van de ladder niet te hard te rennen,
luier inderdaad vooral nog maar even daar in de Ardennen.
Alle goeds,
Sint en Piet

Lieve Loes van Esch,

Van je hey en je ho en je ‘reken maar van yes!’,
Zo’n heel jaar de ballen uit je broek gewerkt,
Lopen designen tot je kon ontploffa,
Dat mag toch ook wel eens worden opgemerkt.
Zie hier, een gegoede burger uit Roffa.
Compleet onverwachts,
Zal dit rijm jou toeschijnen.
En zo indringend dat je er ’s nachts,
Al tranen lachend bij weg zal kwijnen.
Het is ook bijzonder, dat zeker,
Nu onderwerp van gesprek te zijn.
Meestal zijn sporters of Henk Bleker,
Het middelpunt van spot of venijn.
Maar Piet voorziet in jouw fifteen minutes of fame,
Laat jou stralen voor het oog van tienduizend bewonderaars,
En van jaloezie geen spoor of zweem,
Want de taart van Piet is nooit zonder kaars.
Hij gunt jou de wereld, o zo grafisch,
Samen met die schat van een Trummie,
Secret postcards en Derde dinsdagen blijven het devies,
Voor jullie arty peeps – neem nog een tumtummy.
Dus holla at ya bitches in Tilburg en Arnhem,
De Sint nipt nog een slokje van z’n karnem-
Elk.
Keep it real. ontwerp snel een Wu-Tang meme,
Dan zie ik je Thursdays weer met ’t hele Team. Subliem!
Dikke kus op je mooie ogen,
Waardoor de blosjes op Sints wangen vlogen.
Piet – en een beetje Sint
Want wie kan dit nou alleen, m’n kind.

Sofie Schellekens, gekke meid,

Zit je nu alleen op Twitter uit nieuwsgierigheid?
Slechts acht volgers, en veel te volgen was er niet
Want jij verstuurde nog geen enkele tweet.
Het is ook niets voor jou, deze laatste communicatie-mode
We leven wat dat betreft in een vreemde periode
Waarin we alleen nog whatsappen en niet bellen
En wat hebben al die Twitteraars echt te vertellen?

Maar toch, als iemand recht heeft op een gehoor
Dan is het niet Boomsma, Geer of Goor
Maar jij, een hardwerkende student
Wiens charme door experts wordt herkend
Op je nieuwe profielfoto lig je in een deuk
17 vrienden vinden dit leuk

En als toekomstige psycholoog
Spring je deze verwarde man in het oog
Misschien kun je in deze snelle tijden
De Sint nog eens bijstaan in zijn lijden
Want hoewel het lichaam nog fier over de daken gaat
Is het de geest die soms veel te wensen over laat
Maar laat me je niet vervelen met de perikelen van een bejaarde
(En zijn fetisjistische obsessie met stoppelbaarden)

Vertel me liever, ja
Over je avontuur in Amerika
Want de Sint vernam uit tweede hand
Dat jij verblijft in het buitenland
De luisterpiet die ik placht te sturen
Om mijn lievelingen te begluren
Kwam dorstig thuis en ijlde in een waas:
“Ze is verhuisd naar New Mexico, Sinterklaas!”

De arme drommel wist van niets
En was vertrokken op de fiets
Maar ondanks deze uitputtingsslag
Kon ik direct zien dat hij je mag
Zelfs op de IC ijlde hij over jou
“Ze kan zelfs surfen, wat een vrouw.”
En toen hij uiteindelijk stierf door een medische fout
-hij was mijn trouwste diender, en ik ben al heel oud-

Terwijl het bloed over mijn tabberd spoot
Bleef hij je naam roepen, tot zijn dood
Zijn pietenvrouw stortte ineen bij deze zware straf
Ze riep: “Wie is die Sofie?! Ik maak haar af!”
Gelukkig wisten twee artsen haar te bedaren
Door haar naar een isolatiecel te slepen aan haar haren
Daar is ook zij -door de shock- gestorven de volgende morgen
Nu is er niemand meer die voor hun verlamde zoontje kan zorgen

Maar hé, Sofie Schellekens, zo is het leven
De dood is er om te nemen, de Sint om te geven
En jou schenk ik bij dezen een groot compliment
Blijf voor altijd wie je bent
Een sprankelend persoon, met een liefde voor muziek
Jij verdient het grootste publiek
Vertel ze over Girls, Bob Ross en je gitaar
Laat je ogen zien, zet die zonnebril in je haar
Luister naar The Doors, lees Safran Foer, kijk naar DWDD
Dankzij jou zegt deze depri Sint: het valt wel mee.

Een dikke pakkerd en een ongepaste knijp in je dij,

Sinterklaas
(ter nagedachtenis aan Luisterpiet 23)

Mail

Redactie

Charlotte Peys is cultuurwetenschapper en illustrator en woont en werkt in Gent (België). Haar werk is steeds gebaseerd op observatie en onderzoek. Ze illustreert om te onthouden, te verzamelen, te vertellen, te ordenen en te onderzoeken.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer