In Arkansas vielen tijdens de nieuwjaarsviering meer dan duizend vogels dood uit de lucht." /> In Arkansas vielen tijdens de nieuwjaarsviering meer dan duizend vogels dood uit de lucht." />
Asset 14

Je bent zelf 2011

Tweeduizendelf begon als een goedkope rampenfilm. Ik werd om drie uur ’s middags gewekt door de radio: “In de Amerikaanse staat Arkansas zijn op de ochtend na de nieuwjaarsviering meer dan duizend vogels dood uit de lucht gevallen. De autoriteiten staan voor een raadsel.” Ik stelde me voor dat ik een ietwat dikkige bioloog zou zijn die nu in paniek uit bed zou springen om zijn hoofdkwartier te bellen. “Dick! Heb je het gehoord van die vogels? Dit betekent… Ja. Het is zover. Ik ben onderweg.” Vogels die spontaan neervallen? Wat was hier aan de hand? Hadden de Maya’s zich dan toch een jaartje vergist en was dit het begin van het einde? Toen voegde de stem op de radio er aan toe: “Mogelijk zijn de dieren gestorven door de stress van het vuurwerk.” Ah. Vuurwerk.

Vroeger was vuurwerk afsteken het spannendste spelletje ooit. Nog beter dan fikkie stoken of belletje trekken of snelweg-overstekertje. Tijdens Oud en Nieuw keek ik gefascineerd toe hoe mijn vader de ene na de andere NASA-raket lanceerde. De volgende dag trokken mijn broertje en ik er met twee boodschappentassen op uit om tussen de enorme balen vuurwerkresten te zoeken naar rotjes, pijlen of voetzoekers waar nog een lontje aan zat. Het resultaat brachten we –glimmend van trots over onze vroegburgerlijke gehoorzaamheid- naar de politie, in het kader van de actie ‘Korte lontjes – steek er een stokje voor!’. Ik leverde mijn tas vol opgegraven schatten met enige aarzeling in. Een politieman gaf ons een aai over de bol en een lootje: volgens de poster maakten we kans op een Gameboy, maar die wonnen we nooit.

Na een aantal Gameboyloze jaren groeide mijn wantrouwen en informeerde ik bij een aantal andere kindslaven die met treurige gezichten door de goot aan het wroeten waren naar hun resultaten. Ook zij hadden de felbegeerde gadget nooit gewonnen. Toen we ons massaal van het bedrog bewust werden, strooiden we onze zakken op een grote hoop in de achtertuin van de oudste jongen en staken het gevaarlijke spul boos en verveeld af. Twee van ons raakten lichtgewond, maar ze gaven geen kik.

Die stoere houding werkte het jaar daarna nog door. Overmoedig door mijn eerste slok champagne schoot ik een afgebroken vuurpijl uit mijn handschoen, die na enkele loopings in het bewonderend lachende gezicht van mijn broertje eindigde. Hij rende huilend met een brandwond op zijn lip naar huis, ik rende huilend de andere kant op. Vuurwerk had voorgoed een nare bijsmaak.

Bovendien ben ik een angsthaas als het om knallen gaat. Een paar jaar later liep ik met mijn moeder en broertje (litteken op zijn lip) van de supermarkt terug naar huis, toen plotseling de lucht betrok en vanuit de verte een onheilspellend gerommel klonk. Mijn moeder begon iets sneller te lopen; het regende nog niet en we waren dichtbij huis. Toen sloeg plotseling een paar honderd meter achter ons de bliksem in. Ik dook in een reflex ineen. Hiervan schrok mijn moeder zo erg dat ze me een keiharde klap op mijn achterhoofd gaf. “Jezus Rut!” riep ze boos en een beetje beschaamd. “Jij bent de oudste! Beheers je in godsnaam.”

Ik begrijp die vogels in Arkansas dus wel. Op 31 december had ik zin om naast de kat onder het bed te gaan liggen, terwijl we elkaar af en toe angstig doch gebroederlijk zouden aankijken. Of lekker lepeltje-lepeltje met de labrador van de buren. Al mijn kleren uitdoen en me verschuilen in het bos. Weg van die rare mensen die geil op lawaai 65 miljoen euro de lucht in schieten en later wel weer zien wie de rotzooi opruimt.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer