Mees helpt je de week door met deze echte diva's." /> Mees helpt je de week door met deze echte diva's." />
Asset 14

Diva's

De mens heeft behoefte aan het systematisch categoriseren. Met behulp van structuur kan men orde scheppen in de chaos waar we in leven. Zoals Immanuel Kant zei: wetenschap is georganiseerde kennis, wijsheid is een georganiseerd leven. Mees maakt lijstjes van (on)belangrijke zaken.

Afgelopen week woonde ik een concert bij. Niet van The Gorillaz, niet van Die Antwoord, en (helaas) niet van Prince, maar van Mavis Staples. Het concert was vrij suf en het publiek nog suffer en haar nieuwe cd blijkbaar enorm lauw en het bier was te duur en vanaf het tweede balkon kan je eigenlijk niet zo veel zien als je zou denken. Maar het was mooi wel Mavis Staples die daar met haar 71 jaar in een microfoon stond te zingen, en die twee oude gospelnummers die ze deed waren het waard. Waar vind je tegenwoordig nog een diva met een dergelijke strot? Vrouwen bij wie je de pijn van een echt leven hoort in de stem, die je kunnen beroeren? Met een enorme dos haar, een galajurk, en een producer die begrijpt dat niet alles altijd netjes hoeft te worden gestroomlijnd? Nu is het een beetje makkelijk om maar in het wilde weg te gaan roepen dat de dagen van weleer voorbij zijn en dat dames zich tegenwoordig liever uitdossen als J-WWOW. Ook tegenwoordig zijn er zangeressen met een rauwe indrukwekkende stem en een ego dat niet onder doet voor hun boezem. Maar deze week, brengen we een ode aan de ouderwetse diva, compleet met live beelden.

Maandag: Aretha Franklin – Chain of Fools

Het is maandag. Iedereen klaagt al vanaf half 8 via elk medium dat ze maar in handen krijgen dat het zo’n verschrikking is, dat ze de zomer missen, dat ze hun bed missen, dat ze afgelopen zaterdagnacht missen. Jij niet. Begin de week met een knaller. Zet stiekem de boxen vol aan op kantoor, spring op je bureau, beweeg met je arm en wijsvinger van links naar rechts alsof je nog samen met Travolta op de bühne hebt gestaan, en zet luidkeels in.

Dinsdag: Billie Holiday – Strange Fruit

Suicide Tuesday noemen ze het ook wel. Jij bent uitgeswingd, en het besef dat het weekend nog minstens drie dagen verwijderd is begint in te zinken. Geef je over aan de pijn. Giet een scheut cognac in je koffie, zet je koptelefoon op, en neurie mee met dit hartverscheurende lied van Billie over de lynchmoorden in het zuiden van Amerika. Zo veel leed dat je het in je maag voelt.

Woensdag: Mae West – I’m no Angel

Hoewel Mae West beter bekend staat als actrice, scenarioschrijfster en lijdend voorwerp in kunst van Dalí, was ze natuurlijk ook zangeres. Deze vrouw wist pas hoe ze de show moest stelen met haar pailletten, veren, bont en immer een sigaret in de hand. Deze vrouw werd wereldberoemd door haar oneliners als ‘Is that a gun in your pocket or are you just happy to see me’ en ‘Why don’t you come up some time and see me?'. Vrijwel al haar films in de jaren dertig werden gecensureerd, maar het kon haar geen donder schelen. Go West!

Donderdag: Chaka Khan – Ain’t Nobody

Ah, je begint weer wat te leven. De knaldrang borrelt al op na je ontbijt en je kan haast niet wachten, vanavond ga je de hort op en het kan je niet schelen hoe vroeg je morgen op moet. Wie beter dan Chaka Khan om je de dag door te helpen. In gedachten sta je met de ogen dicht, in je vingers knippend, op de dansvloer. Wat een vrouw, wat een haardos, wat een billen, en mijn god wat een luipaardpakje. Beter kan je het je haast niet indenken.

Vrijdag: Mariah Carey - Fantasy

Het kan me niet schelen wat je zegt, Mariah is een diva. Deze vrouw kan bijna niet stijlvaster zijn, en zoals we allemaal ooit hebben kunnen zien bij Cribs heeft ze een hele verdieping mini-jurkjes met bijpassende Manolo’s, en stapt ze graag in bad met haar handdoek om. In haar leven maakte ze een paar verschrikkelijke nummers (enter: het hele Glitter fiasco) maar geef toe. Het weegt niet op tegen knallers als ‘Honey’, ‘Heartbreaker’, ‘Always be my Baby’, en niet te vergeten ‘Without You’. Maar voor de vrijdag de topper ‘Fantasy’. We nemen het gepiep gewoon voor lief.

Zaterdag: Etta James – At Last

Oké, je hebt te vroeg gepiekt, geef toe. Je vrije zaterdag spendeer je kwijnend in bed, denkend aan je moeder en de ontbijtjes die ze voor je maakte. Er is maar één activiteit die je door de dag zal helpen... (dit is het moment waarop ik een knipoog geeft en jij de hint begrijpt.) Etta James helpt een handje.

Zondag: Maria Callas – Habanera (Carmen)

We doen gewoon traditioneel op de zondag. Niet met een kerkdienst natuurlijk. Ik weet niet met welke tradities jij bent opgegroeid, maar bij ons thuis stond op zondag gewoon klassieke muziek op nadat Achterwerk was afgelopen en je ouders ook maar eens besloten hun gezicht te laten zien. Juist, je begrijpt het al, we sluiten onze week af met de diva der diva’s: Maria Callas. Zing vrouw, zing.

Mail

Ava Mees List

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer