Er is nooit een tekort aan stoere vrouwen uit de geschiedenis. Niet omdat er een gefrustreerde feministe in mij huist die vindt dat er een geschiedenis van “de vrouw” moet worden geschreven. Alsjeblieft zeg, als er iets is dat de positie van vrouwen niet zal helpen is het wel de vrouw als immer miskend slachtoffer neerzetten. Of de Feministische Meetlat van de Opzij, misschien wel de meest irritante rubriek in tijdschriftenland.
Wat dan wel? Leuke, mooie en stoere vrouwen die vooral deden waar ze goed in waren en zich niet zoveel aantrokken van wat er sociaal wenselijk was. Aletta Jacobs kennen we nu wel, dus tijd voor iemand anders over wie we op feestjes wat interessante feitjes kunnen ophoesten.
De Amerikaanse Amelia Earhart wilde vliegen. Dus nam ze vliegles, kocht op haar 24ste een vliegtuigje en stak in 1932 alleen de Atlantische oceaan over. Dat doen weinig mensen haar na. Laten we natuurlijk niet vergeten dat ze erg knap was, ook al beweren dezelfde gefrustreerde dames dat uiterlijk geen rol zou mogen spelen. Zo’n romantische foto met zachte wangen, reebruine ogen en een vliegenierspetje zou niet misstaan in een modereportage. Vanaf dat moment had ze de smaak echt te pakken, en ging voor de wereldrecords: in 13 uur van Los Angeles naar Mexico, en ze vliegt als allereerste van de Rode Zee naar India.
Drie jaar later begint ze aan de langste vliegreis ooit, in een ruime baan over de hele wereld. Maar ergens boven de Stille Oceaan verdwijnt ze van de radar en komt nooit meer tevoorschijn. Een ongeluk wat uiteraard weer voedingsbodem is voor mysterieuze theorieën, bijvoorbeeld dat ze door de Japanners op verdenking van spionage gevangen is genomen. Een levensloop die wordt uitgebuit met een gelikte website, fanclub en een online shop voor boeken, video’s en posters. En natuurlijk mist de Amerikaanse filmindustrie geen enkele kans om over Earhart een film te maken vol spanning, sensatie en romantiek. Jammer dat het dan weer zo pathetisch moet, maar liever een overdreven Hollywoodfilm met een bekende actrice in de hoofdrol dan een biografie die op een boekenplank achter in de bibliotheek tevergeefs op een lezer wacht.
