Asset 14

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat.

Sommige dingen kun je niet oplossen. Neem paracetamol in water. Telkens ontstaat er een tornadootje paracetamol in het midden en een grote drab klei op de bodem, hoe hard ik ook roer. De laatste slok is altijd genadeloos bitter. 

Ik kom vaak dingen tegen die ik niet kan oplossen.
Scheidingen, de vleesconsumptie, de blokkade in de luchtwegen van een oude man op de IC, de zweetdruppels van zijn dochter, cryptogrammen en schaakposities, het plastic in de oceaan, het feit dat plastic scheiden in mijn buurt weer is afgeschaft omdat robotsystemen dit beter kunnen dan mensen, de arbeidsmarkt voor mijn broertje en zijn leeftijdsgenoten. Mezelf in het luchtledige na een bepaalde opmerking.
Had ik maar beter opgelet bij scheikunde, dan was me dat misschien gelukt.

In een oplossing zitten de verschillende molecuultjes keurig om en om verdeeld. Zoals jongens en meisjes in het scheikundelokaal, als de juf de tafelindeling heeft gemaakt. Er zijn geen jongensgroepjes of meidensamenklitterij. Genderfluïde personen lossen, vloeibaar als ze zijn, overal moeiteloos in op. In theorie.

Als de ene stof weigert in de andere op te lossen, dan vormen zich kliekjes. Er ontstaan vaste brokjes (een suspensie) of vloeibare laagjes (een emulsie) in het glas. 

Suspensies staan in mijn ijskast bij de smoothies. Aardbei-sinaasappelsap met pulp: in suspensies drijven vaste deeltjes in vloeibare deeltjes. Sommige hebben ‘thixotrope’ eigenschappen: je hoeft ze alleen maar even goed te bewegen en ze worden smeuïger, schenkbaar. Zoals spieren. Als je ze veel beweegt, worden ze beweeglijk. Zo niet, dan verstijven ze en doet ieder gebruik pijn. Daar kwam ik deze week achter, toen een melkzuur-suspensie zich in mijn kuit nestelde. Suspensies moet je schudden voor gebruik, leerde ik. Een oplossing voor het onoplosbare.

Sommige dingen kun je niet schudden voor gebruik.
Handen. Baby’s. Lege portemonnees. Vet. Bier. Huidskleur. Vooroordelen.
Uiteindelijk ontstaan er altijd twee laagjes. Emulsies zijn twee vloeibare stoffen die niet mengen, zoals olie en water. Emulsies bewaar ik in mijn koelkast achterin. In een lang vergeten boterpakje staat een waterlaagje op de olie. In het kastje ernaast staat Duo-Penotti. Twee identiteiten die niet mengen blijven aanwezig: vormt de ene identiteit, en in een andere context de andere de bovenlaag: Mijn vriendin voelt zich Nederlands in Turkije en Turks in Nederland. Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen.

In mijn vriezer vind ik vaste stoffen ingemengd in ijs. Daar bewaar ik problemen in een vakje ‘langetermijnoplossingen’.

 

In de sneeuw lag een gestempelde engel

Ze zeggen dat ik geen hart heb

Toen ze me vonden in de sneeuw waren drie houwelen niet genoeg

Waar het zich zou moeten bevinden troffen ze

een stuk soldeertin aan

het was warm

en het klopte

 

Wonderlijk abnormaal ontzagwekkend nog nooit vertoond

Ze hakten me uit 

Ze namen me mee naar congressen en wezen me aan

met stramme handen dooraderd marmer

Vanaf dat moment gebeurden er slechte dingen.

 

Jarenlang lag ik hier in kristal ongebroken

Op jou wachtte ik niet

Waar het ijs mij uitspaart, groei ik, waar een hand mij laat kan ik mezelf bewaren 

Ik sla vierduizendvijftig jaar op in koude ogen

 

Het steen dat hen gewaarschuwd had 

negeerden ze keer op keer - waarom breken we wat hard is 

 

Liefste die eerste tijd

schoof tussen twee aardlagen, ongemerkt

perste zich langzaam, verhitte tot magma

Wist je dat stenen ademen?

Waarom ik dan niet

Pas op geef nooit iets prijs, wist je dat er edelsteen van komt

Wie weet dat iemand ooit kwarts uit ons hakt

Nooit gedacht dat het zo kostbaar was

 

Nooit geweten dat het beeldhouwen was

en gebeeldhouwd worden

Mail

Marthe van Bronkhorst (zij/haar) is schrijver, theatermaker en psycholoog en studeerde aan de VU Amsterdam en Harvard Medical School. Ze schreef voor onder meer Theater Ins Blau, Sonnevanck, Over het IJ festival, Kluger Hans, Meander, De Revisor en werkt aan een roman over duikers bij uitgeverij De Geus.

Jessica Bacuna (1996) vindt de wereld een vreemde plek die ze niet altijd begrijpt. Dat inspireert haar om op een speelse manier te illustreren in combinatie met vervreemdende elementen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer