Asset 14

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat.

Sommige dingen kun je niet oplossen. Neem paracetamol in water. Telkens ontstaat er een tornadootje paracetamol in het midden en een grote drab klei op de bodem, hoe hard ik ook roer. De laatste slok is altijd genadeloos bitter. 

Ik kom vaak dingen tegen die ik niet kan oplossen.
Scheidingen, de vleesconsumptie, de blokkade in de luchtwegen van een oude man op de IC, de zweetdruppels van zijn dochter, cryptogrammen en schaakposities, het plastic in de oceaan, het feit dat plastic scheiden in mijn buurt weer is afgeschaft omdat robotsystemen dit beter kunnen dan mensen, de arbeidsmarkt voor mijn broertje en zijn leeftijdsgenoten. Mezelf in het luchtledige na een bepaalde opmerking.
Had ik maar beter opgelet bij scheikunde, dan was me dat misschien gelukt.

In een oplossing zitten de verschillende molecuultjes keurig om en om verdeeld. Zoals jongens en meisjes in het scheikundelokaal, als de juf de tafelindeling heeft gemaakt. Er zijn geen jongensgroepjes of meidensamenklitterij. Genderfluïde personen lossen, vloeibaar als ze zijn, overal moeiteloos in op. In theorie.

Als de ene stof weigert in de andere op te lossen, dan vormen zich kliekjes. Er ontstaan vaste brokjes (een suspensie) of vloeibare laagjes (een emulsie) in het glas. 

Suspensies staan in mijn ijskast bij de smoothies. Aardbei-sinaasappelsap met pulp: in suspensies drijven vaste deeltjes in vloeibare deeltjes. Sommige hebben ‘thixotrope’ eigenschappen: je hoeft ze alleen maar even goed te bewegen en ze worden smeuïger, schenkbaar. Zoals spieren. Als je ze veel beweegt, worden ze beweeglijk. Zo niet, dan verstijven ze en doet ieder gebruik pijn. Daar kwam ik deze week achter, toen een melkzuur-suspensie zich in mijn kuit nestelde. Suspensies moet je schudden voor gebruik, leerde ik. Een oplossing voor het onoplosbare.

Sommige dingen kun je niet schudden voor gebruik.
Handen. Baby’s. Lege portemonnees. Vet. Bier. Huidskleur. Vooroordelen.
Uiteindelijk ontstaan er altijd twee laagjes. Emulsies zijn twee vloeibare stoffen die niet mengen, zoals olie en water. Emulsies bewaar ik in mijn koelkast achterin. In een lang vergeten boterpakje staat een waterlaagje op de olie. In het kastje ernaast staat Duo-Penotti. Twee identiteiten die niet mengen blijven aanwezig: vormt de ene identiteit, en in een andere context de andere de bovenlaag: Mijn vriendin voelt zich Nederlands in Turkije en Turks in Nederland. Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen.

In mijn vriezer vind ik vaste stoffen ingemengd in ijs. Daar bewaar ik problemen in een vakje ‘langetermijnoplossingen’.

 

In de sneeuw lag een gestempelde engel

Ze zeggen dat ik geen hart heb

Toen ze me vonden in de sneeuw waren drie houwelen niet genoeg

Waar het zich zou moeten bevinden troffen ze

een stuk soldeertin aan

het was warm

en het klopte

 

Wonderlijk abnormaal ontzagwekkend nog nooit vertoond

Ze hakten me uit 

Ze namen me mee naar congressen en wezen me aan

met stramme handen dooraderd marmer

Vanaf dat moment gebeurden er slechte dingen.

 

Jarenlang lag ik hier in kristal ongebroken

Op jou wachtte ik niet

Waar het ijs mij uitspaart, groei ik, waar een hand mij laat kan ik mezelf bewaren 

Ik sla vierduizendvijftig jaar op in koude ogen

 

Het steen dat hen gewaarschuwd had 

negeerden ze keer op keer - waarom breken we wat hard is 

 

Liefste die eerste tijd

schoof tussen twee aardlagen, ongemerkt

perste zich langzaam, verhitte tot magma

Wist je dat stenen ademen?

Waarom ik dan niet

Pas op geef nooit iets prijs, wist je dat er edelsteen van komt

Wie weet dat iemand ooit kwarts uit ons hakt

Nooit gedacht dat het zo kostbaar was

 

Nooit geweten dat het beeldhouwen was

en gebeeldhouwd worden

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Jessica Bacuna (1996) vindt de wereld een vreemde plek die ze niet altijd begrijpt. Dat inspireert haar om op een speelse manier te illustreren in combinatie met vervreemdende elementen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer