Asset 14

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Welk gewricht ik in de sportschool aan het trainen ben is me nog niet helemaal duidelijk, behalve dan een spier voor zelfmedelijden. Maar ik ga sinds kort op doktersbevel naar de gym, officieel wegens “zwakke knieën” maar stiekem noteerde hij volgens mij “zwakke ruggegraat c.q. pijntolerantie”. ‘Fitness is verslavend,’ zeggen mensen (ik weet ook niet wie). ‘Op een gegeven moment geniet je ervan, vooral als je niet meer de hele tijd buiten adem bent.’ Bij binnenkomst in het sportmedisch centrum zie ik direct vier boomlange kasten in alle windrichtingen. Elk exemplaar straalt mannelijke energie en zweet in het rond, puft, hijgt en kijkt intens kwaad. Het lijkt allemaal weinig op iemand die geniet, des te meer op geweld. Vroeger, als ik een jogger voor een rood stoplicht zag pas-op-de-plaatsen met een blik op oneindig zou ik met medelijden hebben gedacht, ‘alweer zo’n slachtoffer van zinloos gekwel.’
Door de jaren heen is mijn respect voor sporters gegroeid, maar mijn verbazing gebleven. Door pijn en ongemak heen gaan, iets bereiken en zodra het lukt weer een nieuw doel stellen: je kunt het repetitief noemen, toch is het ook zelfoverwinning. Maar genieten? Ik krijg een halter, volgens mijn instructeur ‘een goeie om mee te beginnen’, niet eens van het rek af. Ik moet met mijn linkerhand bijsteunen en manoeuvreer me langs een man. Haar in een zweetknot, een lijf als een zalm in een laagje boter, bij zijn ooglid klopt een ader. Hij staat op dezelfde manier, met telkens dezelfde frustratie, een verzwaarde bal tegen de muur aan te gooien. Zonder basket. Zonder een deuk te veroorzaken. Hij doet me denken aan een Sims 2-poppetje dat telkens tegen een wand loopt omdat iemand hem per ongeluk naast de deurpost heeft geprogrammeerd en niemand move_objects_on heeft aangezet. Dat is het, dat is het leven, denk ik ineens: op dezelfde manier met dezelfde frustratie zonder basket een bal tegen de muur aan gooien. Een slecht geprogrammeerd spel met allerlei glitches. Iemand zou die sportschoolman op zijn schouder moeten kloppen: ‘Er is hier geen basket en die muur zal nooit breken. Wat je nu aan het doen bent meneer, heeft echt helemaal geen zin.’ Of wel?

‘JA, HET MOEST,’ lees ik de volgende dag op een plaquette. Ik ben weer te midden van kasten van mannen in alle windrichtingen. Waar ze eerst tracksuits droegen zijn het nu matrozenpakken, de sportschool is de kazerne, de gymtoestellen zijn kanonnen die ter frivole decoratie op het terrein staan. Ik ben bij het Monument der Gevallenen van de onderzeedienst, koninklijke marine, Den Helder. ‘JA, HET MOEST’ staat er in masculiene letters op de steen.
We zijn bij een herdenking van de marinemannen die op submarines stierven in de Tweede Wereldoorlog. Mijn oudoom Lodewijk Laan zat op één van die onderzeeërs. Hij ging in dienst omdat zijn broer al bij de groentezaak werkte en er niet genoeg ruimte was achter de toonbank voor twee. Een andere matroos, Johannes Nagelhout, viel in voor een vriend die die dag ziek was geworden. Die vriend overleefde de oorlog.. Een majoor-dominee probeert de waaromvraag van oorlog te beantwoorden. ‘Het moest. Niet zoals het oppervlakkige moeten omdat een majoor het zegt, nee, dit was het moeten vanuit een innerlijk besef,’ speecht hij. ‘Ja, het moest. Dat is wat wij antwoorden als mensen ons vragen waarom die jongens moesten sterven.’
Op die waaromvraag zou ik een heel ander antwoord geven. ‘Een error,’ zou ik het noemen, een 404. Ik zou betogen dat oorlog voeren het ultieme bal-tegen-een-muur-aan-gooien is, waarbij er af en toe iets geraakt wordt. En hoeveel mensen zijn er niet tijdens oorlogen omgekomen in glitches van friendly fire, ongelukken, 404s, persoonsverwisselingen en nonstrategische gameplay? Al dat zinloze lijden, moest dat? Geef mij maar de sportschool: duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid. Dat overal ter wereld raak gegooid wordt met projectielen, is misschien wel de grootste glitch van deze hele game.

 

Slecht geprogrammeerd spel, lots of glitches, 4/10 would not recommend

 

Er zijn mensen die een sigaret roken om het af te leren

Er zijn mensen die vrijetijdskunde studeren

Er zijn vrouwen die om af te vallen kookboeken kopen

Er zijn mensen die een bedelaar voorbijlopen, twintig euro fooi geven aan de bezorger

Er zijn mensen die een waarzegger vragen of hun man nog van ze houden zal morgen

Er zijn vrouwen in de zorgen die zich blindstaren op bultjes en zonder aarzelen de hobbels van de snelweg op gaan

Er zijn mensen die per auto naar de sportschool gaan, er zijn mannen bang voor hun eigen tranen

Er zijn mensen die telkens op dezelfde manier een bal tegen de muur aan gooien zonder basket

Er is niemand die ze daarop wijst, ze rustig even uit en aan zet

Er zijn mannelijke exemplaren die de vrouwen impregneren met een virus dat hun lichaam overneemt waarna ze er voor gaan zorgen, hun geld erin steken en hun tijd, dit herhaalt zich

Er zijn mensen die dat virus willen

Er is een urban myth van een vrouw die het virus kreeg zonder eerst geïmpregneerd te worden

Er is een cultus omheen gebouwd met miljoenen volgers

Er zijn mensen, er zijn veel mensenmensen op datingsites

Er zijn veel mensen bot, er is een Mental Health-bot die met je sympathizet

Er zijn mensen die een huis met een tuin kopen en die tuin dan betegelen

Er zijn mensen die buiten staan en op hun telefoon kijken of het regent

 

Er zijn vrouwen die hun borsten namen geven maar hun eicellen niet

Er zijn mensen die liever met hun kat praten dan met de visite

Er zijn mensen die in de stiltecoupé luid en klinkend hun kelen schrapen

Er zijn mensen die geld betalen om zonder al hun spullen in de openlucht te slapen

Er zijn mensen die geld betalen

 

Er zijn mensen die dingen doen en er geen geld voor vragen

Er zijn mensen die dichten

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Hanneke Rozemuller (1998) is een illustrator die zich bezighoudt met de mysteries van het leven: psychologie, religie, liefde, nostalgie, filosofie. Absurdisme, disconnectie en het terugvinden van jezelf zijn grote interesses. Hier en daar gewapend met een randje humor om volledig opstijgen en wegzweven te voorkomen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel