Asset 14

Levenslessen van Luc de Vos

Onlangs overleed Luc de Vos, zanger van de band Gorki en schrijver van boeken als Paddenkoppenland. In de nazomer sprak Joyce met hem over zijn levenslessen.

1. Word bij rijke ouders geboren
Mensen met geld zijn interessanter, echt waar. Zelf kom ik uit een arbeidersgezin, ik groeide op in de Gentse kanaalzone, letterlijk tussen de fabrieken. Daar is niets mis mee, maar het is gewoon een feit dat mensen uit een bevoorrecht milieu meer kansen krijgen, van jongs af aan meer met cultuur in aanraking komen en ook gezonder leven. Ik heb kansen gemist waar ik spijt van heb: een muzikale opleiding bijvoorbeeld. Iedere keer als ik aan mijn piano zit, denk ik: potverdorie, had ik maar muziek kunnen leren.
De meeste van mijn vrienden komen uit gegoede kringen en daar ben ik heel blij om. Ze maken het leven interessanter. Dus daarom is mijn tip: als je zelf niet bij welgestelde ouders geboren bent, probeer je dan te omringen met mensen door wie je je kunt laten verrijken.

2. Word in Parijs of Londen geboren
Stel: Pete Doherty was niet in Londen, maar wel in Ledeberg geboren. Wat zou er van hem geworden zijn? Waarschijnlijk de zoveelste zuipschuit met zijn gitaar die nergens aan de bak komt. Geboren worden in België is een nadeel als je het in de muziek wilt maken en zeker als je dat, zoals ik, in de jaren zeventig wilde doen. Nu hoor ik vaker internationale succesverhalen, zoals dEUS of Oscar and the Wolf of zo. Dat die gasten overal zitten is fantastisch, daar voel ik plaatsvervangende trots voor. Maar opgroeien in Parijs of Londen geeft toch meer kans op succes. Dus, als je het wil maken: ga naar Londen, Parijs, New York of L.A. en zoek daar je kansen.

Illustratie: Alex Deforce

3. Zorg ervoor dat je een mooie, jonge vrouw bent
Het leven is kei makkelijk als je een mooie, jonge vrouw bent. Als je er jong en fris uitziet en goed kunt praten, dan krijg je alle kansen. Ik zag onlangs Evy Gruyaert op tv, en ik kan haar talenten niet goed inschatten, maar ik denk echt dat die gasten van tv gezegd hebben: we gaan zeker geen oude madam die quiz laten presenteren. Zelfs al waren dat feministische mannen hé. Het belang van jong en fris zijn, is alomtegenwoordig. 't Is ook leutiger om naar te kijken.
De meeste mensen zijn echter oud en/of mannelijk. Dus ik zou zeggen: als je geen jonge vrouw bent, probeer er dan op zijn minst vrolijk en fris voor te komen: dat maakt de wereld aangenamer. (Zelf ben ik zoals Giorgio Armani: die houdt ook van mooie mensen in mooie kleren, maar verschijnt zelf altijd in een zwart T-shirt.)

4. Laat het sneeuwen in de winter
Ik hou enorm van sneeuw. Ik ben altijd blij als het verkeer dan stilvalt, dan denk ik: mensen, stop met jammeren, je kunt thuis blijven vandaag! Geniet toch van alle klimatologische omstandigheden en zeker van extreem weer. Het zijn de enige dingen waar je niks aan kunt doen en die ook gratis zijn. Een zomerstorm, hagel, keiharde regen, sneeuw: daar kan ik zo van genieten. Of hitte! Zweten gelijk een rund in het park met een pintje erbij: zalig.

5. Ken uzelf
Gnothi seauton, dat stond in een tempel van Delphi gegraveerd: ken uzelf. Ik kan goed gitaar spelen, maar ik kan bijvoorbeeld niet tekenen zoals de meeste mensen. Daar ben ik zo blij om, want dat scherpt mijn bewondering voor mensen die het wél kunnen alleen maar aan. Ik zie zo veel mensen die zichzelf overschatten. Laatst was er weer een groepke op tv waarvan ik dacht: jongens toch, is er nu niemand in je omgeving die jullie gezegd heeft dat dit echt niet goed genoeg is? Kruip terug in jullie repetitiekot en probeer nog eens. Stel jezelf dus voortdurend de vraag: kan ik dit eigenlijk wel?

-

Deze bijdrage verscheen eerder in De Standaard en maakt deel uit van de wekelijkse rubriek ‘Levenslessen’.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer