Asset 14

De inspraakavond

De inspraakavond

Om een progressief geluid te laten horen gaat Michiel Cox naar een inspraakavond over windmolens. Maar tijdens de bijeenkomst begint hij te twijfelen. Is dit inspraak?

In mijn dorp, onder de rook van Rotterdam, wil de gemeente enkele windmolens optrekken. Er werd een inspraakavond georganiseerd en de flyer benadrukte dat we van harte welkom waren, dat onze stem ertoe deed. Ik vermoedde dat op zulke avonden vooral negatieve geluiden zouden klinken van klimaatverandering-ontkenners of Ontevreden, Hardwerkende Burgers. Laat mij dan maar de tegenstem zijn, dacht ik: ik ben een progressieve jongen, sta positief in het leven, doe weleens klussen voor een niet nader te noemen linkse partij en mijn vriendin en ik voeden onze kinderen op als vegetariërs. Ik wil een gezonder klimaat en ben bereid daar wat voor te laten – zoals vlees en vliegen. En weet je, ik wil best zo’n turbine verdragen in mijn omgeving. Voilà, bijgedragen! Betere wereld, kom maar door!

Aan het hek voor het zaaltje waar de inspraakavond plaatsvond, hing een geel spandoek met een rood kruis door een windmolen. Er stond: MEGA WINDTURBINES NAAST WONINGEN EN NATUUR? NEE!

De zaal zat vol, er waren meer dan vijftig mensen en er liepen ook enkele bewakers rond. Niet onlogisch: de bijeenkomst was pas enkele minuten gaande en de gemoederen liepen al hoog op. De gespreksleider vertelde dat ze het nu anders zouden doen dan enkele jaren geleden, toen bewoners uit het niets te horen kregen waar er windmolens zouden komen. Een vrouw riep: ‘We schrokken ons kapot!’ Een wethouder knikte zo empathisch mogelijk en wees een plattegrond aan die achter haar hing. Ze zei dat ze dit keer gingen onderzoeken waar de windturbines konden komen.

‘Is het zeker dat ze er komen?’ vroeg iemand.

‘We gaan de procedure volgen,’ antwoordde de wethouder, ‘en uw opmerkingen meenemen in de NRD. Die kunt u later inzien, waarna u eventueel uw zienswijze kunt indienen.’

Ze komen er sowieso.

‘Dus dat betekent dat het besluit genomen is? Ze komen er sowieso.’

‘Er is geen beslissing genomen. Maar als u een zienswijze indient, kan die worden verwerkt in de nota van beantwoording. Dat kan leiden tot een aanpassing van de NRD.’

‘Maar komen er turbines?’

‘Ik herhaal: er is geen beslissing genomen, we…’

Ze kon rekenen op hoongelach, er volgden nog vragen, maar ook over de hoogte en de hoeveelheid windmolens was geen besluit genomen.

We waren tien minuten bezig en ik begreep de zuchtende man naast me: ook ik was compleet platgeluld door haar talige acrobatiek.

Een expert kreeg het woord en begon een monotone uitleg vol jargon over slagschaduw, huiswaarde en geluidshinder, gezondheid en vogels. Zijn uiteenzetting zat vol technische details, vlindertekeningen (over de slagschaduw) en verwijzingen naar wetsartikels over veiligheid.

Ik snapte er helemaal niets van, de man naast me mompelde dat hij hier was om antwoorden te krijgen. Maar gelukkig waren er dorpsgenoten die zich de taal eigen hadden gemaakt. Ze hadden dikke mappen mee, zwaaiden met papieren, onderbraken de expert met scherpe vragen en strooiden met onderzoeken. Regelmatig kregen ze applaus – ook van mij.

Mijn klappende handen verbaasden me: door het wollige gemekker en gebrek aan enig antwoord, had mijn verwarring kennelijk plaatsgemaakt voor ergernis. Ik was radicaal van kant gewisseld. Dit kon onmogelijk de bedoeling zijn geweest.

Er klonk gejoel, de gespreksleider knikte zijn hoofd zowat van zijn romp en probeerde ons te sussen.

De applaussalvo’s namen toe, er klonk gejoel, de gespreksleider knikte zijn hoofd zowat van zijn romp en probeerde ons te sussen: ‘Schrijf uw vragen op een post-it en plak ze op de plattegrond, dan nemen we ze mee in het onderzoek.’

Ik plakte een post-it op de paar driehoekjes die een bos moesten voorstellen, met een vraag over de impact van windmolens op bossen. De gespreksleider las mijn vraag. ‘Hiervoor moet u een gele post-it gebruiken, dat is de kleur voor omgevingsvragen. Roze is voor technische vragen.’

De gespreksleider zei dat de conclusies van het onderzoek over enkele maanden met ons gedeeld zouden worden. Iemand vroeg opnieuw of dat betekende dat de windturbines er zouden komen. De gespreksleider glimlachte, dat konden ze bevestigen noch ontkennen.

Ik liep naar buiten. Op wat had ik nu inspraak gehad? Er was niets, zelfs geen contouren van een beslissing. We moesten reageren op een wensdroom die misschien honderd meter hoog wordt, of tweehonderd. Er was tegen mij gesproken in een taal die ik niet kende en ik was als een kleuter gecorrigeerd.

Het spandoek was al weggehaald en ik dacht aan de felgele kleur, de woedende tekening en letters in Comic Sans MS. Anderhalf uur eerder had ik nog gelachen om zoveel boosheid en onvrede, nu begreep ik het.

Mail

Michiel Cox is schrijver. Zijn debuutroman Messias van niks verscheen in 2019 en werd genomineerd voor de Anton Wachterprijs. In 2022 verscheen zijn tweede roman Herinneringen aan het levenloze. Michiel woont en werkt in Rotterdam.

Jeltje de Koning (zij/haar) is een illustrator uit Utrecht. Ze geeft kleur en vorm aan ons gevoelsleven, hoe we liefhebben, lachen, huilen, vieren, rouwen, stilstaan, reflecteren en weer doorgaan. Gevoel, emotie en contact met elkaar, onszelf en alles wat je ooit geweest bent staat centraal. Wat zie je als je verder kan kijken dan dat er op het eerste ogenblik zichtbaar is?

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Met deze column kan ik de wereldvernietigen

Met deze column kan ik de wereld vernietigen

‘Maar als ik die column nu verder schrijf’ zegt Marthe van Bronkhorst, ‘dan komt deze informatie online, en kan ik die AI op ideeën brengen.' Lees meer

Ze willen niet dat je dit weet over ons voedselsysteem 1

Kun je liefde delen?

Marthe van Bronkhorst onderzoekt polyamorie: 'Als ik mijn hart versplinterd heb, kan ik het dan minder hard breken?' Lees meer

De macht van het lookje

De macht van het lookje

Columnist Loïs Blank analyseert de stijlkeuzes van Zuckerberg, en Ivanka en Donald Trump. Wat proberen ze met hun kleding te zeggen, en wat hangt er van hun kledingkeuzes af? Lees meer

Ze willen niet dat je dit weet over ons voedselsysteem

Ze willen niet dat je dit weet over ons voedselsysteem

When life gives you hepatitis A-bessen, kruipt Marthe van Bronkhorst in de pen om het toch nog eens over de voedselindustrie te hebben. Lees meer

Een kijkje in mijn consumentenziel (2024) 1

Een kijkje in mijn consumentenziel (2024)

De gemiddelde Nederlander koopt vaak kleding, en heeft er vaak ook nog geen overzicht over. Columnist Loïs Blank houdt haar eigen koopgedrag elk jaar weer bij. Lees meer

Elke trui is een kersttrui, je moet alleen zelf voorbij Rudolf kijken

Elke trui is een kersttrui, je moet alleen zelf voorbij Rudolf kijken

Misschien heb jij hem nu wel aan: de kersttrui. Een onschuldig grapje of een kledingstuk dat perfect toelicht wat er mis is met de kledingindustrie? Lees meer

Lieve groetjes van Venus

Lieve groetjes van Venus

Lieke van den Belt vertelt in deze column over haar relatie met en tot Venus. Kijken ze elkaar aan? En zien ze de ander dan ook? Lees meer

Auto Draft 1

Hoe jij politiek je zin weer krijgt: valse dilemma’s, overdrijven en nog drie tactieken die ik leerde van mijn vader

Marthe van Bronkhorst leerde van haar vader dat goed vals niet lelijk is. In deze column legt ze je drie technieken uit om je (politieke) zin te krijgen. "Links, doe nou eens wat mijn vader deed: nooit genoegen nemen met minder." Lees meer

Zwervende organen en feminiene furie

Zwervende organen en feminiene furie

Hysterie was vroeger een diagnose voor seksueel gefrustreerde vrouwen, in deze column pakt Lieke van de Belt het woord terug. Lees meer

Gaten in mijn vroegste overtuiging

Gaten in mijn vroegste overtuiging

Michiel Cox’ broer wil als vrijwilliger het leger dienen. Hoe kan Michiel zijn begrip daarvoor rijmen met de idealistische opvoeding van zijn ouders? Lees meer

Het kattenvrouwtje dat de boom in sprong

Lieke van den Belt mijmert over verlegenheid en Minoes. Waarom bestaan er toch zo veel vooroordelen over kattenvrouwtjes? En zal ze zelf veilig vanuit de boom toekijken, of springt ze er uit? Lees meer

‘Zij moet echt normaal doen!’ riepen de mensen die verkrachtingsfantasieën over mij schreven

‘Zij moet echt normaal doen!’ riepen de mensen die verkrachtingsfantasieën over mij schreven

Marthe van Bronkhorst dacht dat het met conservatieve haat en machocultuur wel meeviel in Nederland, maar na anderhalve maand online haat en doodverwensingen, weet ze beter. Lees meer

We hebben armoede opgelost: een toneelstukje

Marthe van Bronkhorst schreef een kort toneelstukje waarin Ruben Brekelmans en Dilan Yesilgöz uiteenzetten hoe ze armoede willen gaan oplossen. Lees meer

Dunne intellectuele belangstelling

Dunne intellectuele belangstelling

Michiel Cox is vastbesloten om als docent aan zijn mbo-studenten meer dan alleen praktische kunde over te dragen. Hoewel studenten zijn lessen mild spottend een ‘zitvak’ noemen, merkt Cox dat bij sommigen intellectuele nieuwsgierigheid opbloeit, ondanks de lage verwachtingen van de buitenwereld. Lees meer

How can I make this about me? 1

How can I make this about me?

Marthe van Bronkhorst staat stil bij een jaar genocide en pleit ervoor om het meer over onszelf te laten gaan: 'Die dode Palestijnen hadden jouw kinderen kunnen zijn.' Lees meer

Dit kabinet is ziek - het heeft een ontstellend gebrek aan verbeelding

Dit kabinet is ziek: het heeft een ontstellend gebrek aan verbeelding

Marthe van Bronkhorst stelt dat het kabinet likkebaardend zou moeten trappelen om vernieuwende ideeën te presenteren, maar komt van een koude kermis thuis. Lees meer

De man die geen vragen stelt

De man die geen vragen stelt

Aisha's single, hetero vriendinnen worden op dates overspoeld door dominante sales pitches. Stel een vraag, lieve man, stel een vraag! Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer