Asset 14

Levenslessen van SPINVIS

Zondag 23 november speelt Erik de Jong (Spinvis) op ons festival (er zijn nog kaarten!) en mocht jij dit fantastische intieme concert onverhoopt mislopen zijn hier in ieder geval de vijf levenslessen die Joyce hem heeft weten te ontfutselen.

1. Heb vertrouwen
Ken je het spreekwoord ‘Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten’? Het betekent dat je oordeel over iemand anders vooral iets over jezelf zegt: als je wantrouwig bent, dan ben je zelf niet te vertrouwen.
Zelf ga ik altijd uit van het goede in anderen. Natuurlijk gebeurt het dan weleens dat ik teleurgesteld word, omdat blijkt dat mensen toch een andere agenda hebben. Die teleurstelling kun je voor zijn door te wantrouwen en door alles wat je afspreekt in een contract te zetten, maar zo kun je niet leven.
Je moet gewoon vol vertrouwen in het leven staan, blauwe plekken loop je sowieso op. Dat is dan de prijs voor op een zonnige manier in het leven te staan.

2. Je bent je herinneringen
Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat een mens bestaat uit herinneringen. Ook ontdekte ik dat die herinneringen geen feiten zijn, je maakt ze zelf. Als je bijvoorbeeld een dagboek bijhoudt, dan is dat alleen voor je eigen ogen, toch schrijf je het zo op dat alles net iets mooier of belangrijker wordt. Dat doe je omdat jij je leven zelf wil maken. Het verhaal waarin je denkt te leven bestaat niet uit feiten, je zweeft in het luchtledige en je maakt jezelf. Omdat je steeds verandert, veranderen ook je herinneringen, je past ze aan volgens de levensfase waarin je zit. Ik vind het belangrijk dat goed te beseffen, want het betekent ook dat alle negatieve gedachten en herinneringen heel relatief zijn: ook die heb je immers zelf gemaakt.

Foto: Mirte Slaats

3. Koester je geheimen hard
Wie iets maakt en daarmee naar buiten komt, krijgt kritiek, dat is alleen maar logisch. Kritiek is nuttig, maar je kunt er ook diep gekwetst door raken. Daarom is het belangrijk dat er een kamertje in je hart of in je hoofd is waar niemand bij kan. Een plek waar geen enkele mening of recensie toegang heeft. Die kern moet je proberen te vinden en heel hard koesteren. Die onaantastbare plek dient om plezier te hebben in wat je maakt, zonder blootgesteld te zijn aan meningen van anderen.
Je in die plek terugtrekken heeft ook iets droevigs, want je bent daar helemaal alleen. Maar die alleenheid hoeft geen eenzaamheid te zijn, het is vooral een kracht.

4. Vrienden zijn als een spiegel
Mijn allerbeste vrienden zijn helemaal niet zulke leuke mensen. Ze zijn drankzuchtig, egoïstisch en chagrijnig, maar ik hou van ze, want ze zijn mijn vrienden. Waarom komen mensen in aanmerking om je vriend te zijn? Niet omdat ze betere versies van jezelf zijn, maar omdat ze onderdelen van jezelf zijn, in verschillende schakeringen.
Door naar je vrienden te kijken leer je dingen over jezelf. Dat is leuk.

5. Je kunt het blijkbaar wel
Ik was eind twintig, ik had een wild leven en ik dacht: kinderen krijgen? Ik? Never! Dat kan ik helemaal niet. Toen mijn vriendin in verwachting raakte, wist ik me er geen raad mee, ik was verlamd van angst. Totdat ik daar stond met dat jongetje in mijn armen. Vanaf dat moment gingen er luikjes open waarvan ik niet wist dat ze er waren. Ik kon het zomaar, ik was een vader. We kunnen wel boeken schrijven en muziek maken en weet ik wat nog, maar je functie als mens blijkt toch het doorgeven van DNA. Dat kun je dan blijkbaar. Als je voor het eerst zo veel vertrouwen krijgt in iets waarvan je eerst dacht dat je het niet kon, helpt dat je heel erg bij alles wat je doet. Sinds ik vader ben, weet ik dat er dingen in je zitten die je alleen maar kunt ontdekken als je je ergens blindelings in stort. Een bijna hallucinant gevoel is dat, alsof je buiten jezelf stapt.

--
Deze bijdrage verscheen eerder in De Standaard en maakt deel uit van de wekelijkse rubriek 'Levenslessen'.
--

Erik de Jong is Spinvis en schreef samen met cellist en theatermaker Saartje Van Camp Kintsukuroi, een dansopera die 30 november te zien is in Muziekgebouw aan 't IJ.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer