Met de handrem omlaag en handen aan het stuur rijdt Wim Landuyt je in dit gedicht langs zijn bloedlijn, van de pastasaus in zijn aderen tot in dit land van regels: een compilatie van zijn migratie. 'net als een geïmporteerde fiat punto / brandt mijn motor onder mijn huid'
ik stap in
handrem omlaag
mijn handen op stuur
voelen als de bron van mijn vuur
mijn koppeling laat ik komen
de gas laat ik stromen
de motor laat ik brullen
ik trek te hard op in een woonwijk
en ik vlieg
want fiat punto is mijn credo
italiaanse makelij
mensen afsnijden maakt me blij
in mijn punto voel ik mijn bloedlijn
ik voel mijn moeder
ik voel turijn
ik voel mijn oma
ik voel venijn
want als een tweebloed werd ik geschapen
en als een tweebloed zal ik waken
over de rode saus in mijn aderen
tot de furie in mijn hart
als een tweebloed laat ik mijn zout wateren
ik ben een kind van migratie
ik ben een kind van geen natie
want toen mijn moeder kwam
naar dit koude noorden
nam ze de hitte mee in haar ziel
en nu ik groter ben
vertaal ik die hitte in mijn woorden
en zet ik die passie om in mijn stiel
in dit land leerde ik werken
in dit land leerde ik zien en analyseren
in dit land leerde ik structuur
en in dit land leerde ik kennis verteren
maar net als een geïmporteerde fiat punto
brandt mijn motor onder mijn huid
hij vraagt om te roepen
hij eist om te scheuren
hij dwingt om het geluid van de buurt op te beuren
dus in dit land van regels
moet ik ze breken
ik ben een sociale pyromaan
op zoek naar vernieling
ik ben een anarchist
op zoek naar een ziel
150 vliegend op een linkerbaan
vraag ik me af
of dit is wat wat mijn grootvader had gedaan
toen hij italië probeerde te transformeren
is de camera's doen flitsen echt de manier om mijn bloedlijn te eren
zonder richtingaanwijzers invoegend
zie ik mijn moeder huilen op de keukenvloer
ze smeekt dat het geld van ergens moet stromen
en met mijn achtjarige armen ben ik ontroerd
ik knuffel haar
en ik vraag of het wel gaat goed komen
ben ik de compilatie van mijn migratie
dus ik besloot iets te maken van dit bestaan
ik besloot te werken
waar de wind gaat staan
waar de woeste hollanders de zee wisten te temmen
worstel ik met het water dat sijpelt door mijn dak
wreek ik me op iedereen die me probeert te mennen
en alsmaar omhoog schakelend
kruip ik door de regels van de maatschappij
tot ik de vijfde versnelling van mijn punto bevrijd
maar ik ga nog één niveau hoger
ik zet mijn punto in zijn achteruit
en met al mijn kilometres per uur
word ik door mijn achterwaartse snelheid
gekatapulteerd door mijn voorruit
en al liggend op het asfalt van de snelweg van het leven
ben ik volledig verduurd
gebakken door de zuiderse zon
gehard door mijn belgische bron
geweekt in mijn nederlandse giornaliero
ben ik de compilatie van mijn migratie
ben ik de samenkomst van al mijn lijnen
en sta ik hier op dit tijdschrift
een beetje te rijmen
Wim Landuyt is een Vlaams-Italiaanse dichter, filmmaker, fotograaf, zuurdesembakker en robotica ingenieur. Hij werd in 2024 Nederlands kampioen Poetry Slam en kwalificeerde zich tijdens het EK in Slowakije voor het WK Slampoetry in Mexico als Nederlandse kandidaat. Hij bouwt bruggen tussen kunst en techniek en de dualiteit van zijn eigen nationaliteit. Thema’s in zijn werk zijn migratie en onderweg zijn in de drukte van betonnen jungles zoals Rotterdam.
Mans Weghorst is een illustrator/animator die gefascineerd is door surrealisme. Zijn werk is gedetailleerd, vervreemdend en ruimtelijk.
