Puck Füsers (2002) schrijft poëzie, al zoekt ze graag de grenzen op van wat dat betekent. In haar werk probeert ze te ontdekken wat in woorden vast te leggen is, maar gaat ook op zoek naar wat juist niet verteld wordt. Vaak spelen de grote dingen zich onopvallend af: in subtiele blikken, in de witruimte tussen regels of in bovendrijvende herinneringen. In haar teksten gaat ze regelmatig op zoek naar de werking van systemen, maar altijd vanuit een persoonlijke invalshoek.