De zomer slaat toe: heel Nederland ligt in het park of op het strand. Kasper moet nog even wennen." /> De zomer slaat toe: heel Nederland ligt in het park of op het strand. Kasper moet nog even wennen." />
Asset 14

Zonnesteek

En toen was het opeens zomer. We hadden wel een paar mooie lentedagen gehad, maar niet genoeg om ons geestelijk voor te kunnen bereiden op het hoofdgerecht. Alleen, kunnen we wel ooit echt voorbereid zijn? Of moeten we juist overvallen worden? Ik was niet de enige die nog wat onwennig was. De fietsers en wandelaars die ik passeerde hadden zich fleurig en luchtig gekleed, maar het flaneren ging nog niet bepaald vlekkeloos. Er hing een wolk van schaamte boven de blote ruggetjes. Ook was men wat sikkeneurig, als een jarig kind dat ’s ochtends al zijn cadeautjes krijgt en niet weet wat hij met de rest van de dag aanmoet.

Mensen houden ervan te verlangen. Daarom zijn de herfst en de lente eigenlijk de ideale seizoenen. In de herfst kunnen we dromen van naderende knusheid, in de lente van de stranden. Maar met de feestdagen lopen de spanningen te hoog op om iets van de gedroomde knusheid te bereiken en op vakantie blijkt het begeerde strand een bron van kopzorgen over koffers die niet zijn aangekomen en ledematen waar de vellen aan hangen. Als je er middenin zit, valt elk feestje toch een beetje tegen.

Maar goed, het was zomer en daarom ging ik naar het park. Ik had een boodschappentas bij me met daarin alle benodigde ingrediënten voor deze onderneming: een handdoek om op te zitten, een fles water om te drinken, een perzik en een banaan om te eten, een boek om te lezen en een iPod voor wat muzikale begeleiding. Tegenover de boom waaronder ik me installeerde werd op een barbecue een maaltijd bereid en speelden naakte kinderen met zo’n tol die je in de lucht moet zien te houden. Ik probeerde me op mijn boek te richten, maar kreeg de letters niet scherp. Ik was van mening dat de tijd was aangebroken om mij in het oeuvre van J.K. Rowling te verdiepen, alleen hoe kon ik nou onbevangen dit veelbesproken epos tot mij nemen? Dit was ongetwijfeld weer zoiets waar ik iets van moest vinden en waar ik grote betogen over zou moeten houden op allerhande gelegenheden. Ik scrollde door mijn muziek en besloot dat het nieuwe album van Ariel’s Pink Haunted Grafity een geschikte keuze was, dat scheen immers nogal zomers te zijn. De lome sixtiesrock met synthesizereffecten klonk wel gepast, maar terwijl ik een perzik tot mij nam bedacht ik me dat hier iets niet klopte. Deze hele vertoning in het park, de rondrennende kinderen en het sissende vlees op de barbecue, leken wel tot een film te behoren met uitsluitend figuranten. Waar waren de hoofdrolspelers gebleven?

Vorige week was ik op een housewarming van een vriend. ‘Waarom een housewarming?’ vroeg ik hem. ‘Je woont hier al drie jaar.’ Hij legde me uit dat het er indertijd niet van gekomen was, en hij de gemiste schade alsnog in wilde lopen. Zoals gewoonlijk op een housewarming hadden mensen kado’s van huishoudelijke aard meegenomen. Mijn vriend stalde ze uit op een tafeltje: een staafmixer, een sladroger, een wijnflesvacuümpomp en een pizzaslicer. De meeste artikelen had hij allang in huis, maar toch was hij trots op zijn nieuwe aanwinsten. ‘Juist omdat ik ze niet nodig heb, komen deze dingen goed van pas’, zei hij op vertrouwelijke toon. Ik begreep precies wat hij bedoelde. Op het balkon stonden mensen te roken. De vriend had tachtig kratten pils in huis gehaald, wat volgens zijn vriendin nogal overdreven was. Zeker daar iemand een fles wodka had meegenomen en deze van hand tot hand ging; niemand had oog voor het bier. Er waren opvallend weinig borrelnootjes en opvallend veel zwangere vrouwen op dit feest, bedacht ik mij terwijl ik nauwkeurig de boekenkast bestudeerde. Ik had zin om iets te stelen, maar zoals gewoonlijk deed ik dit niet.

De volgende dag werd ik wakker met een stijve rug op een lederen bank bezaaid met stukjes chips. En dat terwijl ik niemand chips had zien eten. De gastheer en zijn vriendin sliepen nog. Op blote voeten liep ik over de plakkerige vloer naar de keuken en zette voor mijzelf een kop koffie. Ze hadden een nespresso-apparaat hier, een uitvinding waarvan ik de populariteit wel kon begrijpen, maar niet wilde accepteren. Toen ik naar de wc liep struikelde ik bijna over een snurkend lichaam op een matje. Blijkbaar waren er meer gasten blijven logeren. Hoe kwam ik hier ooit weg? Was het een ongeschreven regel dat ik als betaling voor deze slaapplek de afwas moest doen? Maar in mijn tempo en met deze gigantische stapel zou ik hier vanavond nog zijn. Beter kon ik maken dat ik zo snel mogelijk wegkwam. Zoeken naar een handdoek om te douchen zou teveel gedoe zijn. Zodirect werd het lichaam op het matje wakker en moest ik daarmee gaan praten. Mijn kleren had ik blijkbaar de vorige nacht keurig opgevouwen en in een stapeltje naast de bank gelegd. Toen ik buiten stond vroeg ik me af waar ik eigenlijk was, deze straat zei me niets. Tot mijn schrik zag ik dat de zon aan het ondergaan was.

‘Ben ik eigenlijk wel ooit thuis gekomen?’, vroeg ik me af terwijl ik een hernieuwde poging deed de avonturen van de heer Potter te volgen en de klanken van Ariel Pink naar de achtergrond verdwenen. Ik stopte mijn spullen terug in de boodschappentas en liep naar huis. Vanavond moest ik nog een column schrijven voor hard//hoofd, mijn laatste van het seizoen. Dat moest natuurlijk wel een knaller van jewelste worden, een uitsmijter waar de mensheid de rest van de zomer over door zou kunnen praten. Er zouden beweringen instaan waar men in eerste instantie vreselijk aanstoot aan zou nemen, om ze vervolgens als de ultieme waarheid te omarmen. Maar wat was het godvergeten warm en benauwd in mijn huis, wat was het moeilijk mijn geest helder te krijgen. Ik zou over de zomer moeten schrijven en hoe belangrijk het toch is er vooral goed op voorbereid te zijn. Kunnen we alleen wel ooit echt voorbereid zijn? Of moeten we juist overvallen worden? En van wie was toch het snurkende lichaam op het matje?

Kasper van Royen geeft hopelijk antwoord op al deze vragen en nog veel meer in september, wanneer hij weer normaal functioneren kan.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

Tip: zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

Sinds de boekenmaand vraagt Ruby Sanders zich af of echte rebellie nog wel bestaat, want als iedereen een rebel is, is niemand het. Een tip om je ijdele tegendraadsheid te laten varen nu in thuisisolatie niemand nog ziet waar je tegenaan schopt. Lees meer

Tip: Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Emma Stomp heeft in quarantaine iets nieuws ontdekt: ze houdt van vlogs. Niet alle vloggers komen door haar selectie heen, maar de New Yorkse Ashley heeft haar hart veroverd. Een tip om te gaan kijken naar Ashleys bestdressed: een vlog vol oneliners, hysterie en het hoognodige stijladvies. Lees meer

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

Leer van de zombie-apocalyps

Marthe van Bronkhorst liet zich verleiden tot het kijken van zombie-apocalyps films. Met het oog op de grimmige coronatoestand stak ze er wat van op. Een tip om te leren van rampen uit het (fictieve) verleden. Lees meer

Tip: Vind je eigen pantser

Vind je eigen pantser

Iris Blaak denkt terug aan de tijd dat ze nog vrij was de wereld over te reizen en kennismaakte met haar privéchauffeur Elliot in Oeganda. Om heel andere redenen schermde hij zich af van de buitenwereld, op zoek naar een pantser dat hem bescherming bood. Een tip om vrijheid en geborgenheid in één te vinden. Lees meer

Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Tip: Herlees een stoffige plankvrucht 1

Herlees een stoffige plankvrucht

Ook voor Rijk Kistemaker ligt quarantaine op de loer. Waar we je vorige week nog enthousiast naar de boekenwinkel stuurden, blijven we nu thuis om een stoffig boek van de plank te plukken. Want voor Rijk opent herlezen evengoed nieuwe werelden. Lees meer

Alles vijf sterren: Zullen we een hut bouwen?

Zullen we een hut bouwen?

Deze boekenweek worden we blij van lievelingsboeken: ze zijn melancholisch, sprookjesachtig en prachtig imperfect. Lees meer

Tip: Rebelleer in je lokale boekhandel

Rebelleer in je lokale boekhandel

Kiki Bolwijn werkt als boekverkoper en pleit deze boekenweek voor rebellie en verzet in je lokale boekwinkel. Koop er een boek, want een plek waar een veelheid aan verhalen mag bestaan, is in onze tijd nog veel waardevoller dan ooit. Lees meer

Alles vijf sterren: Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Deze week worden we blij van met liefde in elkaar getimmerde minibiebs, een film die onze ogen opent en de perfectie van oefenende ijsdansers. Lees meer

Tip: Maak slecht werk

Maak slecht werk

Imre van Son liep als kind over van vreugde en energie om dingen te maken. Nu hij 31 is, lijkt de onbevangen geest van zijn jongere ik ingeruild te zijn door een meedogenloos oordeel over alles wat hij maakt. Een tip om gewoon weer eens een keer iets slechts te maken. Lees meer

 Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Zindzi Zwietering werd gegrepen door solastalgia, of heimwee naar een plek die je nooit hebt verlaten, maar die door klimaatverandering voor altijd is veranderd. Lees meer

TIP: Tien verloren ballonnen

Tien verloren ballonnen

Het mooiste en tegelijk meest hartverscheurende wat Jan de afgelopen tijd zag. "Het is tien keer dezelfde levensles, die met een aan mishandeling grenzende regelmaat wordt herhaald: eerst wordt het allemaal alleen maar minder, en daarna komt aan alles ook nog eens een einde." Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info