Asset 14

Grieks standbeeld

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer iedere zondag in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Hij stond in de badkamer van hun Parijse appartement. Het was elf uur in de ochtend en de deur naar de slaapkamer was open. Zelda lag met haar kleren nog aan op het bed. Haar rechterarm hing naar beneden. Ze snurkte bijna onhoorbaar.

De avond ervoor had ze hem er weer uitgedronken en dat zat hem zoals altijd niet lekker. Vrouwen hoorden niet beter te kunnen drinken dan mannen.

Hij sloot de deur. In het felle licht van de badkamer ging hij in zijn onderbroek voor de spiegel staan. Met zijn vingers gleed hij langs zijn verfijnde gelaatstrekken. Hij volgde zijn kaaklijn en legde zijn wijsvinger even op zijn zachte lippen. Daarna spande hij zijn armspieren maar was teleurgesteld door het resultaat.

Afgezien van de vrouw die aan de andere kant van de deur lag te slapen, was hij nooit met iemand naar bed geweest. Hij zou ook niet weten of hij daar wel toe in staat was. Volgens Zelda was hij het niet, en naarmate ze dat vaker tegen hem had gezegd, begon hij er steeds meer in te geloven.

Hij stapte uit zijn onderbroek en bekeek zichzelf. Eerst van voren en daarna van opzij. Naakt en wit als een Grieks standbeeld stond hij daar, bang dat de deur open zou vliegen en Zelda zou binnenkomen. Ook al wist hij dat ze pas in de loop van de middag zou ontwaken.

Naast de wasbak stond een metalen flacon. Hij zette hem aan zijn lippen en voelde met de drank het zelfvertrouwen zijn lichaam binnenstromen. Hij spande zijn armspieren nog eens en was dit keer niet teleurgesteld. Hij nam zichzelf in zijn hand en dacht: toch lang niet slecht. En ook: als zij een affaire mag hebben, waarom ik dan niet? Bij de gedachte aan de Franse piloot merkte hij een woede opkomen die hem bijna mannelijk deed voelen.

Een half uur later liep hij over straat, in zijn driedelige pak, driftig rokend en zo nu en dan een teug nemend uit de flacon. Hij wist dat hij nu niet veel meer moest drinken, dat hij dit stadium van de dronkenschap moest zien te behouden.

Het meisje dat hij op het oog had bewoonde een zolder op het Île Saint-Louis. Ze was schilderes en echt mooi was ze niet, maar dat maakte niet zo heel veel uit. Sterker nog, dat stelde hem gerust.

Illustratie: Leila Merkofer

“Ik had nooit verwacht dat je zou komen,” zei ze. Hij zoende haar gedag bovenaan de trap, in haar atelier annex woning. Haar rechteroog hing een beetje, wat haar een guitige uitdrukking gaf. Dat kwam ook omdat haar rechtermondhoek – net als haar oog – een stukje in de richting van haar oor was getrokken, waardoor ze altijd met de helft van haar gezicht leek te lachen. Let's get it over with, dacht hij en hij greep haar beet, stak zijn tong in haar mond en vergat voor even al zijn charmante gedragingen; dat amalgaam van aangeleerde eigenschappen en gewoontes dat hem soms meer in de weg zat dan dat hij er echt iets aan had. Lachend wurmde ze zich uit zijn omhelzing.

“Laten we eerst nog wat drinken,” zei ze. Haar rechteroog leek nu haast uit zijn kas te springen van geluk.

“Ik weet niet of dat zo'n goed idee is,” zei hij ernstig. Hij was bang te zullen flauwvallen als hij meer zou drinken.

Maar toen ze met een fles Mâcon plaatsnam op zijn schoot en de fles aan zijn lippen zette, was hij weerloos. Gelukkig voor hem dronk zij meer dan hij en al snel kreeg hij door dat ze hetzelfde medicijn als hij nodig had om zichzelf te laten gaan.

“Ik droom hier al van sinds de dag dat je in Parijs bent aangekomen,” zei ze.

Hij dacht aan die eerste avond dat hij haar zag, op het terras van een inmiddels alweer opgedoekte bistrot in de Rue Mazarine. Het had net geregend en er hing zo'n heerlijke frisse lentelucht in de stad. Er waren wel meer vrouwen bij die avond. Maar door dat hangende oog kon hij alleen naar haar kijken. Alsof hij verliefd werd op een oneffendheid.

Hij tilde haar, zoals hij dacht dat een man dat zou doen, naar haar bed onder de schuine wand met het tuimelraam. Meeuwen krijsten boven hun hoofd. Hij boog zich over haar heen en bedacht dat dit misschien wel het medicijn voor alles was: zijn depressie, zijn huwelijksproblemen en zelfs, wie weet, zijn vastgelopen schrijverschap.

Langs de Seine wandelde hij terug naar huis. Ze zal zo langzamerhand wel wakker zijn, dacht hij. Het was een mooie zondagmiddag in de zomer.

Mail

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nieuwe nostalgie 1

Nieuwe nostalgie

Normaal gesproken vragen wij onze redacteuren: wat maakt je blij? Tijdens de Heimweek: wat maakt je nostalgisch? Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Redactioneel

Hard//hoofd doet of ze thuis is

Hard//hoofd nodigt je van harte uit: doe alsof je thuis bent in deze heimweek. Wat betekent thuis zijn in tijden van pandemie? Of voor mensen die een plek zoeken om veilig te leven, maar daarvoor op de vlucht moeten? Hoe inspireert heimwee de kunstenaar? Het wordt een week om naar terug te verlangen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Strijdbaarheid (en wiskunde)

Strijdbaarheid (en wiskunde)

Deze week worden onze redacteurs blij van strijdbaarheid en een online tentoonstelling in New York. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Fossil Free Culture NL over een Museumplein zonder Shell  1

In de kunst is Shell niet welkom, zegt Fossil Free Culture NL

Bedrijven als Shell hebben in de cultuursector nog een dikke vinger in de pap. Een gesprek met de kunstenaars-activisten van 'Fossil Free Culture' over artwashing, politieke kunst en feminisme in tijden van klimaatontwrichting. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 33

Leg je oor te luister

Deze week worden onze redacteurs blij van leuke of juist gesprekken, Harry Potter door een nieuwe lens en de handen van een pianist. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Filmtrialoog: De Beentjes van Sint Hildegaard

De Beentjes van Sint Hildegard

Onze redacteurs zagen het speelfilmdebuut van Herman Finkers als acteur en scenarist, een sympathiek liefdesverhaal dat desalniettemin de nodige pijn niet schuwt. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

 Eet je bord leeg!

Eet je bord leeg!

De Chinese president Xi Jinping heeft de aanval geopend op voedselverspilling in zijn land. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan