tickets
Asset 14

Grieks standbeeld

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer iedere zondag in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Hij stond in de badkamer van hun Parijse appartement. Het was elf uur in de ochtend en de deur naar de slaapkamer was open. Zelda lag met haar kleren nog aan op het bed. Haar rechterarm hing naar beneden. Ze snurkte bijna onhoorbaar.

De avond ervoor had ze hem er weer uitgedronken en dat zat hem zoals altijd niet lekker. Vrouwen hoorden niet beter te kunnen drinken dan mannen.

Hij sloot de deur. In het felle licht van de badkamer ging hij in zijn onderbroek voor de spiegel staan. Met zijn vingers gleed hij langs zijn verfijnde gelaatstrekken. Hij volgde zijn kaaklijn en legde zijn wijsvinger even op zijn zachte lippen. Daarna spande hij zijn armspieren maar was teleurgesteld door het resultaat.

Afgezien van de vrouw die aan de andere kant van de deur lag te slapen, was hij nooit met iemand naar bed geweest. Hij zou ook niet weten of hij daar wel toe in staat was. Volgens Zelda was hij het niet, en naarmate ze dat vaker tegen hem had gezegd, begon hij er steeds meer in te geloven.

Hij stapte uit zijn onderbroek en bekeek zichzelf. Eerst van voren en daarna van opzij. Naakt en wit als een Grieks standbeeld stond hij daar, bang dat de deur open zou vliegen en Zelda zou binnenkomen. Ook al wist hij dat ze pas in de loop van de middag zou ontwaken.

Naast de wasbak stond een metalen flacon. Hij zette hem aan zijn lippen en voelde met de drank het zelfvertrouwen zijn lichaam binnenstromen. Hij spande zijn armspieren nog eens en was dit keer niet teleurgesteld. Hij nam zichzelf in zijn hand en dacht: toch lang niet slecht. En ook: als zij een affaire mag hebben, waarom ik dan niet? Bij de gedachte aan de Franse piloot merkte hij een woede opkomen die hem bijna mannelijk deed voelen.

Een half uur later liep hij over straat, in zijn driedelige pak, driftig rokend en zo nu en dan een teug nemend uit de flacon. Hij wist dat hij nu niet veel meer moest drinken, dat hij dit stadium van de dronkenschap moest zien te behouden.

Het meisje dat hij op het oog had bewoonde een zolder op het Île Saint-Louis. Ze was schilderes en echt mooi was ze niet, maar dat maakte niet zo heel veel uit. Sterker nog, dat stelde hem gerust.

Illustratie: Leila Merkofer

“Ik had nooit verwacht dat je zou komen,” zei ze. Hij zoende haar gedag bovenaan de trap, in haar atelier annex woning. Haar rechteroog hing een beetje, wat haar een guitige uitdrukking gaf. Dat kwam ook omdat haar rechtermondhoek – net als haar oog – een stukje in de richting van haar oor was getrokken, waardoor ze altijd met de helft van haar gezicht leek te lachen. Let's get it over with, dacht hij en hij greep haar beet, stak zijn tong in haar mond en vergat voor even al zijn charmante gedragingen; dat amalgaam van aangeleerde eigenschappen en gewoontes dat hem soms meer in de weg zat dan dat hij er echt iets aan had. Lachend wurmde ze zich uit zijn omhelzing.

“Laten we eerst nog wat drinken,” zei ze. Haar rechteroog leek nu haast uit zijn kas te springen van geluk.

“Ik weet niet of dat zo'n goed idee is,” zei hij ernstig. Hij was bang te zullen flauwvallen als hij meer zou drinken.

Maar toen ze met een fles Mâcon plaatsnam op zijn schoot en de fles aan zijn lippen zette, was hij weerloos. Gelukkig voor hem dronk zij meer dan hij en al snel kreeg hij door dat ze hetzelfde medicijn als hij nodig had om zichzelf te laten gaan.

“Ik droom hier al van sinds de dag dat je in Parijs bent aangekomen,” zei ze.

Hij dacht aan die eerste avond dat hij haar zag, op het terras van een inmiddels alweer opgedoekte bistrot in de Rue Mazarine. Het had net geregend en er hing zo'n heerlijke frisse lentelucht in de stad. Er waren wel meer vrouwen bij die avond. Maar door dat hangende oog kon hij alleen naar haar kijken. Alsof hij verliefd werd op een oneffendheid.

Hij tilde haar, zoals hij dacht dat een man dat zou doen, naar haar bed onder de schuine wand met het tuimelraam. Meeuwen krijsten boven hun hoofd. Hij boog zich over haar heen en bedacht dat dit misschien wel het medicijn voor alles was: zijn depressie, zijn huwelijksproblemen en zelfs, wie weet, zijn vastgelopen schrijverschap.

Langs de Seine wandelde hij terug naar huis. Ze zal zo langzamerhand wel wakker zijn, dacht hij. Het was een mooie zondagmiddag in de zomer.

Mail

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Trotse mixtape

Trotse mixtape

Als je buren aan de deur komen bonzen, is dat om de link naar deze playlist te vragen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan