Asset 14

Een kreupele kat

Alweer de laatste zondag van een groot schrijver, geschreven door Merijn de Boer en geïllustreerd door Leila Merkofer. Een zondag gemist? Lees de vorige afleveringen hier nog eens terug.

Hij zat op de veranda van zijn huis te schrijven. Het was al warm en broeierig en hij had zijn T-shirt uitgetrokken. Zijn blote voeten rustten op de koele stenen vloer.
De tuinman liep over het gras en rolde een kruiwagen met bladeren voor zich uit. “Goedemorgen,” zei de oude man maar hij reageerde niet en schreef gewoon verder. Hij liet zich niet afleiden, ze moesten hem met rust laten nu. De flow mocht niet verstoord worden.
Als een bezetene, zich nauwelijks drukmakend om grammatica of formuleringen, vulde hij de vellen papier die op zijn houten tafeltje lagen. Zijn pen legde hij alleen maar neer als hij een slok nam uit het whiskyglas, dat nu nog gevuld was met soda.
De hovenier harkte het zand rond de palmboom aan het einde van zijn terrein. Toen de man opkeek, hield hij zijn hand even omhoog. Als goedmaker voor zijn eerdere botheid.

Hij nam een slok en besloot dat het voldoende was voor vandaag. Het einde van een schrijfdag werd dagelijks bepaald door de honger die hem rond een uur of twaalf overviel. Dat was een prima tijdstip. Hij had nog energie om door te gaan en hij wist hoe hij verder moest met het verhaal. Morgen zou hij het zonder moeite weer kunnen oppakken. Een schrijver moest zich nooit mentaal opbranden. Een schrijver moest altijd sterk blijven.

Hij liep naar binnen en stond even later weer op de veranda met een worst in zijn hand. Dit is een goede worst, zei hij tegen zichzelf. Een heel goede worst. Alleen Amerikanen weten hoe ze een goede worst moeten maken. En hij dacht aan de worsten in Europa die hem nooit zo hadden gesmaakt als hier, nu, op de veranda van zijn huis, terwijl zijn mooie vrouw nog lag te slapen. Ik heb geschreven en dat ging goed, ging hij in gedachten verder, en nu eet ik een worst, een hele goede worst.

Illustratie: Leila Merkofer

Uit de bosjes kwam een kat. Het beest strompelde het gazon op en liet zich na een paar moeizame stappen tussen de grassprieten vallen. De tuinman stond met zijn rug naar hem en de kat.
Hij nam de laatste hap van zijn worst, bedacht nog eens hoe goed die worst smaakte, veegde zijn vingers af aan zijn bermuda en liep naar de kat. Het beest zag eruit alsof hij net een ongeluk had gehad. Waarschijnlijk aangereden door een auto, dacht hij.

Zijn vingers, die ondanks het afvegen nog altijd vet waren van de worst, stak hij uit naar de kop van de kat. De kat reageerde niet. Dit is niet een gezonde kat, dacht hij. Een gezonde kat zou deze vingers die smaken naar de beste Amerikaanse worst ter wereld zonder aarzelen aflikken. Hij hurkte en keek het beest in de ogen. Hij schrok en deinsde achteruit. Deze kat lijdt, dacht hij. Hij zag het in de troebelheid van de groenbruine ogen.
Vastberaden liep hij het huis in en zocht het pistool. Het pistool waarmee zijn eigen vader, die lafaard, zichzelf door de kop had geschoten. Zoiets zou hij zelf nooit doen. Zoiets zou zijn grootvader, die in de oorlog gevochten had, ook nooit doen. Hij leek niet op zijn vader. Hij leek op zijn grootvader.
Met het geladen pistool in zijn hand kwam hij naar buiten. Hij liep naar de kat, die zich niet had verplaatst, en schoot twee keer. Eerst door de kop en daarna in de buik. Daarna ging hij op zoek naar een schep om het beest te begraven.

Terwijl hij op weg was naar de schuur kwamen Pauline en de tuinman aanrennen. Pauline droeg haar nachthemd en hij dacht: we moeten met elkaar vrijen in de tuin nu. Ik heb een goede schrijfochtend gehad, ik heb een kat gedood en nu moet ik met mijn vrouw neuken. Zo moet een dag zijn. Zo zou iedere dag moeten zijn.
“Wat heb je gedaan?” riep ze in paniek. Aan haar ogen kon hij zien dat er iets mis was.
“U heeft de kat van de Macy’s neergeschoten,” zei de tuinman.
“Wat?”
“Dat is Dusty, de kat van de buren,” zei Pauline.
Hij ging zich niet van de wijs laten brengen. “Deze kat was gewond,” zei hij. “Ik heb deze kat uit zijn lijden verlost. Ik heb iets gedaan wat mijn grootvader ook gedaan zou hebben.”
“Maar lieverd, je weet toch dat Dusty een beetje mank loopt,” zei Pauline. “Dat is al jaren zo. Dat is toch geen reden om…”
Maar de worst dan, dacht hij. Een gezonde kat had mijn vingers afgelikt.
Het hoofd van Frank, de buurman, verscheen boven de bakstenen muur. “We hoorden een knal,” zei hij, “en we dachten, we komen even kijken of alles in orde is.”
“Ja hoor, alles is in orde,” antwoordde hij bars. Hij ging voor de kat staan.
De stemmen van zijn buurkinderen klonken van achter de muur. Ze waren te klein om eroverheen te kijken.
“Mijn man heeft jullie kat vermoord,” zei Pauline. Daarna liep ze zonder nog iets te zeggen het huis weer in. Hij keek naar de dode kat en daarna naar Frank.

Mail

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Heimweek Mixtape

Heimweek Mixtape

Heimwee kan niet zonder muziek, en een themaweek niet zonder mixtape. Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met liedjes gekozen door redacteuren. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nieuwe nostalgie 1

Nieuwe nostalgie

Normaal gesproken vragen wij onze redacteuren: wat maakt je blij? Tijdens de Heimweek: wat maakt je nostalgisch? Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Redactioneel

Hard//hoofd doet of ze thuis is

Hard//hoofd nodigt je van harte uit: doe alsof je thuis bent in deze heimweek. Wat betekent thuis zijn in tijden van pandemie? Of voor mensen die een plek zoeken om veilig te leven, maar daarvoor op de vlucht moeten? Hoe inspireert heimwee de kunstenaar? Het wordt een week om naar terug te verlangen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Strijdbaarheid (en wiskunde)

Strijdbaarheid (en wiskunde)

Deze week worden onze redacteurs blij van strijdbaarheid en een online tentoonstelling in New York. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Fossil Free Culture NL over een Museumplein zonder Shell  1

In de kunst is Shell niet welkom, zegt Fossil Free Culture NL

Bedrijven als Shell hebben in de cultuursector nog een dikke vinger in de pap. Een gesprek met de kunstenaars-activisten van 'Fossil Free Culture' over artwashing, politieke kunst en feminisme in tijden van klimaatontwrichting. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 33

Leg je oor te luister

Deze week worden onze redacteurs blij van leuke of juist gesprekken, Harry Potter door een nieuwe lens en de handen van een pianist. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan