Asset 14

Toe

Frank Bloem is acht weken lang de Zondagsschrijver. Hij schrijft voor hard//hoofd een bijzondere verhalenserie over personen die worstelen met hun lichaam, of met dat van een ander. Acht verhalen die op ingenieuze wijze in elkaar grijpen. Acht verhalen die onder je huid kruipen. Vandaag deel IV: "Toe".

Selma Zuiderveld zat in het restaurant bij haar om de hoek in Amsterdam Oud-Zuid. Voor het raam. Ze was veel te vroeg en schaamde zich daarvoor. Haar notaris kwam altijd stipt op tijd binnen.

Ze aten jaarlijks in dit niet al te dure restaurant. Ze bespraken dan de stand van zaken betreffende haar nalatenschap, onder het genot van een goed glas wijn en een biefstuk met frieten. Notaris van Schijndel stond er op dat ze elk jaar even de stand van zaken bespraken. 'Je gaat ook elk jaar even naar de tandarts.', had hij gezegd. 'Ook als je niets voelt.' De rekening van de tandarts was een stuk lager dan die van de notaris, maar over geld hoefde ze zich geen zorgen te maken.

Vaak was er weinig te melden aangaande veranderingen in de situatie. Haar kinderen had ze na de dood van haar man onterfd. Daarna was het contact verbroken en leefde ze een rustig en gelijkmatig leven.

Ze zou zich na haar dood aan de wetenschap schenken, al twijfelde ze zelf of er nog noemenswaardige wetenswaardigheden uit haar versleten lichaam opgediept konden worden. Daar kon je als gewone sterveling natuurlijk niet op vooruitlopen, ze moesten maar zien waar ze nog voor kon dienen. Anders moesten ze haar maar weggooien.

Voordat Van Schijndel het restaurant betrad, schudde hij zijn paraplu uit. Hij had haar door het raam al vluchtig gegroet en kwam, nadat hij het regenscherm had opgeklapt en in de paraplubak gezet, meteen op haar af. Ze gaven elkaar een hand en hij nam plaats tegenover haar.

Hij was ouder geworden. Dat misstond hem niet, vond ze.

HardHoofdToe
Beeld: Lisa-Marie van Barneveld

De witte pepersaus die ze bij de biefstuk kregen kleefde aan zijn kin. Ze veegde het weg met haar servet. Liefdevol. Maar zakelijk. Het bleef een zakelijke ontmoeting. Hij had haar zestien jaar geleden na de dood van haar man bijgestaan in de afhandeling van de erfenis. Bij die zelfde gelegenheid had hij haar meegedeeld dat hij altijd voor haar klaar zou staan en dat ze altijd een beroep op hem kon doen.

Dat de handreiking van de notaris een economisch motief had ontging haar niet. Ze vond het zelfs een voorwaarde. Andere verbanden dan puur zakelijke relaties accepteerde ze niet meer in haar leven. Ze wenste zich niet meer verplicht te voelen tot sociaal contact.

Wel had ze zich voor deze avond opgemaakt en zich besprenkeld met parfum, die ze nog van haar man had gekregen.

Ze namen de tijd. De fles wijn stond op tafel en ze praatten niet al te veel. Hij had, zoals gewoonlijk, bij het voorgerecht gevraagd of ze niet van gedachten was veranderd. Of haar fortuin nog steeds nagelaten moest worden aan de faculteit Wiskunde van de Universiteit van Amsterdam. Hierop had zij bevestigend geantwoord en waren ze uitgepraat geweest. Later tijdens het diner spraken ze over de kwaliteit van de biefstuk, de krokantheid van de frieten kwam ter sprake en toen de borden leeg waren veegden ze ongeveer gelijktijdig hun mond schoon.

‘Toetje?’

Ze kende het antwoord en stond op van tafel. Moeizaam. Haar zesenzeventig jaar oude lichaam was sleets geraakt. De heupen waren dan wel gloednieuw, haar knieën deden het niet goed meer.

Ze betaalde de rekening. Hij had in eerdere jaren ook wel eens afgerekend, maar dan vond ze het bedrag toch weer terug op een rekening die hij haar stuurde, het maakte dus niet uit.

Ze wandelden naar haar huis. Beiden kauwden op een pepermuntkussentje. Daar aangekomen ging hij haar voor, de trap op. Boven legde hij zijn jas over de reling. Zij ging vooruit naar de slaapkamer en legde een handdoekje over de urn waarin de as van haar man zich bevond.

Of, het leeuwendeel van de as van haar man. De kinderen hadden elk hun deel willen uitstrooien op voor hen memorabele plaatsen. Ze troostte zich met de gedachte dat zij het meeste van hem bezat. Het meeste van zijn geld en het meeste van zijn as.

Haar notaris volgde haar naar de slaapkamer. Het bed was op klossen gezet zodat ze er beter in en uit kon stappen. Ze hing haar kleren over de stoel die naast het tweepersoonsbed stond. Stapte moeizaam uit haar onderbroek. Hij wilde haar helpen haar bh uit te trekken, maar ze stond het niet toe. Het moest zakelijk blijven. Ze besteeg het bed. De notaris stond ernaast.

Zijn kleren had hij al uitgetrokken in de gang, ze hingen naast zijn jas over de leuning van de overloop. Hij ging naast haar op het bed zitten, legde zijn koele hand op haar bovenbeen en streelde haar vel behoedzaam, langzaam. Traag haast.

Het was een fijne notaris, één die per uur factureerde. Hij nam er de tijd voor.

Volgens mevrouw Zuiderveld herkende je daaraan een goeie notaris, aan zijn geduld.

--
Frank Bloem (1978) is beeldend kunstenaar, bedenkt corporate identities, is internetradiopionier en schrijft. Hij studeerde Beeldende Kunst aan de Gerrit Rietveldacademie en was Artist in Residence bij Het Vijfde Seizoen, AiR! en Badgast.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier. 

Mail

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Tijdens de Vergeetweek dreunen we geheugensteuntjes op, verzinnen we ezelsbruggetjes en zetten we kruisjes in onze handpalm waarvan we ons later afvragen waar die voor waren. Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer