Beeld: David Wasch Het tweede deel uit onze reeks zomerproza. Wat gebeurt er aan de andere kant van het hek?" /> Beeld: David Wasch Het tweede deel uit onze reeks zomerproza. Wat gebeurt er aan de andere kant van het hek?" />
Asset 14

De vakantiekolonie

-"Vakantiekolonie" is het tweede deel uit onze reeks zomerproza. Geschreven door Elly Scheele. Over wat er aan de andere kant van het hek gebeurt. Klik hier voor deel 1, "Een onderzoekje".-


Beeld: David Wasch

Ik zit gehurkt en mijn zomerjurkje valt over mijn knieën. De zon brandt in mijn nek. Met een tak probeer ik de bal naar me toe te harken. Mijn arm past tot mijn elleboog tussen de spijlen van het hek. De leren bal is te zwaar voor mijn dunne tak. Ik zoek om me heen naar een betere.

Mijn broertje Dick heeft onze bal per ongeluk over het hek geschopt. Het hek scheidt ons kale campingveldje van de speeltuin van het hotel. s’Ochtends van 7 tot 8 spelen wij wel in de speeltuin van het hotel, maar daarna waken de hotelmensen. Dick en ik werden moe van het stiekem spelen in de tuin. Elke keer als we middenin een oorlog zaten met Billie en Annemarie of als ik eindelijk moeder mocht zijn, werden we weggestuurd door obers of kamermeisjes.

Mama zegt dat we blij mogen zijn dat we niet zo verwend zijn als de hotelkinderen. Als het betekent dat ik meer lollies mag eten en altijd in de speeltuin van hotel mag spelen als we op vakantie zijn, wil ik best verwend zijn.

In plaats van dat ik de bal naar mij toe haal, duw ik hem bijna weg. Er kriebelt iets bij mijn rechterkuit. Ik grijp naar het beestje. Het blijkt een zweetdruppel te zijn die van mijn knieholte naar mijn enkel kruipt. De bal lijkt opeens verder weg. Ik hoor Dick roepen.

‘Kom! De gevangeniskinderen!’

Ik ren naar de boom aan de andere kant van het campingveldje en klim erin. Mijn broertje volgt me tot in de boom. Samen kijken we over de schutting met prikkeldraad. Het is twee uur ’s middags en de gevangeniskinderen lopen op de ijzeren wenteltrap langs het gebouw naar boven. Daar gaan ze naar binnen en moeten ze verplicht een uur slapen. Van mama mogen wij die kinderen geen gevangeniskinderen noemen, omdat ze niks hebben misdaan. Toch zitten ze opgesloten achter de schutting met prikkeldraad en mogen wij niet met ze spelen.

Volgens mijn moeder zitten de kinderen daar om “aan te sterken”. Ik snap niet hoe je van slapen sterker kan worden. De gevangeniskinderen zien er mager en bleek uit. Geen wonder dat ze bleek zijn, iedereen wordt het bruinst als ze om 2 uur in de zon zijn. Op mijn vader na dan, die wordt alleen rood op zijn schedel.

‘Hoe lang is de rij nog?’ vraagt Dick.

Hij is net te klein om de hele trap te zien, dus ik vertel hem altijd wat ik nog meer zie.

‘Nog drie jongetjes’

Het laatste jongetje is erg mager en heeft veel wit haar. Het lijkt alsof hij een witte helm draagt. Achter hem loopt de manvrouw. Mijn broertje denkt altijd dat ze een man is, omdat ze grote armen en benen heeft, maar ik heb betere ogen. Ze heeft achter op haar hoofd een vlecht opgestoken en mannen hebben geen vlechten.

Het helmjongetje struikelt op de trap en de andere gevangeniskinderen kijken verschrikt achterom.

‘Voor je kijken!’ roept manvrouw.

‘Wat gebeurt er?’ vraagt Dick. Het jongetje blijft liggen. Manvrouw pakt hem bij zijn oor en tilt hem omhoog. Het jongetje gilt niet, hij knijpt alleen zijn ogen stevig dicht.

Dick sjort aan mijn jurk. ‘Wat? Zeg dan!’

Als de jongen weer rechtop staat, laat ze hem los, maar hij laat zich net zo hard weer vallen. Dick hoort de klap van de kaak op de ijzeren trap.

‘Hij is gevallen...’ stamel ik.

De andere gevangeniskinderen zijn inmiddels in hun slaapzaal. Zodra de leidingvrouwen de blauw-witte luiken van binnenuit dicht hebben gedaan, grijpt manvrouw naar zijn haar. Ze tilt de jongen zo hoog op, dat Dick het kan zien.

Helmjongen grijpt naar haar arm. Ze laat hem in de lucht bungelen en draait zijn gezicht naar zich toe. Met haar andere hand slaat ze hem in het gezicht. Ik leg mijn hand voor de ogen van mijn broertje.

Met haar vlakke hand slaat ze het jongetje nog een keer en nog een keer. Dan zet ze hem terug op de trap, hij zakt langzaam in elkaar. Manvrouw staart een tijd naar de jongen.

‘Is hij gestopt?’

Haar schouders lijken te schokken. Ik haal mijn hand voor Dick’s gezicht weg.

‘Waar is het jongetje?’

‘Die is al naar bed’ lieg ik.

‘Waarom huilt die man?’

‘Het is geen man’

Mijn handen zijn zweterig en vies van het boomschors. Dick klimt de boom uit. Ik zie nog hoe manvrouw het helmjongetje optilt, alsof het kind in haar armen in slaap is gevallen. Bovenaan de trap doet een andere leidingvrouw de deur open. Manvrouw legt haar vinger voor haar mond en draagt het kind naar binnen.

‘Kom nou!’roept Dick.

Ik spring uit de boom en plof op het mos. Een dikke wortel van de boom duwt pijnlijk in de bal van mijn voet. Als ik opsta laat Dick me trots een nieuwe langere en dikkere tak zien.

‘We gaan naar de tent, mama zal wel thee hebben’

‘Maar de bal?’

‘Die pakken we morgenochtend wel’.

Elly Scheele

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!