"Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak."" />

"Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak."" />

Asset 14

Wegrennen

29 december 2011, 07:54
De zaalarts trekt met een pincet voorzichtig de wang van het gezicht los. Zijn assistente draagt groene handschoenen. Ze snijdt met een scalpel langzaam het laatste vlees los dat nog aan het hoofd vastzit. “Sterilisatiebakje.” De wang valt in het bakje en de arts zet het in een piepschuimen doos met ijs erin. De assistent zet de doos op een kar en een ander rijdt de kar weg. Blond haar, krulletjes in de nek, een kettinkje met Frits om de hals. De ogen van de jongen zijn gesloten. Naast hem piept een monitor. Uit zijn pols komen slangen die eindigen in doorzichtige en rode zakjes aan een ijzeren kapstok op wieltjes. Als Frits uren later wakker wordt, zal hij tegen de dienstdoende nachtzuster zeggen dat het zijn eigen schuld was. Buiten knalt vuurwerk.

16 juni 2011, 14:00
De frietjes zijn zout en koud. Kinderen met dinosaurussen in hun handen rennen door McDonalds. Op de wc glijdt Sil uit over een prop nat wc-papier. Hij grijpt zich vast aan de wastafel. Hij is duizelig en hij zweet. Op de snelweg reed kilometerslang een politiewagen achter hem. Die maande hem niet tot stoppen. Er rennen een paar jongetjes de wc’s binnen. Een jongen spuit Sil bij het weggaan in zijn nek. Sil gooit nog wat water in zijn gezicht en legt vijftig cent op het schoteltje. De schoonmaker knikt. Hij kijkt niet op van zijn Turkse krant.
Op de snelweg veel caravans en campers. In de berm plast een jongetje tussen een boom. Zijn vader rookt een sigaret en houdt een pak tissues in de andere hand. Sil moest het altijd ophouden van zijn vader. Altijd waren ze er bijna. ’s Nachts had Sil buikpijn, maar dan sliepen zijn ouders.
Bij de grens staat niemand. Alleen een rokende Mercedes op de vluchtstrook. Vier vrouwen en een man, witgeblokte tassen op het dak gebonden. De vrouwen plukken bloemen in de berm. Thuis rijdt Sil zijn rode Peugeot het plein op, achter het huis. Hij wacht tot elf uur, wanneer het donker is. De buren zijn aan het barbecueën. Hij lost de achterklep. Het vuurwerk zit in dozen waarop ‘Potgrond uit Overpel’ staat geschreven. This side up. In de kelder zet Sil de dozen in stalen bakken die een kelderbrand kunnen doorstaan. Een vonkje kan namelijk fataal zijn.

28 december 2011, 13.00
Tim zit in 3B. Frits in 2D. Frits is blijven zitten afgelopen jaar. Tim is de leider van de groep en Frits is wat je zou noemen een meeloper. Vorig jaar werd hij twee weken geschorst voor iets wat niet zijn plan was. Hij had een brugklasser in de boekenkelder opgesloten. Die werd er pas na drie uur uitgehaald door de conciërge. Tim vond dat een brugklasser te zelfverzekerd uit zijn ogen keek en bovendien was de jongen dwars door het rookgroepje heengelopen. Samen zouden hij en Frits de jongen te grazen nemen. Tim hield de wacht terwijl Frits hem in de val lokte. Frits kreeg straf. Tim niet. Regel één in hun groep: niemand verraadt niemand.

Er zit een zak Doritoschips onder de spin van Tim. Op zijn rug een Eastpackrugtas. De rits is stuk. Tim roept "Ewa!" als hij Frits ziet staan voor de Nicolaaskerk. "Ewa," dat roepen Ismaël, Mo en Zakaria altijd naar elkaar ter begroeting. Frits is op het skateboard. “Heb je het?” Frits opent de rits van zijn trainingsjack, doet zijn hand erin en laat tussen duim en wijsvinger de hoek van twee briefjes van vijftig zien. “Mijn opa telt de kassa maar af en toe. Hij stopt er toch zo mee.” Frits pakt zijn telefoon. Hij toetst in: “We zitten bij de Nicolaaskerk. Skateboard en 100 euro. Lator.”

Samen eten ze de chipszak leeg. Ze zitten op de treden van de kerk. Het is niet eens zo koud voor een decemberdag. Ze kijken naar een filmpje op Tims telefoon waarop Ismaël achter juffrouw Zengers aansluipt door de school. Juffrouw Zengers heeft niks door. Op het laatste beeld zie je haar op de pot zitten. Ze heeft grijze uitgroei en vijlt haar nagels. “Daar komt hij aan,” zegt Tim en wijst naar een rode auto die stapvoets aan komt rijden. Frits pakt zijn board en rolt naar de auto aan de andere kant van de weg. Hij geeft het geld. De man geeft door zijn autoraam een pakketje aan Frits. Die stopt het in zijn Eastpack. Thuis legt Frits de nitraten in de opslagkelder van opa. De laatste kruidenier in de stad.

Illustratie: Tejo Verstappen

16 juni 2011, 12.15
De laatste keer dat Sil haar zag had ze een rugtas op haar rug, met een bungelend statief eraan. Naast haar liep een mooie jongen met een bolhoedje. De jongen lachte. Waarschijnlijk zijn ze toen gaan zoenen, maar Sil was de hoek al om. Een paar maanden eerder was ze bij hem weggegaan uit liefde voor hem, zei ze. Zijn ouders spreekt hij niet meer. Met zijn werk op het kantoor was hij gestopt. Bij de contractverlenging had hij laten weten ontslag te nemen. Maar hij ging niet reizen, zoals hij zich had voorgenomen. Verder dan vluchten zoeken op Ryanair kwam het niet. Soms ging hij naar België, naar het water kijken in Antwerpen. En onderweg passanten om een sigaret vragen. Lukte altijd. Op een dag kwam hij ‘s nachts in een café een man tegen. Of hij Belgisch vuurwerk wilde verhandelen. Een flinke winstmarge. Hij hoefde het alleen in Hasselt op te gaan halen, een paar duizend euro te betalen en het voor een veelvoud daarvan in Nederland te verkopen.

Sil parkeert de auto voor het rijtjeshuis in Hasselt. Een man in het nationale shirt van Tunesië doet open in een trainingsbroek. Ze gaan aan een tafel zitten. De Tunesiër rookt een waterpijp, aan Sil geeft hij een Marlboro. Ze gaan de kelder in. Daar geeft hij de Tunesiër drieduizend euro. De man helpt niet met sjouwen. Sil heeft zin in McDonalds gekregen.

28 december 2011, 13:06
Sils telefoon trilt. “We zitten bij de Nicolaaskerk. Skateboard en 100 euro. Lator.” Sil pakt een stapel nitraten uit de kelder, rolt ze in krantenpapier en stapt in zijn rode Peugeot.

29 december 2011, 07:18
Tim zou het stiekem filmen vanuit de struiken. Geheid hits op YouTube. Ismaël eat your heart out! Gegarandeerd chaos. De lerarenstalling in puin. Om kwart over zeven is er nog niemand op school. Alleen de conciërge kan ieder moment aankomen. “Tim. Effe geen geintjes nu.” Frits doet zijn capuchon op en een zwarte sjaal voor zijn mond. Hij heeft een oude spijkerbroek van zolder gepakt. Zo eentje die iedereen heeft en waarmee hij niet herkend zal worden. Frits rent vanuit de struiken naar de stalling. Hij heeft 26 nitraten met plakband aan elkaar vastgetapet en één grote lont gemaakt. Hij steekt de lont aan, wil wegrennen en dan opeens: een steekvlam gevolgd door een flits en een harde knal.

Twintig tellen later heeft de conciërge de centrale aan de lijn. “Wellantcollege ja." Bewusteloos en met een bebloed gezicht wordt Frits met spoed naar het ziekenhuis gereden. Over zijn gezicht heeft het ambulancepersoneel een doek gelegd. Tim is via de achterkant van de bosjes weggeslopen. Het filmpje zet hij niet op YouTube.

2012
De jongen met dat skateboard stond in de krant. Een stoere jongen. Daarnaast een foto van een jongen in een ziekenhuisbed. Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak.

Dit is een gastbijdrage van Ralf Groothuizen. Ralf is freelance journalist.

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer