"Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak."" />

"Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak."" />

Asset 14

Wegrennen

29 december 2011, 07:54
De zaalarts trekt met een pincet voorzichtig de wang van het gezicht los. Zijn assistente draagt groene handschoenen. Ze snijdt met een scalpel langzaam het laatste vlees los dat nog aan het hoofd vastzit. “Sterilisatiebakje.” De wang valt in het bakje en de arts zet het in een piepschuimen doos met ijs erin. De assistent zet de doos op een kar en een ander rijdt de kar weg. Blond haar, krulletjes in de nek, een kettinkje met Frits om de hals. De ogen van de jongen zijn gesloten. Naast hem piept een monitor. Uit zijn pols komen slangen die eindigen in doorzichtige en rode zakjes aan een ijzeren kapstok op wieltjes. Als Frits uren later wakker wordt, zal hij tegen de dienstdoende nachtzuster zeggen dat het zijn eigen schuld was. Buiten knalt vuurwerk.

16 juni 2011, 14:00
De frietjes zijn zout en koud. Kinderen met dinosaurussen in hun handen rennen door McDonalds. Op de wc glijdt Sil uit over een prop nat wc-papier. Hij grijpt zich vast aan de wastafel. Hij is duizelig en hij zweet. Op de snelweg reed kilometerslang een politiewagen achter hem. Die maande hem niet tot stoppen. Er rennen een paar jongetjes de wc’s binnen. Een jongen spuit Sil bij het weggaan in zijn nek. Sil gooit nog wat water in zijn gezicht en legt vijftig cent op het schoteltje. De schoonmaker knikt. Hij kijkt niet op van zijn Turkse krant.
Op de snelweg veel caravans en campers. In de berm plast een jongetje tussen een boom. Zijn vader rookt een sigaret en houdt een pak tissues in de andere hand. Sil moest het altijd ophouden van zijn vader. Altijd waren ze er bijna. ’s Nachts had Sil buikpijn, maar dan sliepen zijn ouders.
Bij de grens staat niemand. Alleen een rokende Mercedes op de vluchtstrook. Vier vrouwen en een man, witgeblokte tassen op het dak gebonden. De vrouwen plukken bloemen in de berm. Thuis rijdt Sil zijn rode Peugeot het plein op, achter het huis. Hij wacht tot elf uur, wanneer het donker is. De buren zijn aan het barbecueën. Hij lost de achterklep. Het vuurwerk zit in dozen waarop ‘Potgrond uit Overpel’ staat geschreven. This side up. In de kelder zet Sil de dozen in stalen bakken die een kelderbrand kunnen doorstaan. Een vonkje kan namelijk fataal zijn.

28 december 2011, 13.00
Tim zit in 3B. Frits in 2D. Frits is blijven zitten afgelopen jaar. Tim is de leider van de groep en Frits is wat je zou noemen een meeloper. Vorig jaar werd hij twee weken geschorst voor iets wat niet zijn plan was. Hij had een brugklasser in de boekenkelder opgesloten. Die werd er pas na drie uur uitgehaald door de conciërge. Tim vond dat een brugklasser te zelfverzekerd uit zijn ogen keek en bovendien was de jongen dwars door het rookgroepje heengelopen. Samen zouden hij en Frits de jongen te grazen nemen. Tim hield de wacht terwijl Frits hem in de val lokte. Frits kreeg straf. Tim niet. Regel één in hun groep: niemand verraadt niemand.

Er zit een zak Doritoschips onder de spin van Tim. Op zijn rug een Eastpackrugtas. De rits is stuk. Tim roept "Ewa!" als hij Frits ziet staan voor de Nicolaaskerk. "Ewa," dat roepen Ismaël, Mo en Zakaria altijd naar elkaar ter begroeting. Frits is op het skateboard. “Heb je het?” Frits opent de rits van zijn trainingsjack, doet zijn hand erin en laat tussen duim en wijsvinger de hoek van twee briefjes van vijftig zien. “Mijn opa telt de kassa maar af en toe. Hij stopt er toch zo mee.” Frits pakt zijn telefoon. Hij toetst in: “We zitten bij de Nicolaaskerk. Skateboard en 100 euro. Lator.”

Samen eten ze de chipszak leeg. Ze zitten op de treden van de kerk. Het is niet eens zo koud voor een decemberdag. Ze kijken naar een filmpje op Tims telefoon waarop Ismaël achter juffrouw Zengers aansluipt door de school. Juffrouw Zengers heeft niks door. Op het laatste beeld zie je haar op de pot zitten. Ze heeft grijze uitgroei en vijlt haar nagels. “Daar komt hij aan,” zegt Tim en wijst naar een rode auto die stapvoets aan komt rijden. Frits pakt zijn board en rolt naar de auto aan de andere kant van de weg. Hij geeft het geld. De man geeft door zijn autoraam een pakketje aan Frits. Die stopt het in zijn Eastpack. Thuis legt Frits de nitraten in de opslagkelder van opa. De laatste kruidenier in de stad.

Illustratie: Tejo Verstappen

16 juni 2011, 12.15
De laatste keer dat Sil haar zag had ze een rugtas op haar rug, met een bungelend statief eraan. Naast haar liep een mooie jongen met een bolhoedje. De jongen lachte. Waarschijnlijk zijn ze toen gaan zoenen, maar Sil was de hoek al om. Een paar maanden eerder was ze bij hem weggegaan uit liefde voor hem, zei ze. Zijn ouders spreekt hij niet meer. Met zijn werk op het kantoor was hij gestopt. Bij de contractverlenging had hij laten weten ontslag te nemen. Maar hij ging niet reizen, zoals hij zich had voorgenomen. Verder dan vluchten zoeken op Ryanair kwam het niet. Soms ging hij naar België, naar het water kijken in Antwerpen. En onderweg passanten om een sigaret vragen. Lukte altijd. Op een dag kwam hij ‘s nachts in een café een man tegen. Of hij Belgisch vuurwerk wilde verhandelen. Een flinke winstmarge. Hij hoefde het alleen in Hasselt op te gaan halen, een paar duizend euro te betalen en het voor een veelvoud daarvan in Nederland te verkopen.

Sil parkeert de auto voor het rijtjeshuis in Hasselt. Een man in het nationale shirt van Tunesië doet open in een trainingsbroek. Ze gaan aan een tafel zitten. De Tunesiër rookt een waterpijp, aan Sil geeft hij een Marlboro. Ze gaan de kelder in. Daar geeft hij de Tunesiër drieduizend euro. De man helpt niet met sjouwen. Sil heeft zin in McDonalds gekregen.

28 december 2011, 13:06
Sils telefoon trilt. “We zitten bij de Nicolaaskerk. Skateboard en 100 euro. Lator.” Sil pakt een stapel nitraten uit de kelder, rolt ze in krantenpapier en stapt in zijn rode Peugeot.

29 december 2011, 07:18
Tim zou het stiekem filmen vanuit de struiken. Geheid hits op YouTube. Ismaël eat your heart out! Gegarandeerd chaos. De lerarenstalling in puin. Om kwart over zeven is er nog niemand op school. Alleen de conciërge kan ieder moment aankomen. “Tim. Effe geen geintjes nu.” Frits doet zijn capuchon op en een zwarte sjaal voor zijn mond. Hij heeft een oude spijkerbroek van zolder gepakt. Zo eentje die iedereen heeft en waarmee hij niet herkend zal worden. Frits rent vanuit de struiken naar de stalling. Hij heeft 26 nitraten met plakband aan elkaar vastgetapet en één grote lont gemaakt. Hij steekt de lont aan, wil wegrennen en dan opeens: een steekvlam gevolgd door een flits en een harde knal.

Twintig tellen later heeft de conciërge de centrale aan de lijn. “Wellantcollege ja." Bewusteloos en met een bebloed gezicht wordt Frits met spoed naar het ziekenhuis gereden. Over zijn gezicht heeft het ambulancepersoneel een doek gelegd. Tim is via de achterkant van de bosjes weggeslopen. Het filmpje zet hij niet op YouTube.

2012
De jongen met dat skateboard stond in de krant. Een stoere jongen. Daarnaast een foto van een jongen in een ziekenhuisbed. Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak.

Dit is een gastbijdrage van Ralf Groothuizen. Ralf is freelance journalist.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar