Asset 14

Geerten Waling noemt Thierry Baudet een ‘achterlijke nazi’

Weerwoord: Geerten Waling noemt Thierry Baudet een ‘achterlijke nazi’

Julius Koetsier bindt in Weerwoord de strijd aan met de dogma’s en de dooddoeners die hij tegenkomt in de gevestigde opiniesecties. Hij fluit praatjesmakers die uit de bocht vliegen terug en voorziet hun meningen van een ongevraagd weerwoord. Deze week: Geerten Waling stelt dat een partijleider die specifiek opkomt voor de witte man terecht zou worden weggehoond als achterlijke nazi. Laat die partijleider toevallig bestaan.

Historicus Geerten Waling schreef in Elsevier over Sylvana Simons, naar aanleiding van de documentaire Sylvana: demon of diva. Zoals gebruikelijk voor met-twee-woorden-sprekend rechts benadrukt hij eerst zijn walging over de racistische reacties en geweldsbedreigingen die Simons ontvangt.

    “Wie hecht aan medemenselijkheid en beschaving moet gewoon onderkennen dat Simons een vrouw is die strijdt voor bepaalde ideeën en idealen, maar daarbij een disproportioneel grote storm aan ellendige reacties over zich heen krijgt.”

Later geeft hij een tweede reden voor zijn afkeuring: beledigingen en bedreigingen zijn geen slimme strategie.

    “Het is crimineel gedrag, maar ook nog eens oliedom. Net als radicale moslims die Wilders bedreigen, sterken de onverlaten die Simons lastigvallen haar alleen maar in haar gelijk, namelijk dat Nederland heel racistisch en seksistisch is. En daarop valt nu juist veel af te dingen.”

Hier gebeurt iets paradoxaals. Aan de ene kant lijkt Waling te erkennen dat racistische en seksistische uitingen bewijs vormen voor de aanwezigheid van racisme en seksisme. Aan de andere kant stelt hij dat hierop ‘heel wat af te dingen’ valt. Nu valt er natuurlijk te discussiëren over de vraag wanneer een land ‘heel racistisch en seksistisch’ genoemd kan worden. Ik denk echter dat Waling ook zal erkennen dat de reacties die Simons ontvangt een symptoom zijn van een probleem dat erom vraagt aangekaart te worden – anders zou hij het zelf niet aankaarten. Zijn probleem zal dus liggen bij de manier waaróp Simons te werk gaat.

    “Simons toont zich in de documentaire een eloquente en goed geïnformeerde vertegenwoordiger van identiteitspolitiek. Een ‘activist’ en ‘strijder’, noemt ze zichzelf in de documentaire – en zo opereert ze ook. Met een agressieve, bij vlagen intimiderende debatstijl zien we haar de ene na de andere ‘witte man’ de les lezen.”

In ben benieuwd wat Waling bedoelt met ‘intimiderend’. Simons is doorgaans direct en duidelijk. Dat ze, zoals Waling zegt, eloquent en goed geïnformeerd is zal ongetwijfeld intimiderend overkomen op tegenstanders die dat niet zijn – maar dat ligt meer aan hen.

Er is geen moment dat Walings identiteit hem in de weg zit bij het uitoefenen van zijn rechten en plichten.

Ook vraag ik me af waarom Waling ‘witte man’ tussen aanhalingstekens zet. Hij komt zelf met die observatie over huidskleur en geslacht. Vindt hij het onzin om die zaken te benoemen, en drijft hij de spot met identiteitspolitiek? Waarschijnlijk, maar waarom noemt hij Simons dan zonder die aanhalingstekens ‘een vrouw’? Welke identiteitscategorieën zijn voor Waling legitiem, en welke niet?

    “Deze identiteitspolitiek roept veel vragen op. Welke identiteit heeft voorrang? Onze huidskleur, ons geslacht, onze seksuele voorkeur, iets anders?”

Denkt Waling hiermee identiteitspolitiek te bekritiseren? Het lijkt me onwaarschijnlijk dat hij het begrip intersectionaliteit nooit gehoord heeft – hoewel hij zich blijkbaar niet realiseert dat deze vragen al lang onderdeel zijn van het academisch discours dat hij aanvalt.

    “Zijn wij die identiteit, of zijn wij in de eerste plaats allen burgers met gelijke rechten en plichten?”

Laten we die vraag eens specifieker maken. Is Geerten Waling een man, of is hij in de eerste plaats een burger met rechten en plichten? Die vraag is absurd. Hij is beiden, en het één hoeft geen voorrang te krijgen boven het ander. Er is geen moment dat Walings identiteit hem in de weg zit bij het uitoefenen van zijn rechten en plichten.

    “Simons stelt dat er al eeuwenlang identiteitspolitiek wordt bedreven, maar dan van één kant. Ze bedoelt daarmee die van de ‘witte, cis-gender heteroman’. Dat lijkt me aantoonbaar onjuist. (...) Simons zal geen enkele politieke partij kunnen noemen die specifiek opkomt voor de blanke heteroman.”

Volgens Waling zou het FvD duur komen te staan, als de partij ‘blanke identiteitspolitiek’ zou gaan bedrijven.

Het klopt dat er geen partijen zijn die zulks in hun programma schrijven, maar dat is dan ook een enorme karikatuur van wat Simons stelt. Ten eerste heeft ze het over ‘eeuwenlang’. En eeuwen geleden was de ongelijkheid tussen man en vrouw, wit en zwart en homo- en heteroseksueel wel degelijk expliciet in de wet aanwezig, zoals Waling natuurlijk ook weet. Als historicus zal hij tevens bekend zijn met het gegeven dat het verleden van invloed is op het heden.

    “Wie zo’n partij zou oprichten zou, terecht, worden weggehoond als achterlijke nazi. Zelfs een theoretische discussie voeren over het al of niet bestaan van IQ-verschillen tussen volken heeft al een kandidaat van Forum voor Democratie de kop gekost, laat staan wat er zou gebeuren als een partij concreet ‘blanke identiteitspolitiek’ zou gaan bedrijven.”

De kwestie die aanleiding was voor het vertrek van Yernaz Ramautarsing bij FvD lag iets anders (Ramautarsing voerde geen discussie over het al dan niet bestaan van IQ-verschillen, maar stelde dat die verschillen absoluut bestaan, waarbij hij de termen ‘IQ’ en ‘intelligentie’ inwisselbaar gebruikte en ‘volk’ gelijk leek te stellen aan ‘etniciteit’. Pas toen hij aan zijn opvattingen over IQ een vergezochte conclusie over homorechten verbond, werd de kritiek hem te veel en besloot hij zelf (!) te vertrekken). Maar dit terzijde.

Volgens Waling zou het FvD duur komen te staan, als de partij ‘blanke identiteitspolitiek’ zou gaan bedrijven. Er is dus maar één voorbeeld van zulke politiek nodig om zijn ongelijk te bewijzen. Mocht zo’n voorbeeld bestaan, dan zou dat bovendien volgens Waling voldoende reden zijn de oprichter een ‘achterlijke nazi’ te noemen. In 2015 zei Thierry Baudet: ‘Ik wil graag dat Europa dominant blank en cultureel blijft zoals het is.’ Voldoet de wens een continent ‘dominant blank’ te houden aan de kwalificatie ‘identiteitspolitiek’? Sowieso aan de definitie van dat begrip die Simons hanteerde toen ze zei dat identiteitspolitiek al ‘eeuwenlang van één kant’ bestaat. En dus ook aan de definitie die Waling hanteert in zijn reactie op die stelling. Ergo: Geerten Waling noemt Thierry Baudet een achterlijke nazi. Ik zou dat zelf niet zeggen. Baudet is een racist, maar ik weet niet of hij een echte nazi is (hoewel ik het niet uitsluit ben ik voorzichtig met dat woord). Nooit verwacht dat ik nog eens ter rechterzijde van Geerten Waling zou belanden.

    “[T]och wordt een opmars van zo’n rechtse identiteitspolitiek met de dag realistischer, nu autochtone Nederlanders in een identiteitshokje worden geduwd als inherente ‘racisten’. Of zoals de conservatieve Amerikaanse politicoloog Joshua Mitchell zei, in een interview met The Post Online-journalist Sietske Bergsma: ‘Ik vertel mijn linkse studenten ook: je hebt nu van mensen geëist dat ze het over zichzelf hebben in termen van hun identiteit. Wat verwacht je nou?’”

Blijkbaar vindt Waling het voor de hand liggend dat witte mensen aan wie gevraagd wordt kritisch over hun identiteit te denken, racistischer worden. Ik heb wat meer vertrouwen in mijn huidskleurgenoten. Het lijkt hier eerder Waling te zijn, die witte mensen in het hokje ‘inherente racisten’ duwt.

    “Zolang ze op deze manier blijft ‘strijden’ zal Sylvana Simons de polarisatie gebruiken en bevorderen. Ze vergroot wellicht haar achterban, maar hoe spijtig en onvergeeflijk ook, ook de haat tegen haar.”

Het is waar dat wie zich uitspreekt tegen racisme, haat van racisten kan verwachten. Waling zou Simons waarschijnlijk aanraden zich minder op huidskleur te richten. Maar huidskleur is het probleem niet. Het probleem ligt bij de mensen die huidskleur koppelen aan dominantie. Misschien nog een groter probleem: mensen als Waling wéten dat, maar weten niet dat ze het weten. Waling is bevriend met iemand die in zijn eigen woorden ‘een achterlijke nazi’ is.



Mail

Julius Koetsier is columnist, filmcriticus, vertaler, video-editor en zo af en toe iets anders.

Ka-Tjun Hau is beeldredacteur bij Hard//hoofd, fotograaf en kunstscout.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer