Asset 14

Op de stoep

Derk Fangman gaat op pad nog voordat de zon op is, want hij houdt van de ochtend. De vijfde uit een reeks van acht belevenissen die hebben plaatsgevonden terwijl jij lag te dromen.

Ik zat al vroeg op de stoep voor mijn huis te wachten. Ze had gezegd dat ze een brief zou sturen, eentje met glitters. Er reed een Volkswagen voorbij, twee fietsers, een green machine van de gemeente, een moeder met een bakfiets met twee blonde kinderen voorin, geen postbode. Het overbuurmeisje had haar gordijnen open getrokken en draaide rondjes voor de spiegel. Ze paste een trui, een rokje, een spijkerbroek en een vest. Ze kan niet ouder zijn dan een jaar of vijftien, dat meisje.

Een verdieping lager stond de overbuurman te roken op de stoep, de onderbuurman van het meisje. Hij staat altijd buiten te bellen en te roken, overdag, ’s avonds laat. Hij heeft een jongere vriendin die bij hem woont. Ze heeft kort haar en hij is kaal en dik.

Ze komt altijd laat van haar werk en dan staat hij op de stoep op haar te wachten, bellend, rokend. Soms heeft ze werkoverleg, ’s avonds, met collega’s in de keuken aan de ronde tafel bij het raam. Dan ligt de hele tafel vol met papieren, multomappen, eten ze noedels uit kartonnen bakjes. De kale, dikke man staat dan meestal iets verder in de keuken, leunend met zijn buik tegen het aanrecht. Of buiten. Rokend. Bellend.

De ouders van het meisje voor de spiegel kwamen samen door de deur naar buiten. Ik dacht na over wat er in de brief kon staan. Wat kon in godsnaam belangrijk genoeg zijn om in een brief te zetten? We hadden elkaar maar één keer gezien. In een vreemde stad. Na een uur moest ik haar op de laatste bus naar huis zetten. Zie ik je nog eens? Zei ik. Ze lachte en toen zei ze: Ja. En daarna: Maar dan neem ik m’n vrienden mee, die moeten jou ook echt zien.

Die glitters, was dat dan een goed teken?

Foto: Romy Claessen

De vader liep naar zijn auto, een Renault, de moeder naar haar fiets. De vader opende het portier, gooide zijn tas op de bijrijdersstoel, sloeg de deur weer dicht en liep terug naar zijn vrouw die haar tas onder de binders van haar bagagedrager propte. Hij legde een hand in haar zij en gaf haar een zoen. Ze lachte, draaide naar hem toe, zoende terug. Daarna stapte hij in zijn auto en reed weg. Zij stapte op haar fiets, daarbij zwaaide ze haar linkerbeen met een zwiep over het zadel en de bagagedrager, het was een mannenfiets met stang.

Het dochtertje stond nog steeds voor de spiegel en had gekozen voor het rokje en het vest. Ze maakte een vlecht in haar haren, die ze over haar schouder trok terwijl ze vlocht, om het beter te zien. Ze had alle tijd vandaag, met de krokusvakantie.

Twee mannen in uniform kwamen de hoek om en slenterden in mijn richting. Er was een oudere en een jongere, de oudere had een pet, de jongere niet. Gemeentewerkers die letten op orde en veiligheid, of dubbel geparkeerde auto’s, vuilnis. Mannen in uniform zonder revolver.

Deze waren van het vuilnis. Ze stopten bij een vuilniszak die tegen een boom aanlag, vlak naast me.
- Is die zak van jou?
- Nee.
- Weet je van wie wel?
- Nee.

Toen gingen ze heel druk overleggen.

De oudere van de twee ging door zijn knieën en maakte een scheur in de zak. De jongere zag dat ik toekeek en legde uit dat ze de zak openmaakten op zoek naar misschien een enveloppe met misschien een adres en dan konden ze de dader aanspreken op het onbehoorlijke gedrag. Een fikse boete zou uiteraard volgen, daar hoefde ik me volgens het uniform geen zorgen over te maken.

Door de scheur kwam een kartonnen pak en uit het pak lekte yoghurt en de yoghurt lekte op de schoen van de man. Hij vloekte en hij voelde in de binnenzak van zijn jasje, waarschijnlijk voor een zakdoek. Toen hij die niet vond gebaarde hij naar het jongere uniform en die keek eerst een beetje beteuterd en gaf tenslotte de zijne. Het oudere uniform wreef zijn schoen schoon en gaf de zakdoek weer terug. Heel voorzichtig ging hij met zijn hand in de scheur en na enig wroeten haalde hij er inderdaad een enveloppe uit. Hij moest lachen en hij klopte met de enveloppe op het bovenbeen van zijn collega, hij kwam overeind, hij wees hij naar een huis schuin aan de overkant. Samen liepen ze richting het huis dat hij had aangewezen en het jongere uniform floot en het oudere liep naast hem met de vuilniszak in zijn hand. Ze staken over. Ze lieten een spoor van yoghurt achter. Een uur later kwam de postbode op zijn fiets en hij stopte voor mijn huis maar hij had geen brief en ook geen glitters. Later die ochtend kwam er wel nog een vriend. We speelden drie potjes dammen op de stoep. Het eerste potje won ik en daarna was het twee keer remise.

Mail

Derk Fangman kon als klein jongetje eerder praten dan zijn meeste leeftijdsgenoten. Meeuwvogel was zijn lievelingswoord, daar scoorde hij veelvuldig mee.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel