Asset 14

Het café op de hoek

Derk Fangman gaat op pad nog voordat de zon op is, want hij houdt van de ochtend. De vierde uit een reeks van acht belevenissen die hebben plaatsgevonden terwijl jij lag te dromen.

Ik was te laat gaan slapen en te vroeg weer opgestaan. De wekker op mijn telefoon ging af, de metalige vrouwenstem zei: 'Het is tijd om op te staan, het is vier uur en dertig minuten. Het is tijd om op te staan, het is vier uur en-' Ik smeet de telefoon door het donker en hoorde het ding door de gang stuiteren. Ik sloot mijn ogen en rolde me wat strakker in de deken. Lonkte je bed ’s avonds maar zoals het ’s ochtends doet. Weer die stem, vanuit de gang: 'Het is tijd om op te staan, het is vier uur en eenendertig minuten. Het is-'

Ik ging niet douchen, dat zou nergens op slaan. In de vensterbank vond ik een geopend flesje met een laagje bier. Ik maakte een kommetje van mijn hand en goot het schrale bier erin. Smeerde het in mijn haar. Dat was stukken beter.

Ik had honger maar at niet. In plaats daarvan dronk ik koffie en rookte ik vier sigaretten.

Buiten op straat was het donker. Voor me liepen twee jongens. De een had een rooie jas van Helly Hansen, de ander gympen met klittenband. De linker frommelde een pakje sigaretten uit zijn zak. Een van de sigaretten viel op de grond. Ze liepen gewoon door.

De rechter: je laat er eentje vallen.
De linker: Ik rook niet van straat.

Bij de hoek gingen ze naar links, ik ging naar rechts, onder het tunneltje door, langs het hotel met de lichtjes.

Beeld: Mirte Slaats

In de straat van de discotheek zag ik al van een afstandje dat ik er niet in ging komen, de uitsmijter schudde met zijn hoofd. Ik probeerde het toch. Voor de ingang waren dranghekken slingerend opgesteld, maar er waren geen mensen, toch moest ik door die slinger, en de hele slinger lang keek de uitsmijter me aan en schudde hij met zijn hoofd.
- Je bent te laat.
- Ik ben vroeg.
- Je komt er niet meer in.

Ik nam een kipcorn uit de automaat en slenterde door de stad. Op de hoek was een café waar nog licht was, de deur gesloten, ik klopte op het glas. Een jongen met lange armen en krulhaar deed open. Ik groette hem en vroeg of ik nog naar binnen mocht.
- Vooruit, zei hij. En daarna: ik werk hier toch niet.

De jongen die er wel werkte was Japans en hij heette Yoshi, of tenminste zo noemden ze hem, de jongen met de lange armen en het meisje aan de bar. Yoshi keek me even aan en toen ging hij weer door met het schoonmaken van de bar, met een poetsdoek, en ik kon niet nalaten te denken: 'wax on, wax off. Yoshi san.' De jongen met de lange armen stelde zich voor als Koster en dat kwam niet omdat hij zo heette maar omdat hij het was, koster. Van een kleine kerk in de stad. Zijn vader was vroeger ook koster. Het meisje heette Ellen en ik gaf haar een hand en ze zei: je stinkt naar bier.

Koster vroeg of ik iets te drinken wilde en ik zei ja maar toen zei Yoshi iets in het Japans en toen zei Koster dat het al laat was, dat ik naar huis moest, dat ik de volgende dag terug kon komen. Ik knikte en ik zwaaide naar het meisje. Bij de deur gaf ik Koster een hand. Ik zei: later pater.

Ik liep terug naar huis, naar Oost, stak de rivier over, daarachter de huizen, de daken. En terwijl ik liep zag ik de wolken die niet bewogen, de streep licht boven de daken die langzaam groter werd, en ik dacht: 'soms, als je heel vroeg wakker wordt, is het net alsof je de enige bent op aarde die niet slaapt.'

Dat is bijna nooit waar.

Mail

Derk Fangman kon als klein jongetje eerder praten dan zijn meeste leeftijdsgenoten. Meeuwvogel was zijn lievelingswoord, daar scoorde hij veelvuldig mee.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer