Asset 14

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

"We zijn een volk van verzamelaars, iedereen verzamelt wel wat.” Toch verzamelen maar weinig mensen in Nederland kunst. Suzanne Wallinga van Amsterdam Art wil daar verandering in brengen. Dit weekend is er een speciaal online programma om het kopen van kunst in galeries toegankelijk te maken.

Suzanne Wallinga is de kersverse interim-directeur van Amsterdam Art, maar al langer betrokken bij de organisatie. Onder haar leiding bereiden ze zich nu voor op het aankomende Amsterdam Art Gallery Weekend. Dat is even wennen nu veel bezoekers niet fysiek naar de stad kunnen komen. Via Zoom bespreken we waarom het belangrijk is dat dit evenement toch plaatsvindt.

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend.

Het Amsterdam Art Gallery Weekend is eigenlijk een kleinschalige versie van het Amsterdam Art Weekend, dat pas volgend voorjaar plaatsvindt. Hoe is dit idee ontstaan?

Tijdens het Amsterdam Art Weekend ontvangen we ieder jaar ongeveer 47.000 bezoekers. Dat kan nu niet natuurlijk, maar door een weekend lang bijzondere aandacht te geven aan de galeries willen we laten zien dat er heel bijzondere kunst te koop is in Amsterdams. Er zijn elk jaar ongeveer dertig galeries die deelnemen aan onze programma’s. Amsterdam Art werkt met galeries die actief zijn in de primary market, dat houdt in dat zij direct samenwerken met vaak jonge kunstenaars. Of nou ja jong, in elk geval lévende kunstenaars—kunstenaars die juist nu een inkomen nodig hebben. Samen met de galeries zijn we gaan kijken hoe we dit jaar reuring kunnen genereren voor wat er gebeurt in Amsterdam, binnen de kaders van wat mogelijk en wenselijk is. Dit heeft geresulteerd in het Gallery Weekend, met galerietentoonstellingen, betaalbare kunstwerken in oplage en een online programma.

Tijdens het Gallery Weekend verzorgt de organisatie Young Collectors Circle een ‘Crash Course Collecting’, is dat speciaal om dat grotere publiek te bereiken?

De Young Collectors Circle is er elk jaar bij, inderdaad met het streven de groep verzamelaars in Nederland te vergroten en te verjongen. We zijn wel een volk van verzamelaars, iedereen verzamelt wel wat. Toch is kunst niet het eerste waar we aan denken als het over verzamelen gaat. De Young Collectors Circle bereikt een nieuwe groep kunstliefhebbers. Die worden aan de hand genomen, door bijvoorbeeld onder begeleiding atelierbezoeken af te leggen en zo kunstenaars te ontmoeten en over de kunstmarkt le-ren. Het gaat om een jongere generatie die ook het sociale aspect van verzamelen heel belangrijk vindt. De verzamelaars willen vaak veel weten van de kunstenaars en blijven deze vaak langere tijd volgen. Hoe jonger je begint, hoe hechter de relatie met een kunstenaar door de jaren kan worden.

Ik denk dat er andere vormen van verzamelen ontstaan. Er zijn een aantal tendensen zichtbaar die daar mee te maken hebben, die voorbij gaan aan het idee dat een iemand het desbetreffende kunstobject zélf moet bezitten.

Je vertelde dat Nederlanders veel verzamelen maar nog niet gewend zijn om ook kunst te kopen. Waarom is het aanleggen van een eigen collectie zo leuk?

Ik denk dat het, naast enige financiële waarde, een belangrijk persoonlijk bezit is. Het is vaak een persoonlijke ervaring waardoor je door een kunstwerk geraakt wordt, een gevoel van herkenning of juist iets wat wringt.

Wat heeft Amsterdam te bieden op het gebied van kunst wat je in andere grote steden niet tegenkomt?

Amsterdam is best een bijzondere stad qua kunstklimaat. Dat komt doordat wij twee belangrijke postacademische opleidingen hebben: De Rijksakademie en de Ateliers. Daar komen kunstenaars vanuit de hele wereld op af, die hier een tijd verblijven voor een opleiding en daarna vaak een tijd blijven hangen. Dat in combinatie met een groot aantal galeries die met deze kunstenaars samenwerken, levert een heel interessant ecosysteem op.

In 2011 was je een van de oprichters van ‘A Tale of a Tub’, een kunstinstelling die als doel had om met kunst bij te dragen aan het doorgronden van sociale, politieke en ecologische problemen. Denk je dat een event als het Amsterdam Art Weekend daar ook aan kan bijdragen?

Dat is een goeie vraag die ik mezelf ook regelmatig stel. Het heeft ergens wel met elkaar te maken. Als je het hebt over waarom Amsterdam z’n bijzonder klimaat heeft, merk je tegelijkertijd dat er ook een noodzaak is voor een platform als Amsterdam Art om nog meer een verbinding met die buitenwereld aan te gaan. Juist omdat je een enorme slagkracht hebt om bepaalde thema’s op het programma te krijgen, denk ik dat daar een mogelijkheid is om mensen met elkaar in contact te brengen. Wij organiseerden bij-voorbeeld in 2018 al een grote conferentie samen met kunsttijdschrift Art Review over inclusiviteit op de kunstmarkt. Er was veel aandacht voor vanuit galeries, instellingen en critici. Tijdens dit event werd er ontzettend veel kennis uitgewisseld en ik kan me voorstellen dat zoiets een vervolg krijgt.

Ik denk dat het belangrijk is dat potentiële kopers zich gerepresenteerd voelen door de kunstenaars en hun werk.

Over inclusiviteit gesproken, hoe divers is de groep kunstverzamelaars in Nederland?

Ik denk dat het belangrijk is dat potentiële kopers zich gerepresenteerd voelen door de kunstenaars en hun werk. Nu het aanbod steeds diverser wordt, spreekt dit ook meer mensen aan. Dit is een gezamenlijke opgave voor galeries, musea en opleidingsinstituten. Daarnaast bestaan er veel vastgeroeste ideeën over het profiel van een kunstverzamelaar. Wij proberen ons juist te richten op de potentiële verzamelaars die je misschien niet direct op je netvlies hebt, maar die er in Amsterdam zeker zijn. Dat is een groeiende groep, die wij in samenwerking met onze partners proberen uit te breiden met jonge mensen.

De deelnemende galeries van het Amsterdam Gallery Weekend zijn veelal gevestigde galeries. Hoe zoeken jullie zelf naar diversiteit?

Iedereen kan zich in principe aanmelden. Een commissie van voornamelijk curatoren bekijkt de kwaliteit van de aanmeldingen en hoe de kunstwerken van de galerie zich verhouden tot de internationale kunstwereld. Dat is namelijk het belangrijkste doel van Amsterdam Art: de Amsterdamse kunstmarkt internationaal op de kaart zetten.

Daarnaast hebben we twee Wild Cards, waardoor jonge galeries zonder deelnamegeld te betalen mee kunnen doen, omdat zij een bijzondere programmering hebben. Dit jaar zijn dat GoMulan en Multiplemadé. De galeriehouder van GoMulan is slechts eenentwintig jaar oud, en voor het Gallery Weekend presenteert zij een dubbeltentoonstelling van Matt Chaim de Groot (NL, 1969) en Joran van Soest (NL, 1994). Bij Multiplemadé is een selectie van het werk te zien van modeontwerper Duran Lantink (NL, 1987) en fotograaf Paul Kooiker (NL, 1964). Kooiker maakte onlangs nog internationale furore met een fotoproject in samenwerking met Kim Kardashian.

Hoe ziet kunst verzamelen er over vijftig jaar volgens jou uit?

Ik denk dat er andere vormen van verzamelen ontstaan. Er zijn een aantal tendensen zichtbaar die daar mee te maken hebben, die voorbij gaan aan het idee dat een iemand het desbetreffende kunstobject zélf moet bezitten. Je zou bijvoorbeeld met een groep kunnen verzamelen, wat leidt tot een gedeelde collectie. Of ervaringen in plaats van objecten verzamelen. Dit heeft ook te maken met de ontwikkelingen op het gebied van duurzaamheid en ecologie, waar ook in de kunstwereld veel aandacht voor is.

Beeld: Popel Coumou in galerie TORCH.


Het Amsterdam Art Weekend loopt tot en met 29 november 2020. Bekijk
hier de online programmering en het overzicht van deelnememde galeries.

Mail

Sophie van Lawick van Pabst doet sinds begin 2018 onderzoek naar wat er achter de schermen in musea gebeurt. Dit onderzoek maakt deel uit van het afronden van haar opleiding Lifestyle Transformation Design aan de Willem de Kooning Academie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer

Shirin Abedi maakt een kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Shirin Abedi maakte het kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Als dank voor je investering in de toekomst van onafhankelijke kunst en cultuur ontvang je één of twee keer per jaar een kunstwerk van een veelbelovende maker. Binnenkort valt een kunstwerk van fotograaf Shirin Abedi op de mat bij onze kunstverzamelaars. Welke dat precies is, blijft nog even geheim, maar in gesprek met kunstcurator Sander Bortier vertelt Abedi over haar blik op solidariteit, diaspora en de kracht van beelden die ruimte maken voor nuance. Lees meer

Out-of-office-reply

Waarom iedere Nederlander een ton moet krijgen

Marthe van Bronkhorst is momenteel afwezig en kan haar mail niet beantwoorden. Dit wil ze nog doorgeven: Lees meer

Dit maakten onze 1.700 kunstverzamelaars mogelijk in 2025 1

Dit maakten onze 1.700 kunstverzamelaars mogelijk in 2025

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen en een vrije ruimte te bieden. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2025 hebben besteed. Lees meer

Over hoe je echtheid kan dragen

Over hoe je echtheid kan dragen

Leren riempjes die uitdagend uitsteken, of juist veilig verstopt tussen sokken in een mandje. In dit essay reflecteert Imme van Zuilekom op de strapon: die zowel zachtheid, hardheid en samenzijn bevat. Lees meer

Auto Draft 16

Weer thuis voelen in een wegwerpwereld

Onderzoeksprogramma Reparatie Remise vroeg schrijvers, kunstenaars en denkers te reflecteren op reparatie als culturele, sociale en politieke praktijk. In dit essay onderzoekt Lieke Knijnenburg wat het betekent om zorg te dragen voor spullen in een wereld die draait op snelheid, vervanging en voortdurende vernieuwing. Lees meer

 1

Schrijfwedstrijd: door de ogen van Palomar

Stuur vóór 19 juli in voor de schrijfwedstrijd van Hard//hoofd en uitgeverij Cossee. Neem de lezers van jouw kortverhaal bij de hand en laat hen opnieuw kijken en luisteren naar (voelen en denken over) situaties, mensen, objecten, beelden die we allemaal kennen. Of toch niet? Lees meer

Zijn de manosphere-mannen niet stiekem een beetje gay?

Zijn de manosphere-mannen niet stiekem een beetje gay?

Marthe van Bronkhorst ziet het licht na een bezoek aan de MediaMarkt en de sportschool: is er wel zoveel verschil tussen mannenliefde en de manosphere? 'Ik ben maar op één plek in mijn leven nóg vuiler aangekeken dan in de MediaMarkt: de squat corner van de sportschool.' Lees meer

Verwachtingen

Verwachtingen

In dit openhartige en genuanceerde essay deelt Sharon van Oost haar twijfels bij het grootbrengen van een jongen in deze vrouwonvriendelijke wereld. Hoeveel ruimte zal ze hem geven? Heeft ze zijn gender niet al te veel bepaald? Hoe kan ze hem helpen om zelf uit te vinden wat mannelijkheid voor hem betekent? Lees meer

Weten we nog wat kunst(matige intelligentie) is?

Weten we nog wat kunst(matige intelligentie) is?

Het Met Gala vroeg dit jaar om mode als belichaamde kunst, maar wat betekent dat eigenlijk? In haar column gebruikt Loïs Blank de rode loper als uitgangspunt voor een kritische blik op hoe mode, lichamelijkheid en creativiteit zich nog tot elkaar verhouden. Lees meer

:Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Tussen marmeren goden en mythologische meesterwerken in de tentoonstelling 'Metamorfosen' ziet Nina Läuger vooral een pijnlijk gebrek aan context. Ze vraagt zich af waarom het Rijksmuseum geweld, misogynie en verkrachting in klassieke kunst toont zonder die beelden echt vanuit het heden te bevragen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 31 juli 150 nieuwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Sporen’ verkennen we waar we vandaan komen en wat we achterlaten: digitaal, ecologisch en sociaal. Ben jij ons al op het spoor? Word vóór 31 juli trouwe lezer voor slechts €3 per maand en ontvang in september 120 pagina’s literatuur op de mat. Veel leesplezier!

Word abonnee!