Kasper gaat verhuizen en dat betekent, treurig genoeg, dat hij afscheid moet nemen van zijn Turkse bakker." /> Kasper gaat verhuizen en dat betekent, treurig genoeg, dat hij afscheid moet nemen van zijn Turkse bakker." />
Asset 14

Verhuizen

Een jongen met een Turkse pizza in zijn hand leidde ons rond in ons toekomstige huis. "Moest nog ontbijten," verontschuldigde hij zich voor de rol in zilverfolie waar knoflooksaus uit droop. Het was drie uur ’s middags, maar wij waren studenten onder elkaar en begrepen dat daarom best. Mijn vriendin liep inspecterend door elke kamer en vertelde hoe we het gingen inrichten, maar ik had meer aandacht voor de geurende lekkernij. "Beste Turkse bakker van het westelijk halfrond," vertrouwde de jongen mij smakkend toe. "En maar dertig meter hier vandaan, wat dat betreft is deze locatie ideaal." Toen mijn vriendin en ik naar buiten liepen waren we beiden extatisch. "Wat fantastisch toch!" riep zij uit. "Ja," beaamde ik, "laten we er meteen een kopen, het zal de eerste zijn van velen." Haar gezicht betrok. "Heb je het nou over die stomme pizza? Lekker belangrijk zeg! Heb je gezien wat we allemaal met die woonkamer kunnen doen?" Ik begreep niet goed wat er te doen viel. Eigenlijk had ik helemaal niet willen verhuizen, want dat leek me maar een hoop gedoe. Maar mijn geliefde vond dat mijn studentenkamer, waar zij een jaar daarvoor was ingetrokken om niet meer af te hoeven spreken, te weinig bewegingsvrijheid voor ons beiden bood. “Ik heb er geen enkel probleem mee om de bank nooit te verlaten”, opperde ik nog, maar mijn vriendin was onvermurwbaar. De Turkse pizza zorgde er echter voor dat ik de veranderingen positief tegemoet zag.

De komende jaren aten wij op gezette tijden een Turkse pizza als lunch. Ik was meestal degene die ze haalde en die dus de onvermijdelijke twee vragen van de Turk moest beantwoorden. De ene vraag luidde “eten of meenemen?” en dat was nog eenvoudig te beantwoorden, maar tegen de andere vraag zag ik steeds weer op. “Alles erop?” was die vraag. Met ‘alles’ werd sla, knoflooksaus en hete saus bedoeld. Ik wilde dat allemaal wel en mijn vriendin ook, alleen wilde zij maar een beetje hete saus. “Op beide alles, maar op een niet te veel hete saus”, probeerde ik dan, of “op de ene alles en op de andere ook alles maar dan slechts een pietsje hete saus”, of “op de ene alles en in reguliere hoeveelheden, op de andere ook alles maar dan wat betreft de hete saus slechts een minimale portie”. Welke zin ik ook koos als antwoord op zijn vraag, steeds weer vormde dit een moment waarin de wereld uit elkaar leek te kunnen vallen. Maar ook al zou blijken dat op de ene pizza de normale hoeveelheid hete saus terecht was gekomen en op de andere extra veel, of een andere variatie die ons middagmaal naar Russische roulette deed smaken, ik wilde er niet te veel woorden aan vuil te maken. De vragen van de bakker waren een onderdeel van een routine die niet doorbroken mocht worden. Met zijn behaarde handen sloeg hij het deeg plat en veegde dan die handen af aan het schort dat om zijn dikke buik gespannen zat, waarbij van ver achter uit zijn keel een melodie klonk. Ik stelde mij voor dat het een lied was waarmee zijn moeder hem als kind in slaap wiegde. Misschien lag het aan mij, maar met de jaren begon dit lied steeds weemoediger te klinken. “Dag buurman”, zei de Turk als ik zijn zaak verliet, maar hij keek me nooit aan.

Illustratie: Tejo Verstappen

In het jaar dat het uit was tussen mij en mijn vriendin, en zij een andere woning betrok waardoor ik opeens meer bewegingsvrijheid kreeg dan ik ooit had gewild, werd het halen van een Turkse pizza opeens een doodeenvoudige aangelegenheid. “Eén pizza, om mee te nemen, met alles erop”, zei ik dan en hoefde vervolgens alleen maar te wachten. Soms vroeg ik mij af of de Turk zich afvroeg wat er met die andere persoon gebeurd was, de persoon die niet te veel hete saus wilde. In deze periode kwam de zoon van de Turk steeds vaker in de winkel te werken. Zijn vader richtte zich op het bakproces, de zoon verzorgde het contact met de klanten. Met zijn vlotte babbel en bijdehante lach leek hij hier veel plezier in te hebben. Toen mijn vriendin en ik weer bij elkaar kwamen was ik bang dat het halen van een pizza opnieuw zwaar zou worden, maar de jongen begreep meteen wat ik met mijn bestelling bedoelde en kwam zelfs met het idee een extra servet om een van de twee pizza’s te doen zodat wij ze makkelijk uit elkaar konden halen.

Het was duidelijk dat de vader het bij het bakken van pizza’s wilde houden, maar de zoon meer mogelijkheden zag. “Maandag hebben we kapsalon” zei de jonge Turk op een dag en ik zag een glundering in zijn ogen. “Zo zo,” zei ik “dat is niet mis, dan kom ik hem zeker uittesten”. Maar die maandag keek hij me schuldbewust aan. “De frituur voor de friet moet nog geleverd worden”, zei hij. De volgende paar keer dat ik een pizza haalde bleek de frituur om een andere reden vertraagd te zijn. Op een gegeven moment vroeg ik er niet meer naar, maar het was duidelijk dat de frituur tussen ons in was komen te staan. Ik had alleen een kapsalon willen kopen om hem een plezier te doen, maar ik was bang dat hij nu de meest ingewikkelde vergunningen aan het aanvragen was om mij als klant tevreden te kunnen houden. Wat had ik ooit anders gewild dan zijn vaders pizza’s, de beste van het westelijk halfrond? Steeds vaker versnelde ik mijn pas als ik de zaak passeerde en smeerde ik tussen de middag een boterham met kaas.

Volgende week gaan mijn vriendin en ik verhuizen. Sinds we ons hebben voortgeplant is er meer bewegingsvrijheid nodig. Mijn vriendin is de hele dag aan het klussen in het nieuwe huis. Ik zit in het oude huis en pas op mijn dochter. Vandaag ben ik afscheid gaan nemen van de Turk. Zijn zoon was er niet. “Ik heb de afgelopen vijf jaar genoten van jouw pizza’s,” zei ik tegen de man, “en daar wil jou voor bedanken.” Ik was bang voor het effect dat mijn mededeling op zou roepen. Misschien zou de man mij voor het eerst echt aankijken, misschien zouden er tranen vallen op zijn schort. In plaats daarvan schoof hij twee pizza’s in de oven en zei: “Buurman ga verhuizen, isj goed.” Met een tintelend gevoel liep ik de winkel uit. Ik kan verder.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Alles vijf sterren: 27

Het mag eindelijk (weer)

Deze week worden we blij van een serie uit de zeroes, een boek dat ons meeneemt naar Istanbul en, eindelijk, weer een bezoekje aan het theater. Lees meer

 Het verhaal achter het verhaal

Het verhaal achter het verhaal

"Ieder beeld dat ik laat zien is een wereld, een verhaal op zich. Ik filter de details uit het grotere geheel en hoop dat ik mijn kijker aan het denken zet, even stil laat staan." Lees meer

Tip: Fantaseer over een andere werkelijkheid

Fantaseer over een andere werkelijkheid

Emma Stomp leerde van haar oma de wereld spannender te maken door haar fantasie in te zetten. Dat wegdromen is vaak geen onderdeel meer van onze dagelijkse routine. Een tip om het fantaseren weer nieuw leven in te blazen. Lees meer

Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

Tip: zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

Sinds de boekenmaand vraagt Ruby Sanders zich af of echte rebellie nog wel bestaat, want als iedereen een rebel is, is niemand het. Een tip om je ijdele tegendraadsheid te laten varen nu in thuisisolatie niemand nog ziet waar je tegenaan schopt. Lees meer

Tip: Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Emma Stomp heeft in quarantaine iets nieuws ontdekt: ze houdt van vlogs. Niet alle vloggers komen door haar selectie heen, maar de New Yorkse Ashley heeft haar hart veroverd. Een tip om te gaan kijken naar Ashleys bestdressed: een vlog vol oneliners, hysterie en het hoognodige stijladvies. Lees meer

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

Leer van de zombie-apocalyps

Marthe van Bronkhorst liet zich verleiden tot het kijken van zombie-apocalyps films. Met het oog op de grimmige coronatoestand stak ze er wat van op. Een tip om te leren van rampen uit het (fictieve) verleden. Lees meer

Tip: Vind je eigen pantser

Vind je eigen pantser

Iris Blaak denkt terug aan de tijd dat ze nog vrij was de wereld over te reizen en kennismaakte met haar privéchauffeur Elliot in Oeganda. Om heel andere redenen schermde hij zich af van de buitenwereld, op zoek naar een pantser dat hem bescherming bood. Een tip om vrijheid en geborgenheid in één te vinden. Lees meer

Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan