Asset 14

Tolerantie is de nieuwe Volvo

Tolerantie is de nieuwe Volvo

Weerwoord-redacteur Julius Koetsier is helaas geblesseerd. Daarom houdt Marthe van Bronkhorst de komende weken zijn stoel warm. Zij vraagt zich af: hoe verhoud je je als jonge schrijver tot de wereld om je heen? Van Bronkhorst onderzoekt haar eigen engagement en dat van anderen. Vandaag: vorige maand deed de Nederlandse vertaling van de Nashvilleverklaring veel stof opwaaien, maar hoe oprecht was het activisme van tegenstanders eigenlijk echt?

‘Daar, bij die regenboogvlag,’ wijst een vriend me als ik de weg vraag in Amsterdam.

‘Welke van de tien?’ vraag ik. De hele straat is een regenboogvlag.

Het is de eerste maandag van het nieuwe jaar. Regenboogvlaggen schieten deze week als paddenstoelen uit de grond en niet alleen bij toeristenwinkeltjes, ook op huizen, bruine cafés, zelfs de VU. Ze wapperen daar als reactie op de Nashvilleverklaring. U weet wel – het pas verschenen pamflet waarin staat waarom het christelijk geloof nu toch maar eens eensgezind zou moeten zijn, namelijk in het afwijzen van homoseksualiteit en transgender personen (alles onderbouwd met gecherrypickte Bijbelcitaten). Met succes: de verklaring werd ondertekend door een hoop Nederlandse christenen, onder wie SGP-man Kees van der Staaij.

Iederéén plaatste een reactie op de Nashvilleverklaring.

Tegengeluid volgt met tsunamisterkte. Ik denk aan de tijd dat mijn vrienden zich op Facebook plotseling omdoopten tot Je suis Charlie, inclusief Charlie-profielfoto. Het is alsof je online een T-shirt draagt dat zegt: ‘Ik ben solidair met de aangevallen tijdschriftenmakers en hun vrijheid van meningsuiting’, maar (too long, didn’t read) dan korter. Tandenknarsers hadden toen al kritiek: hebben de meeste Facebook-Charlies het echte islamkritische tijdschrift ooit gelezen of financieel gesteund? Ook doen de regenbogen me denken aan de #metoo-tijd, waarin seksuele intimidatieverhalen on- en offline gedeeld werden. Het taboe misbruik ging viral. Taboe werd trend. Tandenknarsers vroegen zich af wat #metoo betekende: hoorde je ‘er’ al bij als je een keer nagesist was of telde jouw #metoo pas mee bij ongewenste penetratie? Erbij horen, zelfs bij zo’n eenzaam, pijnlijk onderwerp als seksuele intimidatie was plotseling belangrijk.

In de Nashville-heisa besloot ik op Facebook een gedicht te plaatsen over de verklaring. Maar ik merkte tot mijn beteutering dat ik daar niet de enige in was. Sterker nog, iederéén die publiek figuur, beroemdheid, activist, gelovige of anderszins meninghebbende was, plaatste een reactie op de Nashvilleverklaring.

Een regenboog is ook (deels) een vorm van zelfophemeling.

Reden voor cabaretière Claudia de Breij om haar trouwfoto te reposten. DWDD toonde een satirisch filmpje met een homo-Van der Staaij. Oud-D66’er Boris van der Ham kwam met zijn eigen ‘liefdesverklaring’ op de proppen. Andere politici waren er als de kippen bij: ‘Gaat te ver,’ vond de ChristenUnie (zelf tegen het homohuwelijk), VVD’er Klaas Dijkhoff tweette een rood hart met de tekst ‘Omarm de liefde’ en Kuzu van Denk eiste dat het kabinet afstand nam van de predikanten (maar ondertekende in 2017 het LHBTI-akkoord niet). Ook ik oogstte online veel bijval op mijn Nashville-kritische gedicht en voelde me daar eerst goed bij, maar dat voelde vervolgens heel slecht. Ik nam mezelf eens kritisch onder de loep: was ik nou blij om de likes of om de homotolerantie? Een beetje van beide, merkte ik. En toen begon het te dagen: tolerantie is niet alleen maar een statement of een Facebook-status. Tolerantie is een statussymbool. Jouw post of profielfoto zegt niet alleen: ‘Dit vind ik slecht’ maar ook: ‘Ik ben ruimdenkend, open-minded en goed.’

Een regenboog is, naast een hart onder de riem met goede bedoelingen, ook (deels) een vorm van zelfophemeling. Dat leidt tot reclamepraat zoals ‘Arnhem nadrukkelijk regenboogstad’ (lokale website arnhem-direct.nl) of ‘Sweeten up bitterness!’ (SNOOP candystore), ‘De regenboogvlag bij de ichtuskerk (iedereen is welkom)! Neem contact op, wil je ook doorpraten?’ (Ichtuskerk, Zoetermeer) en ‘Dit is wel dé week om ons LHBTI-kastje eens te komen bewonderen!’ (Boekhandel Pantheon Alacarte).

Wat een ontzettend slimme reclamecampagne, concludeerde ik.

Weg met jaloersmakende reisfoto’s, horloges, de oude statussymbolen. Zet jezelf in een regenboogzonnetje. Tolerantie is de nieuwe Volvo.

Beeld: Maurizio Mori via Flickr.

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Paviljoen van het tijdelijke geluk

Paviljoen van het tijdelijke geluk

In deze voorpublicatie uit 'Paviljoen van het tijdelijke geluk' maken we kennis met een aantal bewoners van Kristalstad: Benjamin, Julia en Rachael. In korte scènes met een haast stripachtige stijl laat Laurens van de Linde de personages elkaar in een achterbuurt kruisen en biedt hij een inkijkje in deze toekomstige samenleving. Lees meer

Een vuistslag

Een vuistslag

Geïnspireerd door Dante besluit een schrijver om in haar korte verhalen op een gruwelijke manier af te rekenen met haar vijanden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nog één keer

Nog één keertje dan

In een XL-editie van onze rubriek 'Alles Vijf Sterren' geven redactieleden voor de (voorlopig) laatste keer antwoord op de vraag: 'Wat maakt je blij?' Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Zoely

Zoely

In een zevendelig gedicht vol roodtinten - van cassis tot Aldispaarvarkenroze - gaat Ka(a)te Dejonckheere in op de effecten van verschillende anticonceptiepillen op menstruatie. Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura 1

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura is een bundeling van vijf korte verhalen over personages die willen geloven in iets groters, een uitweg naar een mooier en zinvoller bestaan. Lees hier alvast het titelverhaal, over twee middelbareschoolvriendinnen die elkaar na jaren weer zien op het concert van hun grote idool, Hiroshi Yoshimura. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer

Djinn 1

Djinn

Om in hun relatie de onoverbrugbare meningsverschillen te vermijden hadden Barbara en Claudel  een spel bedacht. Djinn, noemden ze het, naar het verhaal van de geest in de fles. Ieder jaar mocht een van hen drie wensen doen en de ander moest deze inwilligen, althans twee daarvan, compromisloos, en daarna draaiden de rollen om. Op een avond die misschien wel een van de laatste zou kunnen zijn, blijft er nog één wens over. Lees meer

KIRAC loopt achter op John de Mol

KIRAC loopt achter op John de Mol

Achter de façade van KIRACs kunstkritiek gaat vooral getreiter schuil. Volgens Julius Koetsier kunnen ze nog veel leren van populaire tv shows. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Essay: Machowerk

Machowerk

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag het laatste deel van de vierdelige essayreeks, met bijna-naamgenoten Mark Rothko en Philip Roth. Lees meer

Mede//makers: Rutger Lemm en Henk van Straten

Mede//makers met Rutger Lemm en Henk van Straten

In Mede//makers gaan Hard//hoofders van vroeger en nu in gesprek met makers in wier werk ze zich herkennen of met wie ze raakvlakken voelen. In de eerste aflevering spreken schrijvers Rutger Lemm (oprichter van Hard//hoofd) en Henk van Straten over het thema ‘mislukking’ in hun werk. Lees meer

Waar je voor staat 1

Wees trots op je activisme

Jihane Chaara kent de weerzin die sommige mensen voelen bij het idee van demonstreren. Toch gelooft ze dat de wereld alleen maar beter kan worden van een beetje idealisme. Lees meer