Asset 14

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Ik trek mijn doorweekte hardloopkleren uit, stop kranten in mijn natte schoenen, veeg mijn bril schoon. Nog tien rondjes had ik willen rennen, willen wegrennen eigenlijk, soms voelt hardlopen zo. In een half uur de gedachtestroom een zwijgen opleggen en over het water van het kanaal uitkijken, de hazen tellen die tussen de struiken hupsen (vanochtend had ik een record: zeven) en als het zwaar wordt mijn blik op oneindig.

Vandaag had ik willen blijven rennen, maar omdat de zachte regen veranderde in pijpenstelen en mijn maag langzaam ineen leek te krimpen, kruip ik in bed. Ik neem me voor om met een nectarine te ontbijten, terwijl ik hunker naar de zak drop die ik gisteravond kocht.

Graaiend in de zak beantwoord ik appjes (te) uitgebreid, mag elke vraag van een ander mijn dag overnemen. Inmiddels gaat er een alarmbelletje af op dit soort momenten, dat ik gratis bij mijn nieuwe ochtendroutine kreeg: wat ben je aan het doen, Annelies? Waarvan loop je weg?

Ik sleep mezelf naar mijn meditatiekussen en hoor Andy Puddicombe vragen: ‘Who or what are you resisting in life right now?’ Als je van jezelf doorhebt wat weerstand oproept, ontstaat automatisch een gevoel van acceptatie, zegt hij. Maar vandaag streef ik te hard naar de opluchting van een huilbui of het geruststellend getintel in mijn borstkast. Er kronkelt geen antwoord vanuit mijn onderbuik mijn bewustzijn in.

Ik ijsbeer door mijn keukentje, terwijl ik af en toe in een pannetje soep roer dat bubbelt op te hoog vuur. Andy zou hoofdschuddend lachen. Zie je het dan niet? Je zwemt tegen de rivier in, tegen de dag die grijs is en betekenisloos voelt. Ik zwem daardoor richting de gedachtes die me wijs willen maken dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve ik.

Ik klap mijn laptop open. Dit keer is niet Andy mijn partner in zelfontplooiingscrime, maar is het Byron Katie. De vrouw die me bijna elke dag vier vragen over mijn overtuigingen stelt, te beginnen met: is het (100%) waar? Is het waar dat de dag niet grijs mag zijn? Dat ik elke dag iets moet bereiken? Dat anderen op me neer zullen kijken als ze me zo zien als nu? Het mooie van haar methode is dat je door de vier vragen heen je gevoelens en gedrag blootlegt om uiteindelijk de overtuiging die daaraan ten grondslag ligt om te keren. In haar boek Loving what is keert Katie samen met haar gesprekspartners zelfs de grootste trauma’s (rond o.a. kindermisbruik en de aanslagen van 11 september) op wonderbaarlijke wijze om.

Vandaag probeer ik het omkeren met mijn eigen kleine gedachtes:

De wereld vindt dat ik moet presteren - Ik vind dat ik moet presteren
M. houdt niet van me - Ik hou niet van mezelf
Ik moet van mezelf houden - Ik hoef niet van mezelf te houden
De buurvrouw vindt me een trut - Mijn denken is een trut
Ik moet gezond ontbijten - Is dat waar?

En dat klinkt zo opgeschreven als een te makkelijk kinderspel (dat dacht ik ook toen ik eraan begon), maar het is radicaal helend om zonder moralisme opnieuw te ontdekken dat niemand, inclusief ikzelf, ooit gelijk kan hebben. Dat die zak drop misschien toch niet zo’n slecht ontbijt was als ik mezelf voorhield. Dat mijn gedachtes zich gedragen als mijn neefje dat verstoppertje speelt: van tevoren verklappen ze waar ze zich zullen verstoppen, om er uiteindelijk van te genieten dat ze telkens opnieuw worden gevonden.

Mail

Annelies van Wijk (1993) is redacteur bij Hard//hoofd, maakt podcasts, wandelingen en kletst het liefst met vreemden over vogels en het leven. // annelies.van.wijk@hardhoofd.com

Sonia Perdeck @soniaperdeck

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer