Asset 14

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Ik trek mijn doorweekte hardloopkleren uit, stop kranten in mijn natte schoenen, veeg mijn bril schoon. Nog tien rondjes had ik willen rennen, willen wegrennen eigenlijk, soms voelt hardlopen zo. In een half uur de gedachtestroom een zwijgen opleggen en over het water van het kanaal uitkijken, de hazen tellen die tussen de struiken hupsen (vanochtend had ik een record: zeven) en als het zwaar wordt mijn blik op oneindig.

Vandaag had ik willen blijven rennen, maar omdat de zachte regen veranderde in pijpenstelen en mijn maag langzaam ineen leek te krimpen, kruip ik in bed. Ik neem me voor om met een nectarine te ontbijten, terwijl ik hunker naar de zak drop die ik gisteravond kocht.

Graaiend in de zak beantwoord ik appjes (te) uitgebreid, mag elke vraag van een ander mijn dag overnemen. Inmiddels gaat er een alarmbelletje af op dit soort momenten, dat ik gratis bij mijn nieuwe ochtendroutine kreeg: wat ben je aan het doen, Annelies? Waarvan loop je weg?

Ik sleep mezelf naar mijn meditatiekussen en hoor Andy Puddicombe vragen: ‘Who or what are you resisting in life right now?’ Als je van jezelf doorhebt wat weerstand oproept, ontstaat automatisch een gevoel van acceptatie, zegt hij. Maar vandaag streef ik te hard naar de opluchting van een huilbui of het geruststellend getintel in mijn borstkast. Er kronkelt geen antwoord vanuit mijn onderbuik mijn bewustzijn in.

Ik ijsbeer door mijn keukentje, terwijl ik af en toe in een pannetje soep roer dat bubbelt op te hoog vuur. Andy zou hoofdschuddend lachen. Zie je het dan niet? Je zwemt tegen de rivier in, tegen de dag die grijs is en betekenisloos voelt. Ik zwem daardoor richting de gedachtes die me wijs willen maken dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve ik.

Ik klap mijn laptop open. Dit keer is niet Andy mijn partner in zelfontplooiingscrime, maar is het Byron Katie. De vrouw die me bijna elke dag vier vragen over mijn overtuigingen stelt, te beginnen met: is het (100%) waar? Is het waar dat de dag niet grijs mag zijn? Dat ik elke dag iets moet bereiken? Dat anderen op me neer zullen kijken als ze me zo zien als nu? Het mooie van haar methode is dat je door de vier vragen heen je gevoelens en gedrag blootlegt om uiteindelijk de overtuiging die daaraan ten grondslag ligt om te keren. In haar boek Loving what is keert Katie samen met haar gesprekspartners zelfs de grootste trauma’s (rond o.a. kindermisbruik en de aanslagen van 11 september) op wonderbaarlijke wijze om.

Vandaag probeer ik het omkeren met mijn eigen kleine gedachtes:

De wereld vindt dat ik moet presteren - Ik vind dat ik moet presteren
M. houdt niet van me - Ik hou niet van mezelf
Ik moet van mezelf houden - Ik hoef niet van mezelf te houden
De buurvrouw vindt me een trut - Mijn denken is een trut
Ik moet gezond ontbijten - Is dat waar?

En dat klinkt zo opgeschreven als een te makkelijk kinderspel (dat dacht ik ook toen ik eraan begon), maar het is radicaal helend om zonder moralisme opnieuw te ontdekken dat niemand, inclusief ikzelf, ooit gelijk kan hebben. Dat die zak drop misschien toch niet zo’n slecht ontbijt was als ik mezelf voorhield. Dat mijn gedachtes zich gedragen als mijn neefje dat verstoppertje speelt: van tevoren verklappen ze waar ze zich zullen verstoppen, om er uiteindelijk van te genieten dat ze telkens opnieuw worden gevonden.

Mail

Annelies van Wijk (1993) is redacteur bij Hard//hoofd, maakt podcasts, wandelingen en kletst het liefst met vreemden over vogels en het leven. // annelies.van.wijk@hardhoofd.com

Sonia Perdeck @soniaperdeck

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel