Asset 14

Zeg je reisverzekering op

Tip: Zeg je reisverzekering op

Ik ben geen thrillseeker, ik ga om het halfjaar naar de tandarts en betaal keurig mijn belastingen. Ik check altijd in bij de tram en leg zelfs mijn IKEA-potloden netjes terug na een bezoekje aan de meubelgigant. Als brave Hendrik zijn er eigenlijk maar twee manieren waarop ik wél op het randje leef: ik rijd regelmatig door als de stoplichten op donkeroranje staan (dit wordt nog eens mijn einde) en ik verzeker mijn reizen principieel niet meer.

Waarom? Ik neem je mee naar mijn eerste zelfstandige vakantie-ervaring. Op mijn zeventiende vond die plaats met een groepje vrienden van de middelbare school. Het was een typische zonvakantie naar Calella, waar het bezoekje aan de Sagrada Familia in Barcelona het enige culturele hoogtepunt was. Onze ouders vonden die reis wel lollig, maar ook spannend. Ze konden ons niet laten gaan zonder adviezen te geven: ‘smeer je in, eet ook eens een salade, pas op met vreemde jongens en drink met mate.’ Ook werd ons op het hart gedrukt om een reisverzekering af te sluiten, want je weet maar nooit… Braaf luisterden we naar alle adviezen. Al puberend sloegen we ze op vakantie natuurlijk in de wind. We verbrandden, aten junkfood, zoenden met onbekenden en dronken te veel biertjes. We overleefden het. Aan de reisverzekering hadden we niets.

Als negentienjarige ging ik weer zelfstandig op vakantie. Ditmaal met nieuwe vrienden naar Venetië. Een jaar studeren had me goed gedaan. Ik was ouder geworden en een beetje wijzer. Toch besteedde ik weer een klein vermogen aan mijn reisverzekering. Het werd een rampenvakantie met een verloren identiteitskaart en een bezoekje aan de Nederlandse ambassade voor een noodpaspoort (dat is dus eigenlijk wél leuk om een keer te zien), een infectie en daarmee de voor Italië gebruikelijke antibiotica waardoor de zon en alcohol vermeden dienden te worden. De verse vriendschappen waren niet bestand tegen deze catastrofale week. Mijn reisverzekering vergoedde geen cent van alle kosten die ik had gemaakt (en aan vriendschapsbemiddeling doen ze natuurlijk al helemaal niet).

In de jaren die volgden, strandde ik drie keer op reis wegens defect materieel. Eenmaal op Bonaire met TUI, eenmaal in Hannover met de Deutsche Bahn en eenmaal met Ryanair in Rome. Ik had een reisverzekering, maar de enige vergoedingen die er voor de vertraging betaald werden, kwamen van de laatste twee vervoersmaatschappijen zelf (en bij Ryanair alleen door te drammen met juridische arresten). De reizen waren fantastisch, maar keer op keer bleek mijn reisverzekering nutteloos.

Nu wil ik niemand opzadelen met financiële problemen, maar na bovenstaande ervaringen ben ik er heilig van overtuigd dat het spekken van (reis)verzekeraars bijna nooit loont. Meestal dekt een reisverzekering niet wat je overkomt (zoals een verloren paspoort of een vage vorm van diefstal). Een wereldwijde of Europese dekking van een zorgverzekeraar zorgt er meestal voor dat medische ongemakken of ongelukken vergoed worden. Als je tas, zonnebril of simpele camera onverhoopt wordt gestolen, is dat natuurlijk zonde, maar met een noodpaspoort en zonder kekke vakantiekiekjes kom je ook gewoon thuis. Brave burgers betalen in vrijwel alle gevallen meer aan reisverzekeringen dan ze in hun leven uitgekeerd krijgen. Zet het geld dat je aan de reisverzekering zou besteden op een spaarrekening voor je toekomstige reis en verzet je in stilte tegen deze nutteloze industrie.

Beeld via Flickr.

Mail

Wieneke van Koppen

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer