Asset 14

Zeg je reisverzekering op

Tip: Zeg je reisverzekering op

Ik ben geen thrillseeker, ik ga om het halfjaar naar de tandarts en betaal keurig mijn belastingen. Ik check altijd in bij de tram en leg zelfs mijn IKEA-potloden netjes terug na een bezoekje aan de meubelgigant. Als brave Hendrik zijn er eigenlijk maar twee manieren waarop ik wél op het randje leef: ik rijd regelmatig door als de stoplichten op donkeroranje staan (dit wordt nog eens mijn einde) en ik verzeker mijn reizen principieel niet meer.

Waarom? Ik neem je mee naar mijn eerste zelfstandige vakantie-ervaring. Op mijn zeventiende vond die plaats met een groepje vrienden van de middelbare school. Het was een typische zonvakantie naar Calella, waar het bezoekje aan de Sagrada Familia in Barcelona het enige culturele hoogtepunt was. Onze ouders vonden die reis wel lollig, maar ook spannend. Ze konden ons niet laten gaan zonder adviezen te geven: ‘smeer je in, eet ook eens een salade, pas op met vreemde jongens en drink met mate.’ Ook werd ons op het hart gedrukt om een reisverzekering af te sluiten, want je weet maar nooit… Braaf luisterden we naar alle adviezen. Al puberend sloegen we ze op vakantie natuurlijk in de wind. We verbrandden, aten junkfood, zoenden met onbekenden en dronken te veel biertjes. We overleefden het. Aan de reisverzekering hadden we niets.

Als negentienjarige ging ik weer zelfstandig op vakantie. Ditmaal met nieuwe vrienden naar Venetië. Een jaar studeren had me goed gedaan. Ik was ouder geworden en een beetje wijzer. Toch besteedde ik weer een klein vermogen aan mijn reisverzekering. Het werd een rampenvakantie met een verloren identiteitskaart en een bezoekje aan de Nederlandse ambassade voor een noodpaspoort (dat is dus eigenlijk wél leuk om een keer te zien), een infectie en daarmee de voor Italië gebruikelijke antibiotica waardoor de zon en alcohol vermeden dienden te worden. De verse vriendschappen waren niet bestand tegen deze catastrofale week. Mijn reisverzekering vergoedde geen cent van alle kosten die ik had gemaakt (en aan vriendschapsbemiddeling doen ze natuurlijk al helemaal niet).

In de jaren die volgden, strandde ik drie keer op reis wegens defect materieel. Eenmaal op Bonaire met TUI, eenmaal in Hannover met de Deutsche Bahn en eenmaal met Ryanair in Rome. Ik had een reisverzekering, maar de enige vergoedingen die er voor de vertraging betaald werden, kwamen van de laatste twee vervoersmaatschappijen zelf (en bij Ryanair alleen door te drammen met juridische arresten). De reizen waren fantastisch, maar keer op keer bleek mijn reisverzekering nutteloos.

Nu wil ik niemand opzadelen met financiële problemen, maar na bovenstaande ervaringen ben ik er heilig van overtuigd dat het spekken van (reis)verzekeraars bijna nooit loont. Meestal dekt een reisverzekering niet wat je overkomt (zoals een verloren paspoort of een vage vorm van diefstal). Een wereldwijde of Europese dekking van een zorgverzekeraar zorgt er meestal voor dat medische ongemakken of ongelukken vergoed worden. Als je tas, zonnebril of simpele camera onverhoopt wordt gestolen, is dat natuurlijk zonde, maar met een noodpaspoort en zonder kekke vakantiekiekjes kom je ook gewoon thuis. Brave burgers betalen in vrijwel alle gevallen meer aan reisverzekeringen dan ze in hun leven uitgekeerd krijgen. Zet het geld dat je aan de reisverzekering zou besteden op een spaarrekening voor je toekomstige reis en verzet je in stilte tegen deze nutteloze industrie.

Beeld via Flickr.

Mail

Wieneke van Koppen

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer