Asset 14

Vier je halve verjaardag

Tip: Vier je halve verjaardag

In de zesentwintig jaar dat ik op deze aardbol rondloop heb ik nog niet heel veel memorabele verjaringen gevierd. Ik ben eind november jarig, wat betekent dat iedereen, waaronder ikzelf, moe of ziek is, de daglengtes al sinds 21 juli korter zijn geworden en we allemaal snakken naar wat Vitamine D. Mijn studerende vrienden hebben vanaf eind augustus geen vakantie meer gehad en beginnen de lust in de studie en het leven langzaam te verliezen. Iedereen heeft agenda’s bomvol gepland met vroege kerstdiners, sinterklaassurprises en afspraken met mensen van wie je ineens besefte dat je ze al het hele jaar niet hebt gezien. Op werk komt het einde van het fiscaal jaar eraan en krijgt iedereen stress over eindejaarsevaluaties, of alle doelstellingen gehaald gaan worden en of men het wel redt zonder Karin op de afdeling in december, want Karin moest nog vijfhonderd vakantie-uren opmaken (classic Karin). En alsof dit allemaal nog niet genoeg is, heb je ook nog eens de hele tijd vier lagen kleding aan die constant natgeregend zijn, een sjaal die over de grond sleept en ben je altijd minimaal één handschoen kwijt. O en iedereen is blut. Kortom: niet het beste moment voor een verjaarsfeestje.

Deze omstandigheden zijn natuurlijk allemaal niet zo vreselijk als ik ze laat klinken, het heeft ook wel wat om met twee vrienden en een halve paardenkop heel moe over een bier te hangen in een propvol café terwijl je natgeregende broek nog aan je benen plakt. Waar het mij om gaat is dat je verjaardag gewoon niet altijd zo goed uitkomt. Zo is jarig zijn in deze periode van coronacrisis best wel treurig. Elke bijeenkomst van twee of meer is verboden en niemand mag je aanraken. Je kúnt niet eens met een halve paardenkop in de kroeg hangen want die is gesloten. Maar vergeet bijvoorbeeld ook niet de mensen die op 29 februari jarig zijn en maar eens in de vier jaar ‘hun dag’ hebben. Of de mensen die op 31 december jarig zijn, of hartje zomer als iedereen op vakantie is, zoals mijn alleroudste vriendin. We zijn al veertien jaar bevriend maar ik heb haar tot vier jaar geleden nooit daadwerkelijk óp haar verjaardag gezien. Was ze wel echt jarig? Begon ik me af te vragen.

Het is belangrijk dat in ieder geval eens per jaar je bestaan wordt gevierd, want iedereen mag er wezen, ook jij! Daarom ben ik samen met een vriendin een nieuwe traditie gestart, namelijk: de halve verjaardag. Deze uitvinding heeft in ieder geval al mijn problemen opgelost. Ik ben eind mei half jarig, wat een fantastische tijd is voor picknicks op het strand, buitenspelen en speurtochten – alle activiteiten die ik vroeger graag met mijn partijtje had willen doen. Ook zou het zomaar de oplossing kunnen zijn voor alle coronaverjaardagsslachtoffers: in september en oktober mogen vrienden en familie je hopelijk weer knuffelen en taart voeren met hun handen. En zelfs als je zoals mijn mede-uitvindster eigenlijk wel tevreden bent met je hele verjaardag (coronacrisis of niet), is het ook gewoon heel leuk om een half jaar later weer even in het zonnetje te worden gezet. Dus vier af en toe je halve verjaardag, soms je hele, of gewoon allebei als je behoefte hebt aan meer feest. En als zowel je hele als je halve verjaardag ongelooflijk slecht uitkomt, kun je altijd nog voor je kwart verjaardag gaan, het is immers jouw feestje.

 

Mail

Marit Schilling is redacteur bij Hard//hoofd, student Comparative Cultural Analysis en ongelooflijk rusteloos. Het dagelijks leven fascineert haar. // marit.schilling@hardhoofd.com

Marc Elisabeth zijn foto's fungeren als granaat binnen dit regime tegen kattenkwaad. Z'n allergie voor citrusvruchten stelt niets voor vergeleken met zijn haat voor zuurpruimen. Al is de muziek slecht, hij moet en zal dansen!

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer