Asset 14

Tinder toch maar

Tip: Tinder toch maar

Vorig jaar pleitte ik nog voor meer geflirt en minder dating-app. Achteraf gezien was dat makkelijk praten. Op dat moment waren er nog volop gelegenheden om in het echt te flirten. Inmiddels lijkt de supermarkt de enige plek te zijn waar je nog een love interest kan scoren. En hoewel ik geloof in liefde op het eerste gezicht, heb ik gemerkt hoe lastig flirten in de Albert Heijn wordt met een mondkapje op.

Daarom kom ik terug op mijn woorden. Want in tijden van corona is Tinder misschien wel het enige romantische toevluchtsoord.

Toegegeven: zelf installeerde ik de app al voordat corona uitbrak. Vanwege mijn energie slurpende studie bleven lange avonden in de kroeg en huisfeestjes uit. De kans dat ik een nieuw iemand zou ontmoeten was zo goed als nul. Aan een vriendin gaf ik toe dat ik weer op zoek was.
‘Waarom ga je niet weer op Tinder?’ vroeg ze.

Zelf was ze sinds een halfjaar single. Vanaf de zijlijn had ik toegekeken hoe ze de ene na de andere leuke man op Tinder aan de haak sloeg. Mannen met wie het soms best serieus werd en met wie ze nu nog steeds bevriend was.

‘Zie het gewoon als boodschappen doen,’ zei die vriendin nu. ‘Iets wat niet perse leuk is, maar toch bijna dagelijks moet gebeuren.’

En dus installeerde ik de app die ik een halfjaar geleden nog had verguisd.

De boodschappen metafoor hielp. Ik tinderde veel en verwachtte weinig. En toen was daar ineens Pablo*, een Colombiaanse data engineer die mij met zijn foto’s en berichtjes van mijn sokken blies.

Ons gechat mondde uit in een date op een druilerige zondagavond. Toen ik mijn fiets op slot zette en Pablo al aan een tafeltje bij het raam zag zitten, sloeg mijn hart over. Want oh my lord, ook in het echt was hij ontzettend knap. De interessante gesprekken kwamen vanzelf en de avond ging als een roes voorbij. Toen Pablo speels met zijn vinger op mijn hand tikte wist ik dat de vonk was overgeslagen.

Ik had altijd van de daken geschreeuwd dat je op datingapps geen chemie kon voelen, maar dat bleek onwaar. Vanaf het moment dat ik Pablo’s foto voorbij had zien komen op de app voelde ik een gezonde spanning. En die was er nog steeds nu we elkaar in het echt zagen.

Van twee online profielen waren we veranderd in twee mensen van vlees en bloed die elkaar blozend over hun gênantste jeugdtrauma’s durfden te vertellen. Mensen die voor even onderdeel uitmaakten van elkaars leven. De Amerikaanse auteur C.J. Hauser, die haar ex via Tinder ontmoette, schrijft: ‘We both understood how easy it is to let your life pass along, totally in book, unless you take a risk, and disrupt the expected patterns, and try to make something human happen.’

Inmiddels zie ik tinderen niet meer als boodschappen doen, maar als een grabbelton. Het leuke van grabbelen is dat het meestal geen prijs is, maar af en toe wel. Met terugwerkende kracht begrijp ik dat alle mislukte Tinder-dates er gewoon bij hoorden. Want juist na al die keren dat het niet werkte, voelde het extra bijzonder toen Pablo en ik wél een connectie hadden.

Flirten in het echt is nog altijd het spannendste, maar lastig wanneer dit alleen nog in de supermarkt kan. Gelukkig is er ook een andere manier die werkt. Een manier die misschien wel een hoop eenzame singles door de pandemie heen helpt. Dus stel je geluk op de proef door een poging in de grabbelton van Tinder te wagen. Wie weet heb je wel gelijk prijs.

* niet zijn echte naam

 

Toch nog een hart onder de riem nodig? Lees de tips van Esther Perel om Tinder-moeheid te voorkomen.

Beeld: still uit Sabrina (1954) met Audrey Hepburn, via Flickr

Mail

Emma Stomp heeft net zo’n serieuze koffieverslaving als Lorelai Gilmore.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer