Asset 14

Tinder toch maar

Tip: Tinder toch maar

Vorig jaar pleitte ik nog voor meer geflirt en minder dating-app. Achteraf gezien was dat makkelijk praten. Op dat moment waren er nog volop gelegenheden om in het echt te flirten. Inmiddels lijkt de supermarkt de enige plek te zijn waar je nog een love interest kan scoren. En hoewel ik geloof in liefde op het eerste gezicht, heb ik gemerkt hoe lastig flirten in de Albert Heijn wordt met een mondkapje op.

Daarom kom ik terug op mijn woorden. Want in tijden van corona is Tinder misschien wel het enige romantische toevluchtsoord.

Toegegeven: zelf installeerde ik de app al voordat corona uitbrak. Vanwege mijn energie slurpende studie bleven lange avonden in de kroeg en huisfeestjes uit. De kans dat ik een nieuw iemand zou ontmoeten was zo goed als nul. Aan een vriendin gaf ik toe dat ik weer op zoek was.
‘Waarom ga je niet weer op Tinder?’ vroeg ze.

Zelf was ze sinds een halfjaar single. Vanaf de zijlijn had ik toegekeken hoe ze de ene na de andere leuke man op Tinder aan de haak sloeg. Mannen met wie het soms best serieus werd en met wie ze nu nog steeds bevriend was.

‘Zie het gewoon als boodschappen doen,’ zei die vriendin nu. ‘Iets wat niet perse leuk is, maar toch bijna dagelijks moet gebeuren.’

En dus installeerde ik de app die ik een halfjaar geleden nog had verguisd.

De boodschappen metafoor hielp. Ik tinderde veel en verwachtte weinig. En toen was daar ineens Pablo*, een Colombiaanse data engineer die mij met zijn foto’s en berichtjes van mijn sokken blies.

Ons gechat mondde uit in een date op een druilerige zondagavond. Toen ik mijn fiets op slot zette en Pablo al aan een tafeltje bij het raam zag zitten, sloeg mijn hart over. Want oh my lord, ook in het echt was hij ontzettend knap. De interessante gesprekken kwamen vanzelf en de avond ging als een roes voorbij. Toen Pablo speels met zijn vinger op mijn hand tikte wist ik dat de vonk was overgeslagen.

Ik had altijd van de daken geschreeuwd dat je op datingapps geen chemie kon voelen, maar dat bleek onwaar. Vanaf het moment dat ik Pablo’s foto voorbij had zien komen op de app voelde ik een gezonde spanning. En die was er nog steeds nu we elkaar in het echt zagen.

Van twee online profielen waren we veranderd in twee mensen van vlees en bloed die elkaar blozend over hun gênantste jeugdtrauma’s durfden te vertellen. Mensen die voor even onderdeel uitmaakten van elkaars leven. De Amerikaanse auteur C.J. Hauser, die haar ex via Tinder ontmoette, schrijft: ‘We both understood how easy it is to let your life pass along, totally in book, unless you take a risk, and disrupt the expected patterns, and try to make something human happen.’

Inmiddels zie ik tinderen niet meer als boodschappen doen, maar als een grabbelton. Het leuke van grabbelen is dat het meestal geen prijs is, maar af en toe wel. Met terugwerkende kracht begrijp ik dat alle mislukte Tinder-dates er gewoon bij hoorden. Want juist na al die keren dat het niet werkte, voelde het extra bijzonder toen Pablo en ik wél een connectie hadden.

Flirten in het echt is nog altijd het spannendste, maar lastig wanneer dit alleen nog in de supermarkt kan. Gelukkig is er ook een andere manier die werkt. Een manier die misschien wel een hoop eenzame singles door de pandemie heen helpt. Dus stel je geluk op de proef door een poging in de grabbelton van Tinder te wagen. Wie weet heb je wel gelijk prijs.

* niet zijn echte naam

 

Toch nog een hart onder de riem nodig? Lees de tips van Esther Perel om Tinder-moeheid te voorkomen.

Beeld: still uit Sabrina (1954) met Audrey Hepburn, via Flickr

Mail

Emma Stomp (1994) schrijft over alles wat haar fascineert: van vreemde Mexicaanse gezegdes tot aan de mooiste uren in je lichaam. Eerder studeerde ze sociologie aan de UvA, waar ze nu werkt als communicatiemedewerker. Ze is dol op Wes Anderson films en vintagekleding en heeft minstens zo’n grote koffieverslaving als Lorelai Gilmore.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel